Wat je aandacht geeft, groeit; dat geldt voor kamerplanten, geslachtsdelen en de PVV. In De Groene Amsterdammer lees ik dat Wilders ‘een campagne domineert waaraan hij zelf nauwelijks zichtbaar deelneemt’ – omdat presentatoren, gasten en journalisten (sorry) over Wilders doorpraten, blijft hij de meest genoemde politicus. Brengt mij bij de vraag: moet ik mijn bespreking wel of niet wijden aan Wilders’ optreden in Vandaag Inside, van afgelopen vrijdag?
De PVV-man was aangeschoven (ja shit, daar ga ik al!) in de studio (maak er toch geen woorden aan vuil!) om te praten (te laat!) over migratie en heus ook over andere dingen, want in antwoord op Wilfred Genee’s vraag of de PVV een one-issuepartij is, zei Wilders beslist van niet.
Het leek meer van hetzelfde, maar Wilders had gebroed op een verrassingselement. Een dag eerder had Vandaag Inside de Televizierring mogen ophalen, en ik vreesde dat de heren daarmee bevestigd hadden gezien dat rellen loont; moet gezegd, vrijdag verliep het anders. Het viel hem tegen, zei Johan Derksen, dat Wilders de oorlogsmisdaden van Israël bleef goedpraten. Wilders meende vervolgens dat hij in het geval van Netanyahu precies hetzelfde had gedaan. Oog om oog, tand om tand, want ‘wie is die oorlog begonnen, Johan?’
Wilders was een keer in Gaza geweest. Hamas maakte er de dienst uit. Weet jij überhaupt wel hoe het er daar uitziet, vroeg hij aan Derksen.
Ja, antwoordde hij, inmiddels weet ik wel hoe het er daar uitziet. Waarmee hij bedoelde: platgebombardeerd. Veelzeggend, als de VI-mannen de redelijke partij zijn, aan tafel zagen we dat de publieke opinie tegenover Israël inmiddels gekanteld is.
Charmante lichtvoetigheid was er ook dit weekend, want zondag was het tijd voor het nieuwe seizoen van Gooische vrouwen, het zevende, na de succesvolle reboot van vorig jaar (te zien op Videoland). ‘We zijn terug bij af’, zegt Anouk (Susan Visser) tegen haar onweerstaanbare knipperlichtje Tom (Daniël Boissevain), en zo is het. In Gooische vrouwen is alles vertrouwd: het gaat Martin Morero (Peter Paul Muller, overtuigender als volkszanger dan de gemiddelde echte volkszanger) weer voor de wind, hij treedt op op braderieën in Hilvarenbeek, Kudelstaart en Hendrik-Ido-Ambacht. Martin eet slasaus en drinkt poppenpilsjes, en: hij is opnieuw samen met zijn Cheryl (Linda de Mol).
De Mol serveert het vaste recept, maar wat maakt dat ook uit als dat beproefd is. Comfortfood. Schep me meer op van ras-Amsterdamse Tante Cor (Beppie Melissen) die de dames voorafgaand aan hun bezoek aan Claire (Tjitske Reidinga) in Frankrijk adviseert ‘niet te veel van kraampjes te eten, want voor je het weet krijg je difterie’, de steken onder water die de vriendinnen elkaar eenmaal op hun vakantieadres geven – Claire drinkt te veel, Cheryl is lui, zoals altijd gevolgd door een verzoenende toast, ‘op ons, op ons’.
Vintage Gooische vrouwen, een serie die zich afspeelt in een pastelkleurig reservaat, met problemen zo onrealistisch dat je er verder ook niet echt over hoeft in te zitten. Lekker hoor.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant