Hij is keurig, slim en bezit dankzij dat Rotterdamse accent ook een lichte zweem van binnenvaartschipper. En omdat hij in de ogen van de zwevende kiezer zo’n zeldzame combinatie van waardigheid, bedaardheid en fatsoen verspreidt op iedere plek waar zijn voeten de grond raken, behandelen zelfs zijn tegenstanders hem inmiddels als een heilige koe in India: ook al loopt het beest verschrikkelijk in de weg, dan nog word je geacht er omheen te rijden.
We verschillen in Nederland over veel van mening, maar over één ding zijn we het eens, namelijk dat Henri Bontenbal synoniem staat voor fatsoen. Niet dat iemand weet wat dat betekent. Hoewel Nederlanders zich al decennialang zorgen maken over het almaar groeiende gebrek aan fatsoen, falen ze ook al evenzolang in hun pogingen uit te vogelen wat dat eigenlijk is, zo beschreef Wilma de Rek in de dinsdagkrant.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Wat onfatsoenlijk is, weten we allemaal precies. Schreeuwende politici zijn bijvoorbeeld erg onfatsoenlijk, net als polarisatie, iemand die belt vanuit de stiltecoupé, smakt, windjes laat, een snelweg bezet of in de file probeert af te snijden via de vluchtstrook. Maar fatsoen? Tja, gewoon een beetje normaal doen. En Henri Bontenbal dus.
Dus toen diezelfde Bontenbal maandag in de studio van Nieuwsuur werd geconfronteerd met iets overduidelijk onfatsoenlijks (uit een onderzoek van Nieuwsuur bleek dat op reformatorische en islamitische scholen dikwijls wordt onderwezen dat homoseksualiteit zondig is en dat homoseksuelen dus voor altijd celibatair zouden moeten blijven), was het dan ook glashelder hoe hij zou reageren, namelijk afkeurend.
Bontenbal, die zelf op een reformatorische school zat, kreeg zelfs een filmpje te zien over Dirk, een jongen die een miserabele schooltijd had waarin hij nooit zichzelf kon zijn, omdat hij niet bekend wilde staan als dat rare, zondige personage ‘dat het kruis moest dragen om alleen te blijven’.
Door mensen die op hetzelfde geslacht vallen te verbieden deel te nemen aan het diabolische spel der lusten – het geflirt, de seks, allemaal dingen waarnaar ze ten diepste verlangen – hebben kerken en moskeeën gedurende onze geschiedenis al zo afgrijslijk veel ellende veroorzaakt, dat de aanstaande premier van een modern en geseculariseerd land als Nederland anno 2025 niet anders kan dan het opnemen voor jongens als Dirk. Dat hij onomwonden zegt: volgens artikel 1 van onze Grondwet is iedereen hier gelijk.
Maar wat deed dat vleesgeworden brok fatsoen? Bontenbal prevelde wat over vrijheid en zei vervolgens dat Dirks ouders hem ook gewoon naar een andere school hadden kunnen sturen.
Eeuwen geleden dwaalden de profeten blootvoets over het brandende zand van Egypte en Palestina om daar hun wilde woorden over barmhartigheid, liefde en genade te prevelen. En God, wat zouden ze trots zijn geweest als ze hadden kunnen zien hoe een in het pak gestoken Henri Bontenbal hun woorden duizenden jaren later zou gebruiken om ten overstaan van de hele natie te rechtvaardigen dat een puber genaamd Dirk zijn ontluikende liefdesgevoelens vooral moet blijven wegstoppen.
Toen interviewer Mariëlle Tweebeeke opmerkte dat dit soort denkbeelden jongeren in een serieuze depressie kunnen storten, antwoordde Bontenbal met een wedervraag. Hij zei: ‘Maar wat verliezen we als we scholen niet meer toestaan om dit soort religieuze standpunten te uiten?’
Geen idee, beste Henri. Maar als je kinderen aanleert dat ze niet mogen zijn wie ze willen zijn, niet hand in hand mogen lopen, zoenen, seksen of houden van de persoon waar zij het allermeest van houden, dan verlies je in ieder geval je fatsoen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant