Lezersbrieven Versier die stemhokjes nou eens, schreef u ons en: echte tolerantie betekent met elkaar in gesprek blijven
De recente uitspraken van de heer Bontenbal over vrijheid van onderwijs raken aan iets groters dan een politiek debat: ze raken aan de vraag wat voor samenleving we willen zijn.
Als leerkracht vind ik vrijheid van meningsuiting belangrijker dan vrijheid van onderwijs. Want zonder die vrijheid verliest onderwijs zijn meest wezenlijke functie: het leren denken.
Vrijheid van onderwijs is ooit ingevoerd om ruimte te geven aan verschillende levensbeschouwingen. Dat was begrijpelijk in een tijd van verzuiling. Maar in een diverse samenleving als de onze zou onderwijs juist moeten verbinden, niet verdelen. Scholen zouden plekken moeten zijn waar kinderen verschillende overtuigingen leren kennen, niet waar ze voor worden afgeschermd.
Daarom is vrijheid van meningsuiting fundamenteler. Alleen als we vrij kunnen spreken, vragen stellen en twijfelen, leren we echt begrijpen waarom anderen anders denken. Onderwijs dat meningen beperkt, voedt geen zelfstandige denkers op, maar herhaalt bestaande overtuigingen.
Echte tolerantie betekent niet dat we elkaar met rust laten, maar dat we in gesprek blijven. Ook als we het niet met elkaar eens zijn. Vrijheid van meningsuiting maakt dat mogelijk. Het is de basis van een samenleving waarin iedereen mag zijn wie hij is en waarin verschillen niet bedreigen, maar verrijken.
Judith Engels Woerden
Verkiezingen heten het feest van de democratie te zijn. En met pakweg 25 partijen die nu meedoen, is het ook echt een bont gezelschap.
Dan mogen de stemhokjes op 29 oktober ook wel wat feestelijker en bonter aangekleed worden. Ze zien er al jaren schamel en sleets uit, veelal grijs en grauw van kleur, zonder enige opsmuk. En ze staan vaak op locaties die bepaald geen feeërieke sfeer uitstralen. Met het stembiljet is het al niet beter gesteld: kleurloos en bovenal onhandig groot. En ook de stembus oogt weinig aanlokkelijk: een afvalcontainer (!) of een oude melkbus.
Dat kan beter.
Fleur de boel wat op, met ballonnen en guirlandes, strooi confetti rond, serveer koffie en thee, met een lekker kaakje erbij.Verklein daarnaast het stembiljet tot A3-formaat, met in kleur de logo’s van de politieke partijen erop.
En als politici ons nadrukkelijk verzoeken naar het stembureau te komen, lijkt mij een symbolische vergoeding van 1 euro aan voorrijkosten ook best redelijk.
Adriaan Slooff Arnhem
Zit wat in, dacht ik, na het lezen van het interview met Nico Koffeman (22/10) die op een heel geschikt gekozen toevallig moment breekt met ‘zijn’ Partij voor de Dieren. Een one-issuegetuigenispartij moet linkse én rechtse dierenvrienden verenigen. Als die laatste eenmaal op Dion Graus (PVV) stemmen vanwege te veel aandacht voor menselijk leed, dan ben je ze kwijt en lever je dus invloed in.
Tot ik terugdacht aan mijn opvattingen, jaren geleden over vrouwenemancipatie. Ten opzichte van de systematische discriminatie van mensen die hun roots hebben in ons koloniale verleden vond ik het gepraat over achterstelling van vrouwen een bagatel, een luxe probleem dat vrouwen goeddeels aan zichzelf hebben te wijten. Tot ik besefte dat het in de grond van de zaak om hetzelfde gaat: superioriteitsdenken van een groep die de macht heeft. Zo móet iemand die gruwt van de misstanden in slachthuizen, ook gruwen van de genocide in Gaza. En andersom. De dierenvriend die op Koffemans Partij voor de Dieren stemde, maar niet wakker ligt van het leed in Gaza, is een dierenvriend met selectieve empathie . Een echte dierenvriend ziet het leed in Gaza en wil, ook al is hij als Kamerlid gekozen vanwege zijn standpunten over dieren, alles inzetten om onze regering ertoe te brengen de genocide niet langer te steunen.
Ameling Algra Den Haag
De kreet ‘boerocatie’ gaat nogal rond. De uitspraak van dat woorddoet denken aan het Spaanse bur(r)ocracia. Burro betekent ezel. Duswe hebben het nu over de democratie van de ezels. En dat is geenonaardige vergelijking voor bijvoorbeeld het gezwabber van de huidige eerste man van de VS. Trouwens, er zijn nogal wat politieke figuren die te vatten zijn onder burrocracia.
Theo Zandbergen Bavel
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC