Sopraan Roberta Alexander is onverwachts op 76-jarige leeftijd overleden. De Amerikaanse in Nederland beleefde haar grootste successen in de jaren tachtig en bleef ook daarna nog op hoog niveau zingen.
is redacteur klassieke muziek van de Volkskrant.
In 2020 kreeg Roberta Alexander de grote erkenning die ze verdiende. De sopraan werd geëerd met de Edison Klassiek Oeuvreprijs, een prijs van de platenindustrie. Alleen zat een feestelijke uitreikingsceremonie er niet in. In verband met het coronavirus werd het bronzen beeldje samen met een bos bloemen gewoon op de stoep voor haar deur in Ouderkerk aan de Amstel afgeleverd.
Alexander kreeg de onderscheiding voor haar opmerkelijk lange carrière. Meer dan vijftig jaar zong ze in voorname operahuizen. Haar intrigerende, appelgroene timbre en haar charismatische, innemende verteltrant zijn op vele platen vastgelegd. Dinsdagavond is ze onverwachts overleden na een acute hartstilstand, bevestigde haar management aan de Volkskrant. Ze is 76 jaar geworden.
Roberta Alexander werd geboren in Lynchburg in de Amerikaanse staat Virginia, en groeide op in Ohio. Haar vader leidde koren, haar moeder was zangeres en Alexander wilde niets liever dan in haar moeders voetsporen treden. Ze werd opgeleid in Michigan. Voor de zekerheid, en om haar ouders gerust te stellen, rondde ze ook nog een lerarenopleiding af, voor het onwaarschijnlijke geval dat haar zangcarrière niet zou slagen.
Op haar 23ste stak ze de Atlantische Oceaan over om haar studie voort te zetten aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Het had ook met de liefde te maken. Na een kort huwelijk met dirigent Edo de Waart trouwde ze in 1975 met de orkestmanager Siebe Riedstra.
Zo zou een Afro-Amerikaanse uitgroeien tot een van de gezichtsbepalende zangeressen van Nederland. De zegetocht begon in 1975, toen ze haar debuut maakte bij De Nederlandse Operastichting (nu De Nationale Opera) in Rossini’s La cambiale di matrimonio. Alexander was sopraan van het lyrische type en blonk uit in Mozart-rollen, waarmee ze zich in de jaren tachtig ook zou onderscheiden in haar geboorteland, met name bij de Metropolitan Opera in New York.
Tot haar dierbaarste muzikale herinneringen, zei ze in 2020 tegen de Volkskrant, behoorden de samenwerkingen met dirigenten Nikolaus Harnoncourt (barokcantates) en Bernard Haitink (Mahlers Tweede symfonie in het Amsterdamse Concertgebouw).
Ook zong ze in Angels in America van Péter Eötvös en in 1975 in de wereldpremière van de in concentratiekamp Theresienstadt geschreven opera Der Kaiser von Atlantis van Viktor Ullmann.
Van hoofdrollen ging ze naar kleinere rollen, die ze met evenveel toewijding zong. Haar stem zakte niet, zoals gebruikelijk, en bleef topfit. In 2016 keerde ze terug bij de Metropolitan Opera om er de rol van vijfde dienstmeisje te zingen in Richard Strauss’ Elektra. Die partij zong ze begin dit jaar nog in de Staatsoper Berlin. Alexander zal ook als docent en coach worden gemist: ze was verbonden aan het Conservatorium van Amsterdam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant