Ahmed El Azzouti kreeg afgelopen weekend bij een wedstrijd in het amateurvoetbal te maken met racistische spreekkoren. Na afloop werden hij en zijn familie belaagd. Racisme in het voetbal is hardnekkig, zegt hij, maar vooral de toon in het publieke debat baart hem zorgen.
is regioverslaggever van de Volkskrant in de provincie Zuid-Holland.
Ahmed El Azzouti (35) is al jaren een van de beste amateurvoetballers van Nederland. In zijn woonkamer in Waddinxveen glimt een gouden schoen als bewijs van zijn prestaties: drie keer kampioen, één keer topscorer in de hoogste amateurklasse. Afgelopen zaterdag trof de Spakenburg-spits tweemaal doel tegen zijn oude club Kozakken Boys. Het had een feestelijke middag moeten worden, maar wat er daarna gebeurde, overschaduwde alles.
Tijdens de wedstrijd in Werkendam klonken al de eerste beledigingen vanaf de tribune. ‘Kankermarokkaan’, ‘kankermoslim’, en ‘azc, weg ermee’. ‘Waarom dat op mij betrekking moet hebben, snap ik niet’, zegt de amateurvoetballer en eigenaar van een meubelbedrijf kalm. ‘Mijn ouders komen uit Marokko, maar ik ben gewoon geboren in Waddinxveen.’
Na het laatste fluitsignaal liep de spanning verder op. ‘Er stond een groep van dertig, veertig man. Er werd een rookbom naar me gegooid. Ik zag mijn broertje en een vriend rake klappen krijgen. Die vriend lag op de grond, zes of zeven man schopten op zijn hoofd. Het was een heftige ervaring.’
De KNVB is een tuchtrechtelijk onderzoek begonnen, ook de gemeente Altena doet onderzoek. El Azzouti zelf weet nog niet of hij aangifte gaat doen. ‘Ik heb nog niet de rust gehad om daar goed over na te denken, maar eigenlijk verdienen ze wel straf. Anders komt die groep jongens, die niet helemaal lekker zijn, hiermee weg.’
Voor El Azzouti was de wedstrijd tegen Kozakken Boys eigenlijk een bijzonder weerzien. Drie seizoenen speelde hij er met plezier. ‘Mijn moeder komt bijna nooit kijken bij uitwedstrijden, maar tegen Kozakken Boys wel. Dat dit dan juist die dag gebeurt, is extra pijnlijk.’ De vele steunbetuigingen die hij sindsdien ontvangt, doen hem goed.
Wat hem misschien nog het meest raakte, was het gedrag van sommige stewards. Na het laatste fluitsignaal probeerden supporters hem op te wachten. El Azzouti, die na zijn tweede doelpunt even zijn vuist had geheven richting de tribune, was al naar binnen gegaan.
‘Die steward zei: waar is El Azzouti, is hij bang ofzo? Mijn teamgenoot vroeg: jij bent hier toch voor de veiligheid? Toen zei die man: ik help geen Marokkanen. Vier mensen hebben dat gehoord. Heel vreemd, in het elftal van Kozakken Boys spelen óók Marokkaanse Nederlanders.’
El Azzouti werd door de hoofdsteward en de voorzitter tot aan de uitgang naar de spelersbus begeleid. Er werd een rookbom naar hem gegooid. Terwijl El Azzouti probeerde de bus te bereiken, zei een andere steward: ‘En nou oprotten’. ‘Dat was het moment dat ik echt boos werd.’
Gelukkig waren er ook anderen die hem hielpen. ‘De spelers van Kozakken Boys hebben nog mijn moeder geholpen. Zij hebben haar veilig naar buiten begeleid.’
De reactie van clubvoorzitter Dick Hoogendoorn van Kozakken Boys stelde hem teleur. Die ontkende aanvankelijk tegen RTV Utrecht dat er racistische spreekkoren waren geweest en sprak van ‘een klein knokpartijtje met vier tot vijf man’.
‘Hij wil het gewoon niet horen’, aldus El Azzouti. Hoogendoorn suggereerde bovendien dat het geweld van twee kanten kwam. El Azzouti ontkent niet dat ze zichzelf hebben geprobeerd te verdedigen. ‘Als zo’n hele groep je aanvalt, blijf je niet stilstaan. Maar ik heb niemand geslagen. Ik heb jongens weggeduwd en iemand van de grond geraapt.’
Zondag belde de voorzitter nog. ‘Hij maakte half excuses, maar begon ook meteen over wat ik verkeerd zou hebben gedaan. Hij had gewoon kunnen zeggen: ‘Verschrikkelijk dat dit is gebeurd, excuses dat onze fans zich zo hebben misdragen.’ Maar hij liep weg van zijn verantwoordelijkheid.’ De club zegt het onderzoek af te wachten en deed via een persbericht een oproep om beelden die gemaakt zijn vertrouwelijk met het bestuur te delen.
El Azzouti speelt al zijn hele leven op de Nederlandse amateurvelden en heeft daardoor veel meegemaakt. Omdat hij zo’n gewilde speler is, ontvangt hij elk seizoen al vroeg aanbiedingen van andere clubs. ‘Toen ik bij Kozakken Boys speelde, belde IJsselmeervogels al na drie wedstrijden.’ Daardoor heeft hij een goed beeld gekregen van veel clubs van binnenuit.
‘Bijna elk seizoen is er wel een racistisch incident’, zegt hij. Tussen de relschoppers herkende hij zelfs oude bekenden. ‘Ik zag onder die supporters wel wat bekende gezichten. Vroeger juichten ze nog voor me.’ Racisme in het voetbal is volgens hem hardnekkig. ‘Twintig jaar geleden gebeurde dit al. En over twintig jaar zal dit nog steeds gebeuren.’
Toch verandert het zijn positieve kijk op Nederland niet, ook niet als hij op tv ziet hoe de samenleving door extreemrechtse rellen en anti-azcdemonstraties zichtbaar verhardt. ‘Ik kijk naar de mooie kant van dit land. Hoe we dingen voor elkaar hebben, de zorg, het onderwijs – dat is allemaal beter dan in de gebieden in Marokko waar mijn ouders vandaan komen.’
Wat hem wél zorgen baart, is de toon van het publieke debat. ‘Politici hebben het er vaak over dat migratie de bron is van alle problemen. Dan krijg je hersenloze mensen die worden opgehitst. Die denken dat mensen met een migratieachtergrond de schuld zijn van alles. Maar ik geloof niet dat migratie de reden is dat benzine nu duur is, of dat de huur hier in de buurt nu 1.300 euro is. Dat wordt mensen wijsgemaakt.’
Of dit incident hem verandert? El Azzouti schudt zijn hoofd. ‘Nee. Ik blijf voetballen. Dat is wat ik doe. En als iemand mij uitdaagt, antwoord ik op het veld. Twee goals tegen mijn oude club, dat is mijn revanche.’
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant