Christelijke boodschappen worden al tweeduizend jaar groots uitgeserveerd, maar steeds vaker duiken Bijbelteksten op langs de autoweg. Fotograaf Kees Muizelaar legde ze vast.
is verslaggever van Volkskrant Magazine.
Vloeiende poëtische teksten die in het openbaar zomaar opdoemen, op een muur, brug of boulevard, daar knap je enorm van op. Zoals die bij het portret van Multatuli in Rotterdam: Van de maan af gezien/ zijn we allen even groot.
Ook de moeite waard is poëzie die niet als zodanig is bedoeld maar wel zo uitpakt. Denk aan Ontsteek/ Uw lichten, net voor een tunnel.
Het kan je ook zomaar overkomen, zoevend over ’s heren wegen, dat er ongevraagd een Bijbeltekst in je gezichtsveld verschijnt. ‘Ik ben de weg, de Waarheid en het Leven, niemand komt tot de Vader dan door Mij’, staat er op een bord in Zwolle. Het probleem is alleen dat je het al voorbijscheurend niet altijd goed kunt lezen, want te weinig tijd. Na ‘Ik ben de weg’, ben je tekstueel gezien de weg kwijt, met de handen aan het stuur.
Deze voornoemde Bijbeltekst is op een platte kar gezet door de stichting Titus, maar het had ook een andere tekst kunnen zijn, gepresenteerd door de stichting Blijde-Boodschap of de stichting Jezus Komt Spoedig. Het is nogal een populair verschijnsel, al tientallen jaren, van allerlei stichtingen en particulieren, om Bijbelteksten of andere christelijke boodschappen groots uit te serveren.
Billboards of grote borden, zo langs de doorgaande weg, zijn een iets nieuwer evangelisch verschijnsel. De hier getoonde uitingen, gefotografeerd door Kees Muizelaar, staan in het oosten. In Sliedrecht, aan de andere kant van het land, oogt het wat minder provisorisch, want daar maakt de stichting Overkerkmuren gebruik van twee grote reclamezuilen langs de A15, met een wekelijks wisselende Bijbeltekst. Naar verluidt rijden er in een week tijd 750 duizend auto’s voorbij één reclamezuil. Mocht een automobilist de tekst niet goed hebben gezien, dan kan-ie bij thuiskomst de website bijbeltekst.nu raadplegen.
Overigens waren de oprukkende Bijbelteksten langs de weg reden voor het Reformatorisch Dagblad om hieraan een hoofdredactioneel commentaar te wijden. Er zijn namelijk ‘serieuze bezwaren’ in te brengen. ‘Doet zo’n losse tekst, volstrekt uit zijn verband getild en slechts een enkele seconde in beeld, recht aan die boodschap?’ Is het geen ‘misbruik van Gods naam’?
Nee, dat is het niet, vindt het Reformatorisch Dagblad. En het dagblad vindt hierin steun bij Johannes Calvijn die blijkbaar in de 16de eeuw al voorsoorteerde op de komst van borden in het infrastructurele landschap: ‘Met grote lettertekens, opdat zelfs bij een snel voorbijgaan iedereen kan zien wat er geschreven staat.’
Straatpoëzie kun je deze evangelische snelwegteksten niet noemen, ze komen althans niet voor op de website die sinds 2017 bestaat: straatpoezie.nl. Hierop verzamelde Kila van der Starre alle openbare gedichten in Nederland en Vlaanderen, inmiddels 3.771 in totaal. Het voordeel van deze gedichten is veelal dat je ervoor kunt stilstaan om ze tot je te nemen, iets wat op de snelweg onmogelijk is.
Jules Deelder is 23 keer paraat in openbaar poëzieland. Zijn bijdrage op het stationsplein van Venlo, tevens te vinden op de Nieuwe Binnenweg in Rotterdam, zegt het allemaal:
De omgeving/ van de mens/ is de medemens.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant