Emma Agterberg (29) en Tristan Staupe (29) zijn allebei middelbareschooldocent. Ze werken beiden vier dagen in de week en zijn alert op een goede taakverdeling thuis: zowel qua fysieke als mentale arbeid. “We zitten wel in een bubbel die daarmee bezig is.”
Tristan Staupe en Emma Agterberg zijn docent. „Met dit werk hoef je niet de hele tijd te denken: wat is het nut hiervan? Want dat is vrij duidelijk.”
Tristan: „Ik ben opgeleid in de filosofie en geschiedenis, maar ik geef nu Nederlands op een middelbare school. Er is namelijk een overschot aan geschiedenisdocenten en een tekort aan docenten Nederlands. Ik ben eind vorig jaar begonnen en geef les van de tweede tot de vijfde klas. Als het me bevalt, start ik volgend jaar met de opleiding om eerstegraads docent te worden.”
Emma: „Ik werk sinds drie jaar op een kleine vrije school voor vmbo basis/kader, met leerwegondersteuning. We hebben 65, 70 leerlingen. Dat is wel wat anders dan bij Tristan.”
Tristan: „Ja, bij ons zijn het er meer dan 1.200.”
Emma: ”Ik heb kunstacademie gedaan en geef op school alle creatieve en ambachtsvakken, zoals hout bewerken en textiele werkvormen. Toneel geef ik ook, en ik heb een mentorklas. Dat ik docent zou worden, was niet bepaald een levenslange droom. Als puber had ik niet veel affiniteit met school. Ik heb veel gespijbeld.”
Tristan: „Dan moet je wel even vertellen hoe.”
Emma: „Ja, ik was een beetje vreemde spijbelaar. Ik vond als puber school gewoon echt een inperking van mijn vrijheid. Dus vaak ging ik terug naar huis om daar een boek te lezen, of in bad te liggen. Maar nu vind ik het lesgeven toch heel leuk. Vooral door de afwisseling; ik geef zoveel verschillende lessen! En het omgaan met die leerlingen is ook grappig.”
Tristan: „Je moet er wel tegen kunnen dat je af en toe uitgescholden wordt.”
Emma: „Dat gebeurt gelukkig niet op dagelijkse basis. Maar het komt voor, inderdaad. Daar moet je een beetje de humor van in kunnen zien. Anders wordt het zwaar.”
Tristan: „Ik vind de vrijheid en autonomie van het vak fijn. Je hebt natuurlijk een afdelingsleider, maar in het klaslokaal heb je veel ruimte om zelf je lessen vorm te geven. Ik hoop dat ik een leuke docent ben, die misschien een beetje academisch is. Ik vermoed dat ik ook langdradig kan zijn.”
De knuffel van Tristan die hij altijd meeneemt bij bezoeken aan musea.
Emma: „Dat vermoed ik ook.”
Tristan: „Ik vind het gewoon leuk om aan het woord te zijn; dat zal ik maar eerlijk toegeven. Maar dat is uit enthousiasme! Een nadeel van dit werk is dat het veel energie kost. Ik heb ook een tijdje een kantoorbaan gehad. Dan ben je na een werkdag nog best fris. Nu geef ik op woensdag acht lessen achter elkaar. Dan ben ik daarna mentaal echt op.”
Emma: „Maar we merken nu al dat we meer ervaring krijgen. We fietsen altijd samen naar het werk in Zeist. Eerst was de terugweg altijd een soort leegloop-halfuurtje waarin we elkaar vertelden wat we allemaal hadden meegemaakt. Nu delen we niet meer elke keer dat we iemand eruit hebben gestuurd.”
Tristan: ”Qua werk-privébalans hebben we eigenlijk een luxeleventje. We zijn zeer tevreden. We werken allebei vier dagen en ja, na een werkdag ben je moe, maar dat is prima. Met dit werk hoef je niet de hele tijd te denken: wat is het nut hiervan? Want dat is vrij duidelijk. En je krijgt er leuk voor betaald.”
Emma: ”Nu moeten we natuurlijk zeggen hoeveel keer modaal dat is? Daar kijk ik altijd als eerst naar in deze rubriek.”
Tristan: „Hoeveel is één keer modaal? Ah, 3.800 bruto in de maand. Daar zitten we wel wat onder. Maar ik kan er echt niet over klagen. Ik ben nog in de euforische fase dat ik na mijn studietijd opeens gewoon geld verdien! Dat ik bier voor mijn vrienden kan betalen, of een auto kan kopen. Dat hebben we een paar weken terug gedaan. Dat bevalt heel goed. Als ik iets moet noemen waar ik stress van heb, dan is het misschien mijn telefoon.”
Emma: „Dat heb ik ook. Ik ben een slechte apper. Ik sta erom bekend dat ik laat of niet reageer.”
Tristan: „Ik heb zo mijn periodes. Soms app ik veel, soms staat het me een periode totaal tegen. Maar dan voel ik toch dat ik eigenlijk zou moeten reageren op al die berichtjes. Ik merk datzelfde sentiment bij mijn leerlingen. Het gevoel van: er is geen ontsnappen aan. Als niemand nou een telefoon zou hebben, dát zou lekker zijn. Maar als je de enige bent die niet meedoet aan die race, voel je toch druk om mee te doen met de rest.”
Emma: ”We kennen elkaar nog niet zo lang. Acht maanden nu, waarvan we drie maanden samenwonen. Het is allemaal snel gegaan.”
Tristan: „Op onze eerste date hebben we heel lang gewandeld. Toen hebben we het op een of andere manier lang over Anja Meulenbelt gehad, de feministische schrijfster.”
Emma: „Ik had twee boeken van haar gekregen voor mijn verjaardag en wilde eigenlijk ook wel haar debuut lezen, De schaamte voorbij. Ik dacht: misschien heeft mijn oma dat wel. Dus toen zijn we op onze derde date naar mijn oma in Rotterdam gegaan, die dat boek inderdaad in haar doos met feministische literatuur uit de jaren zeventig had liggen. Dat hebben we daarna aan elkaar voorgelezen. Ja, romantisch hè? Toen zijn we wel voor elkaar gevallen geloof ik.”
Tristan: „In lijn daarmee hebben we de taken thuis wel eerlijk verdeeld.”
Emma: ”Ik maak schoon en doe de was, jij kookt altijd en doet de boodschappen.”
Tristan: ”Ja, da’s natuurlijk ook weer typisch. Vroeger was de man-vrouwverdeling ongelijk. Nu de man meer doet, pakt hij vaak het koken op: het enige onderdeel van het huishouden waar nog een beetje eer aan te behalen valt. Niemand zegt ooit: goh, wat een prachtig schoongemaakte wc. Terwijl je over het eten iedere dag zegt: mmm, wat heerlijk, dankjewel. Dus ik vind het ergens teleurstellend dat wij ook in die val zijn getrapt. Maar qua mental labour zijn we denk ik wel gelijk.”
Emma: ”Ja, misschien doe jij daarin nog wel meer. Jij houdt onze gezamenlijke agenda het beste in de gaten.”
Tristan: „Dat is vrij typisch voor de bubbel waar wij in zitten, denk ik. Daar ben ik blij mee. Ik zou niet gezien willen worden als iemand die daar niet mee bezig is.”
Emma Agterberg (29) is docent op een kleinschalige vrije school in Zeist voor vmbo basis/kader. Ze geeft daar verschillende creatieve en ambachtsvakken. Tristan Staupe (29) is docent Nederlands op een andere middelbare school in Zeist. Ze wonen sinds driemaanden samen in een huurappartement in de Utrechtse wijk Kanaleneiland.
Emma: „De voorgeschoten internetrekening, nog voor mijn oude huisgenoten, 29 euro en 20 cent.”Tristan: „Mijn vader had een iPad nodig en ik had nog een goede liggen. Hij heeft ‘m voor 200 euro overgekocht.”
Emma en Tristan deden een poging om boodschappen voor een week te doen. Dat was geen doorslaand succes. Tristan: „Ik wil gewoon kunnen eten waar ik nu zin in heb. En geen spitskool omdat er toevallig nog een spitskool in de koelkast ligt die op moet.”
Een groene Volvo 940 uit 1998 voor 4.000 euro. Tristan: „Voor het samenwonen hebben we veel gekocht via Marktplaats. Elke keer dat een kast of stoel weer precíés in die achterbak paste, was een rechtvaardiging van het aankoopbedrag.”
Tweedehands. Emma: „Het enige wat we met de verhuizing nieuw hebben gekocht, is ons bed.”
Een vakantie naar Zweden of Italië.
Tristan: „Ik ben wel van het stapeltjes maken enzo.” Emma: „Ja, en dan maak ik het daarna schoon.”
De Anvia-lamp boven de eettafel, 400 euro. Tristan: „Er zou een veertje in moeten zitten waardoor je de lamp op alle hoogtes kunt hangen. Maar dat is kapot. Nu hangt-ie eigenlijk net te laag.”
Tristan: „Dat ben ik. Het liefst kook ik iets Italiaans: simpel maar wel lekker.”
Emma: „Sigaretten. Ik ben een ‘party roker’ en koop dus af en toe een pakje. Al is dat schuldgevoel meer over mijn gezondheid, dan over het geld.” Tristan: „Bij mij boeken. Of althans: ik voel me niet schuldig dat ik ze koop. Maar ze kunnen je daarna wel beschuldigend aanstaren vanuit de boekenkast. Zo van: lees mij!”
Boodschappen doen tijdens het hardlopen. Tristan: „We nemen dan gewoon een rugzak mee. Dat gaat prima.”
In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Stukken die je helpen om je leven fijner en je carrière beter te maken