Zwemmen Viervoudig olympisch zwemkampioen Ariarne Titmus (25) nam vorig jaar een sabbatical, maar nu blijkt dat ze niet meer terugkeert. ‘Sommige dingen zijn belangrijker dan zwemmen.’
Ariarne Titmus viert haar gouden medaille op de 400 meter vrije slag bij de Olympische Spelen in Parijs (2024).
Het gebeurt wel vaker dat volwassenen een brief naar hun ‘kleine ik’ sturen. Om de balans op te maken. Om met compassie terug te kijken op hun kindertijd.
De Australische zwemster Ariarne Titmus (25) deelde rond middernacht, Nederlandse tijd, zo’n brief met haar 219.000 volgers op Instagram. „Lieve, zeven jaar oude Ariarne. Vandaag stop je met wedstrijdzwemmen. Achttien jaar heb je in het zwembad doorgebracht en meegedaan aan wedstrijden. Tien daarvan heb je je land vertegenwoordigd. Je bent naar twee Olympische Spelen gegaan en, beter nog, je hebt gewonnen!!!”
Al haar dromen zijn uitgekomen, schrijft viervoudig olympisch kampioen Titmus aan de kleine Ariarne. Ze heeft meer bereikt dan ze ooit had kunnen vermoeden, heeft alles gegeven voor haar zwemcarrière, heeft nergens spijt van. „Je bent net 25 geworden en het voelt als het juiste moment om je terug te trekken uit het zwemmen.”Het is geen aankondiging van iets wat later in het jaar te gebeuren staat: Titmus zet per direct een punt achter haar zwemcarrière.
Het besluit maakt veel los in de internationale zwemwereld, waar Titmus bekend staat als The Terminator. Er klinkt respect door in de reacties van haar rivalen. „Een uitstekende concurrent, kampioen en persoon!’, schrijft de Amerikaanse Katie Ledecky, een van de meest succesvolle zwemsters aller tijden, op Instagram. „Gefeliciteerd met een ongelooflijke carrière en veel succes met je volgende hoofdstuk! We zullen je missen!”, reageerde de 20-jarige Canadese zwemster Summer McIntosh, drievoudig olympisch kampioen.
Tijdens de Olympische Spelen in Parijs, vorig jaar, verdedigde Titmus nog met succes haar olympische titel op de 400 meter vrije slag, door in een nagelbijter van een race zowel Ledecky als McIntosh achter zich te laten. ‘The race of the century’, kopten Australische media. Over die prestatie denkt ze nu: hád ik daar maar wat meer bij stilgestaan, niet wetende dat het mijn laatste Spelen zouden worden. Maar toen was het plan nog om er na ‘Parijs’ een jaar tussenuit te gaan, om daarna als herboren terug te keren voor de voorbereiding op de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles.
Het liep anders, vertelt ze in een video-gesprek bij het Instagram-bericht aan de kleine Ariarne. Tijdens haar break van het zwemmen ontdekte Titmus het leven buiten haar sport, en besefte ze dat sommige dingen belangrijker zijn dan zwemmen. Cruciaal waren de gezondheidsproblemen, in de aanloop naar ‘Parijs’, als gevolg van twee goedaardige tumoren op haar rechtereierstok, ontdekt tijdens een reguliere MRI-scan – waarvoor ze geopereerd moest worden. „It really rocked me mentally”, zegt Titmus, die tien weken na de operatie alweer meedeed aan de Queensland State Championships. „Voor het eerst moest ik me met dingen buiten het zwemmen bezighouden.” Dat was niet makkelijk voor een zwemster met een alles-of-niets-mentaliteit.
Maar die mentaliteit heeft Titmus – liefkozend ‘Arnie’ genoemd door fans – heel ver gebracht. In Parijs won ze vorig jaar niet alleen goud op de 400 meter vrije slag, maar ook op de 4×200 meter. Ze was de eerste Australische topsporter sinds zwemster Dawn Fraser in 1964 die goud won op twee opeenvolgende Olympische Spelen, op hetzelfde onderdeel. Tijdens de Spelen in Tokio, drie jaar eerder, had Titmus ook al goud op de 400 meter vrij gewonnen, én op de 200 meter vrij.
In totaal won ze 33 medailles bij internationale toernooien: acht op de Olympische Spelen, negen op WK’s en acht op de Gemenebestspelen. „Niet iedereen heeft de sterrenstatus om alleen bij haar voornaam – Arnie – bekend te staan”, schrijft de Australische zwemfederatie Swimming Australia donderdag in een verklaring op de eigen website. Titmus laat „een gigantisch gat achter”, schrijft de bond. Op de 400 meter vrije slag domineert ze al zeven jaar op grote toernooien.
Titmus is geboren en opgegroeid in Tasmanië, een eiland 240 kilometer ten zuiden van Melbourne. Een omgeving met weinig mogelijkheden voor zwemtalent. Toen bleek dat ze aanleg voor zwemmen had, verhuisden haar ouders naar Brisbane, waar hun 14-jarige dochter onder leiding van coach Dean Boxall aan de slag ging bij de St Peters Western Swim Club. „Als je iemand als Dean aan je zijde hebt, versla je iedereen”, zou ze later over hem zeggen. „Naarmate de jaren verstreken, werd het alleen maar beter en beter.”
Haar ambities waren van meet af aan groot, maar haar doel werd met de jaren vastomlijnder: olympisch goud winnen, en Katie Ledecky verslaan. De twee werden rivalen, maar door hun onderlinge respect gunden ze elkaar ook de overwinning op eindtoernooien. Waar Ledecky moest toezien hoe Titmus in Parijs goud won op de 400 meter vrije slag, moest Titmus op hetzelfde podium de Amerikaanse voor zich laten bij de 800 meter vrije slag. „Zonder Katie was ik niet de sporter geweest die ik ben”, zegt Titmus in het videogesprek op Instagram. „Zij heeft een ongelooflijke standaard gezet, en ik was bereid die na te jagen.”
De Australische wil nu jonge, getalenteerde zwemmers met weinig mogelijkheden (zoals zij vroeger) gaan coachen. En meer gaan doen wat ze tijdens haar break ook al heeft gedaan: tv-commentaar geven bij zwemwedstrijden. Op de vraag wat zwemmen haar geleerd heeft, zegt Titmus: „Het heeft me geleerd om niet bang te zijn je dromen na te jagen. Dat alles mogelijk is, zo lang je er maar hard genoeg voor werkt.”
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC