Kookboekenmaker Yvette van Boven maakt een seizoensrecept en geeft suggesties om iets met de restjes te doen. Deze week: gegrilde spruitjessalade.
is kok, presentator en kookboekenschrijver. Voor Volkskrant Magazine bedenkt ze wekelijks een seizoensrecept.
Nadat ik zo af en aan een maand of acht voor de Ierse tuin had gezorgd, kwam ik in Amsterdam in een totale wildernis terecht.
De blauwe regen had de kleine tuin in Noord gekaapt en zijn tentakels als sluwe lianen om elke plant geslagen. Hij hield pad en terras in een wurggreep en zette zijn pistool op de slaap van alles wat hij tegenkwam. Geïntimideerd liet de rest van de tuin zich gewillig overwoekeren. Andere planten lieten zich aansteken door het terroristische gedrag van de wisteria en deden maar al te graag mee. Kinderachtig.
Nu word ik hier totaal niet warm of koud van, moet u weten. Ik heb wel voor hetere vuren gestaan. Die paar hectare in Cork heb ik de afgelopen negen jaar ook onder mijn dictatuur gebracht, een postzegel in Amsterdam kan er heus wel bij. Dus stond ik op een prachtige herfstdag, gewapend met rubberlaarzen en tuinhandschoen, in mijn kleine hof.
‘Kom maar op’, riep ik. Ik keek er sluw bij, zodat de tuin wist met wie hij te maken had. Toen trok ik van leer. Geen gepiep, geen tegenspraak, geen twijfel. Ik was meedogenloos. Waar ik vroeger bedeesd met een snoeischaar in de hand stond, hak ik nu zonder aarzelen. Snoeien is groeien, weet ik inmiddels. En wie planten maar laat begaan, krijgt ze later drie keer zo hard op zijn bord terug.
Dus hakte ik me een weg door het landjepik van de vorige tiran. Natuurlijk kreeg hij geen voet aan de grond: ik dreef hem met oerkracht terug naar de verste uithoek van de tuin. Daar waar hij hoort en waar hij eigenlijk zijn perfecte plek heeft.
Vervolgens kamde ik de perken uit, stopte de laatste resten van deze kleine tuinoorlog diep de puinzakken in. Ik plukte de laatste indringers tussen de straatstenen uit en veegde het terras schoon tot er geen korrel, geen blad, nee niets meer te bekennen was. De tuin leek weer op zijn naam. De rust keerde terug.
Daarna schonk ik mezelf een glas wijn in en keek triomfantelijk rond. ‘Wie is hier nou de baas?’, riep ik. Niemand antwoordde. De stinkerds. Ze plannen in het diepste geheim een coup in de lente. Maar ik zit erbovenop, hoor. Bovenop.
Een salade die alle oktoberkleuren in een kom vangt: van groen naar oranje-geel en robijnrood. Een staartje late zomer, maar ook al echt herfst. Deze salade – of dit bijgerecht – is zo spetterend van smaak en was een absoluut feest op mijn terrastafel.
Wie geen miso heeft, gebruikt mosterd en in plaats van mango kan kaki ook. Als u het al ergens ziet liggen.
Voor 4 personen / bereiding: 30 min.
400 gram spruitjes, gehalveerd
2 eetl. olijfolie
1 mango
75 gram pecannoten
1 granaatappel, alle pitjes eruit geklopt
1 bos (zeker 25 gram) koriander of platte peterselie, grof gehakt
snuf Aleppopeper / pul biber
Voor de dressing
2 eetl. witte miso
1 eetl. honing
1 ruime eetl. rijstazijn (of wittewijnazijn)
3 ruime eetl. olijfolie
1 vingerkootje geraspte gember
zeezout en versgemalen zwarte peper
Verwarm de oven voor op 200 graden. Meng de spruitjes met olijfolie, zeezout en peper en rooster ze op een bakplaat in 20 minuten goudbruin en licht krokant. Rooster de pecannoten de laatste 5 minuten mee. Schil en snij de mango in blokjes.
Klop intussen een dressing van miso, honing, azijn, olijfolie en gember met een scheutje water tot hij nog net mooi dik is. Proef en breng op smaak met peper (miso is al zout!).
Meng de geroosterde spruitjes met mango, pecannoten, granaatappelpitten en koriander. Druppel de dressing erover, schep alles goed om en serveer lauwwarm of op kamertemperatuur. Bestrooi voor het opdienen met wat rokerige Aleppo peper. Piment d’Espelette kan overigens ook goed.
Tips voor een vullender maaltijdsalade
Voeg geroosterde kikkererwten of kleine groene of zwarte linzen toe. Serveer met gegrilde halloumi of verkruimelde feta erover. Of voeg blokjes geroosterde zoete aardappel of pompoen toe voor meer body; past allemaal goed.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant