Door de verhoging van de pensioenleeftijd te bevriezen, weet de Franse premier Lecornu hopelijk een politieke crisis te bezweren die ook gevaarlijk is voor de eurozone en de Europese Unie.
Het was een van de belangrijkste hervormingen van de Franse president Emmanuel Macron: de verhoging van de pensioenleeftijd van 62 naar 64 jaar. Nu wordt zij gedeeltelijk ongedaan gemaakt door premier Sébastien Lecornu die de pensioenleeftijd tot na de presidentsverkiezingen van 2027 wil bevriezen op 62 jaar en 9 maanden.
Door deze concessie heeft Lecornu donderdag een goede kans om twee moties van wantrouwen in het Franse parlement te overleven. Als dat gebeurt, hebben Lecornu en Macron – althans voor nu – een uitweg gevonden uit een politieke crisis die Frankrijk lam dreigt te leggen.
Niettemin lijdt Macron opnieuw een nederlaag. Hij had goede economische redenen om de pensioenleeftijd te verhogen. Volgens cijfers van de Organisatie van Economische Samenwerking en Ontwikkeling (Oeso) besteedt Frankrijk ongeveer twee keer zo veel aan pensioenen als vergelijkbare landen, terwijl de bevolking vergrijst en de houdbaarheid van de staatsfinanciën een permanente zorg is.
Macron wist de Fransen echter niet te overtuigen. Hij negeerde de publieke opinie en de massale protesten op straat. Uiteindelijk zette hij het parlement buitenspel om zijn pensioenhervorming door te drukken, met behulp van noodartikel 49.3 uit de grondwet.
Bij zijn aantreden zei Macron dat hij de Fransen ervan wilde doordringen de wereld te aanvaarden zoals zij is. Er zijn evidente economische waarheden die geaccepteerd moeten worden, zei hij, ook al vragen zij soms om pijnlijke offers en veranderingen.
Maar na acht jaar presidentschap maakt Macron zelf een wereldvreemde indruk. Door zijn arrogante en afstandelijke houding is hij het contact met een groot deel van de bevolking kwijtgeraakt. Ondanks zijn impopulariteit schreef hij vorig jaar onverwacht tussentijdse parlementsverkiezingen uit, waarbij zijn eigen partij gedecimeerd werd. De stembusgang leverde een versnipperd parlement op, waardoor het notoir moeilijk te regeren Frankrijk onbestuurbaar dreigt te worden.
De financiële situatie van Frankrijk is niet goed, maar ook niet hopeloos. De financiële markten zullen hun vertrouwen in Frankrijk pas verliezen als zij geloven dat de politiek niet in staat is het land ordelijk te besturen en de staatsfinanciën onder controle te brengen.
Dat moment leek het afgelopen jaar steeds dichterbij te komen. Anders dan Duitsland of Nederland kent Frankrijk geen traditie van compromis en coalitievorming. Bovendien wordt de politiek gedomineerd door de presidentsverkiezingen. Veel leiders zijn zich al aan het warmlopen voor de verkiezingen van 2027 en vrezen hun kansen te schaden als zij nu te veel compromissen sluiten.
Een verzwakte president, een gefragmenteerd en niet tot concessies geneigd parlement en de traditioneel grote macht van de straat vormen een explosieve cocktail die het op een na grootste land van de Europese Unie kan verlammen. Een politieke crisis kan tot een financiële crisis leiden, die weer kan overslaan naar de eurozone en de EU.
Hopelijk beseffen voldoende afgevaardigden in de Assemblée Nationale wat er op het spel staat als zij donderdag over het lot van premier Lecornu stemmen.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant