Woensdag beginnen de WK baanwielrennen in Chili. Harrie Lavreysen, vijfvoudig olympisch kampioen en zestienvoudig wereldkampioen, is ‘getriggerd’: in augustus verbrak de Brit Matthew Richardson zijn wereldrecord op de 200 meter. ‘Dat zet het vlammetje wel aan.’
is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, zwemmen en tennis.
Met de woorden ‘sick time, mate’, stuurde Harrie Lavreysen afgelopen augustus een felicitatie naar Turkije en deed hij een belofte aan zichzelf. Zijn grote concurrent, Matthew Richardson, had kort daarvoor het wereldrecord van Lavreysen op de 200 meter verbroken. Op datzelfde moment zag bondscoach Hugo Haak vijfvoudig olympisch kampioen Lavreysen veranderen: ‘In alles. In de hele manier waarop hij de trainingen beleeft.’
Woensdag beginnen in het Chileense Santiago de WK baanwielrennen. Het is een na-olympisch jaar. De druk is bij Lavreysen lang niet zo groot als een jaar geleden, toen hij uiteindelijk drie keer goud won op de Zomerspelen in Parijs – Richardson won twee keer zilver en een keer brons. Maar als Lavreysen een week voor de WK gevraagd wordt naar het record van de Brit, trekt de 28-jarige baanwielrenner een gepijnigde blik. ‘Het triggert me wel.’
Lavreysen traint altijd hard. Terwijl zijn teamgenoten Roy van den Berg en Jeffrey Hoogland in het na-olympisch jaar bewust een paar maanden afstand namen van het strikte wielerleven en vooral thuis hun trainingen afwerkten, meldde Lavreysen zich een maand na de EK van januari alweer op de baan. ‘Ik word er anders niet gelukkiger van.’
Hij staat bekend als iemand die alles tot in detail wil controleren. Halverwege augustus zag Haak dat Lavreysen nog scherper werd. ‘In hoe hij op de baan is, en in de gym: geconcentreerder. Dat record zet het vlammetje wel weer aan.’
Lavreysen wist genoeg, toen Richardson eerder dit jaar enthousiast verklapte dat hij van plan was het record van Lavreysen aan te vallen. Dat stond sinds de Spelen van Parijs op 9,088 seconden. De wielerbaan in Turkije is zeer snel, hij ligt op zo’n 1.000 meter hoogte, wat zorgt voor minder luchtweerstand.
Ook heeft de Turkse baan een bocht die ver omhoog loopt, waardoor je volgens Lavreysen ‘die valbeweging krijgt’ tijdens het fietsen – extra snelheid door de zwaartekracht. Lavreysen: ‘Ik ben ervan overtuigd dat als ik daar was gaan rijden, ik ook onder de 9 seconden was gegaan. Dat het ging gebeuren, stond vast.’
Maar toch doet het zeer. Mede omdat het Richardson twee keer lukte, waarbij de tweede tijd (8,857 seconden) de meeste indruk maakte. ‘Echt bizar. Als je rond de 80 kilometer per uur nog een tiende van de tijd afsnoept, is dat gigantisch. Dat is echt heel knap.’ Bovendien is Richardson de eerste man die de barrière van 9 seconden heeft geslecht. ‘In mijn tijd’, zegt Lavreysen, waarmee hij bedoelt: de periode waarin hij zelf op zijn best is.
‘Ik ben er echt op gebrand om het record terug te pakken. Dat moet gewoon gebeuren’, zegt Lavreysen een week voor de WK, bij een persmoment van de nationale ploeg. Hij vertelt dat hij de timing van Richardson ‘niet handig’ vindt. Het is lastig om ruim twee maanden voor de WK te pieken, en dat dan op het WK te herhalen, denkt Lavreysen. In Chili verwacht hij geen recordtijden. De baan ligt op 800 meter, lager dan die van het Turkse Konya.
Het wordt voor Richardson zijn eerste WK in Britse dienst. De 26-jarige renner is geboren in Maidstone, in het Verenigd Koninkrijk, maar vertrok op zijn 9de met zijn Britse ouders naar Australië voor het werk van zijn vader. Tot en met de Zomerspelen van vorig jaar in Parijs kwam hij uit voor Australië. De Britten, met een grote baanhistorie met iconen als Chris Hoy, Jason Kenny en Bradley Wiggins, staan erom bekend veel geld te investeren in de sport.
Het wordt een spannend toernooi in Chili, denkt Lavreysen. ‘Ik ben benieuwd hoe de Britten gaan rijden, nu ze een team om Richardson hebben gebouwd.’ Lavreysen vlakt ook andere concurrentie niet uit. ‘Ik probeer niet alleen op Richardson te focussen. Er zijn ook anderen. Ik heb geen flauw idee hoe concurrenten ervoor staan. Dat maakt het lastig. Ik weet natuurlijk van het wereldrecord, maar omdat het op hoogte was, is het ook lastig om die tijd in perspectief te plaatsen.’
Een jaar geleden kroonde Lavreysen zich bij de WK in het Deense Ballerup tot de beste baanwielrenner aller tijden. Hij heeft zestien wereldtitels, geen baanwielrenner won er meer. In Chili kunnen er bij groot succes vier bij komen: hij neemt deel aan de teamsprint, keirin, de kilometer en de sprint.
Lavreysen: ‘Mijn doel is vooral om op de sprint ongeslagen te blijven, naast de teamsprint. Natuurlijk ga ik voor goud op alle vier, maar die opgave is lastig. Dat ga ik niet als doel stellen.’
Nederland is de regerend olympisch kampioen op de teamsprint, met Hoogland, Van den Berg en Lavreysen, maar dit na-olympische jaar lieten de eerste twee tot mei de teugels wat vieren. Het grote doel is de Zomerspelen van Los Angeles in 2028. ‘We hebben de afgelopen periode wel goed getraind, maar we hebben geen marge, helemaal niks, denk ik’, zegt Lavreysen, gevraagd naar hun huidige kansen ten opzichte van de concurrentie.
Zelf staat hij er goed voor, stelt Lavreysen. Tijdens trainingen is hij snel. Hij is sterker dan ooit. Al geruime tijd dacht hij: als ik toch eens een langere periode zonder wedstrijden heb, kan ik doortrainen en aan mijn kracht werken. Zorgen dat ik sterker word. Terwijl sommige concurrenten uitblinken als ze in één keer een flinke krachtsexplosie leveren, was Lavreysen daar altijd in verhouding minder goed in.
Lavreysen is buitengewoon goed in het vasthouden van hoge snelheid. In het heel lang blijven doortrappen op hoog tempo, waar anderen dat juist vaak door vermoeidheid niet meer lukt. ‘Het leek me dus interessant om echt aan die explosiviteit te werken’, zegt hij een week voor de start van de WK op het balkon van Omnisport Apeldoorn, met uitzicht over de wielerbaan.
Hij ziet de andere trainingsaanpak niet als experiment. ‘Ik ben er heilig van overtuigd dat het goed is om dit te doen. Het voelt als het wegpoetsen van een zwakte.’ Zijn kledingmaat is hetzelfde gebleven, maar bij een lichaamsscan zag hij dat hij inmiddels 1,5 kilo extra spiermassa heeft ten opzichte van een jaar geleden, toen hij drie olympische titels op zijn palmares bijschreef.
Die extra spiermassa merkt hij vooral op de baan, niet in het krachthonk. Tijdens starttrainingen kan hij teamgenoten makkelijker bijhouden. En tijdens de teamsprint, die hij woensdag op de WK samen met Van den Berg en Hoogland rijdt, kan hij een tand zwaarder rijden, wat meer kracht vereist, maar uiteindelijk bijdraagt aan een hogere snelheid. Daarbij kijkt hij voorbij de WK. ‘Wat ik nu heb opgebouwd, hoop ik de komende jaren vast te kunnen houden.’
De WK baanwielrennen worden van 22 tot en met 26 oktober in het Chileense Santiago gereden. In de Nederlandse ploeg onder anderen meervoudig olympisch kampioenen Harrie Lavreysen, Roy van den Berg en Jeffrey Hoogland.
Maar ook Hetty van de Wouw, goed voor olympisch zilver in Parijs, en Lorena Wiebes, de succesvolle wegwielrenster die een jaar geleden met goud debuteerde bij de WK baanwielrennen in Denemarken.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant