De Amerikaanse stand-upcomedian Liza Treyger, dinsdag te zien in Boom Chicago, windt er geen doekjes om. Als uitgesproken feminist moeten mannen er in haar shows vaak aan geloven.
schrijft voor de Volkskrant over film en theater.
Wie de Netflixcomedyspecial Night Owl (2025) van de Amerikaanse Liza Treyger (38) heeft gezien, weet dat in haar stand-up mannen regelmatig het mikpunt van spot zijn. In de special vertelt de uitgesproken feminist, wanneer ze het over haar seksleven heeft, dat ze van ‘vernedering’ houdt: ‘And there’s nothing more humiliating than helping a guy have a good time.’
Komende dinsdag staat Treyger, die al ruim zestien jaar op het podium grappen maakt, voor de tweede keer in Boom Chicago in Amsterdam. De plek waar ze tevens haar tweede Europese tournee aftrapt.
Tijdens een Zoom-interview vragen we de praatgrage comedian en acteur wat we in haar nieuwe show kunnen verwachten. Vanuit haar appartement in New York zegt ze: ‘Ik heb het áltijd over dezelfde onderwerpen.’ Ze telt op haar vingers: ‘Wiet, seks, mijn migrantenouders, feminisme...’
‘En fascisme?’, vragen we, verwijzend naar een aantal grappen die ze daarover maakt in Night Owl. ‘Yeah. Maar eigenlijk is de situatie hier in Amerika nu te deprimerend voor woorden. We bevinden ons momenteel in een afbrokkelende democratie en dat is niet grappig, maar eng.’
Treygers Joodse ouders komen oorspronkelijk uit Rusland, zij werd geboren in de Oekraïense kustplaats Odesa. Op haar derde verhuisde het gezin naar de Verenigde Staten, waar het belandde in Chicago.
Wanneer we Treyger vragen of ze, net als op het Europese vasteland, veel nadenkt over de oorlog in haar geboorteland Oekraïne, zegt ze onomwonden: ‘In Amerika zijn we meer bezig met onszelf dan met de buitenwereld. En momenteel worden hier mensen, voor de ogen van hun kinderen, uit hun huizen gerukt door ICE (de immigratiepolitie, red.) en in kampen geplaatst. En journalisten worden geweerd uit het Witte huis en het Pentagon. Het is zo deprimerend. Fuck ICE.
‘Ik zeg daar wel iets over in mijn nieuwe show. En als dat mensen niet bevalt en ik de sfeer even verpest, dan kan ik die snel weer verbeteren. Ik ben namelijk goed in wat ik doe. En ik denk altijd als ik op het podium sta: zolang de vrouwen en de mensen van kleur maar om me lachen. De rest interesseert me niet.’
Treyger was naar eigen zeggen nooit van plan om komiek te worden, maar ze was als kind wel geobsedeerd door televisie en films. En ze leerde goed observeren – een belangrijke tool voor komieken – doordat ze zich vaak een outsider voelde. Dat kwam volgens haar mede door haar Russischsprekende ouders, voor wie ze ook tot vervelens toe van alles moest vertalen. ‘Dat is typisch het leven van een migrantenkind. En het verandert je in je eigen huis in een Republikeinse racist’, grapt ze in haar show Night Owl. Ze schreeuwt dan zogenaamd naar haar ouders: ‘Learn English, we’re in AMERICA!’
Als student ging Treyger in Chicago een keer naar een open mic-avond om naar een vriendin te kijken. ‘Ik dacht: ik kan dit ook. Maar na twee minuten werd ik rood en begon ik te stamelen,’ zegt ze tijdens het interview. ‘Hierna ging ik grappen schrijven en een week later stond ik er weer. Die avond was amazing en ik leerde comedians kennen die me vertelden naar welke andere open mics ik kon gaan om op te treden. Maar ik besefte nog niet dat het een baan kon zijn. Ik was een jonge twintiger, vond de mensen leuk, ik houd van drinken en het paste gewoon bij mijn persoonlijkheid.’
De ommekeer kwam in 2015: Treyger had Chicago net verruild voor New York en ze had haar opwachting gemaakt tijdens grote comedyfestivals, waaronder Just for Laughs in Montreal. Daarnaast kreeg ze een felbegeerde plek in de gerenommeerde New Yorkse club The Comedy Cellar. ‘Toen pas heb ik mijn ontslag ingediend bij de baan die ik overdag had.’
In de Cellar leerde ze onder anderen de beroemde (en beruchte) komiek Louis CK kennen. Die gaf haar prompt een rolletje in zijn serie Horace and Pete (2016). ‘Ineens stond ik te acteren met helden als Alan Alda, Jessica Lange en Steve Buscemi. Mijn bijrol in de film The King of Staten Island (2020) van regisseur Judd Apatow was ook een hoogtepunt. Ik had geen tekst en toen ik op de set kwam, zeiden ze: ‘In deze scène haat je Pete (Davidson, de acteur en comedian die de hoofdrol speelt, red.). Je mag tegen hem zeggen wat je wilt.’ Dus alles wat je hoort, heb ik geïmproviseerd.
‘Maar in de comedywereld maak ik eigenlijk continu van dit soort geweldige momenten mee. Het is soms zwaar, soms ga je af, en zoals je ziet is mijn huis één grote chaos. Maar het voelt altijd goed om dit werk te mogen doen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant