Over twee weken zijn de verkiezingen. Maar de zege kan hem eigenlijk al niet meer ontgaan: Henri Bontenbal wordt onze nieuwe premier. Daarom komt Japke-d. Bouma met ‘tips voor Henri’. „Zorg voor een goeie slogan, een signature snack en geinige merchandise.”
Illustratie Tomas Schats
Ik denk dat we er al uit zijn, toch? Henri Bontenbal wordt onze nieuwe premier. Een vriendin noemt hem „de messias van dienst, type Pieter Omtzigt, die ongetwijfeld weer snel gekruisigd zal worden”, maar zover is het nog lang niet. Henri is hors concours.
Vroeger hoorde je nog wel eens mensen zeggen: ‘Huh? CDA?” Dat is toch die partij van de gladde, politieke draaikonten die alle kanten op kunnen? De partij van beroepspolitici als Wopke Hoekstra en Hugo de Jonge. Van die vleesch noch visch-types, die eerst voor de boeren zijn en dan ineens, als er een mooi baantje in Brussel beschikbaar is, zich zorgen gaan maken over het klimaat.
Maar dat soort geluiden hoor ik nergens meer! Zelfs mijn meest radicale linkse én rechtse vrienden stemmen deze maand op Henri Bontenbal. Moeten we die verkiezingen eigenlijk nog wel houden?
Want Henri is jong, heeft z’n haar nog. Is nog niet bedorven door regeren, en is een Rotterdammer! (!) Echt hoor, we zijn toe aan het Kabinet Henri the First. Een degelijke, keurige jongen als premier.
Na jaren van contactgestoorde teflonpannen is het bijna erotisch verfrissend om iemand te zien die gewoon zijn beurt afwacht in een debat. In een wereld vol bumperklevers is Henri degene die netjes richting aangeeft, én bedankt. Zijn enige zwakte? Waarschijnlijk gluten.
Dus Henri, hou je vast. Jij gaat het worden. Maar maak je geen zorgen. Ik ga je niet zonder handige tips de loopgraven insturen. Komen ze.
Lubbers had z’n droge boterham. Wiegel z’n sigaar. Rutte zijn appeltje – zonder snack geen staatsman. Ik dacht voor jou aan gebakken peren. We zitten er maar mooi mee. Maar toen viel het ineens op z’n plek: je bent een broodtrommeltype. Met zo’n postelastiek eromheen. Geen quinoa, geen powerbars. Gewoon twee bammetjes met kaas en een krentenbol. Duidelijkheid. Stabiliteit. CDA.
Een beetje influencer kan niet meer zonder. Voor de mensen die de afgelopen vijf jaar onder een steen hebben geleefd: ‘merch’ is merchandise, toffe hebbedingetjes met het hoofd van de nieuwe roerganger erop. Voor jou dacht ik aan Bonti Boterhamzakjes – 100 procent composteerbaar én calvinistisch. Of Henri’s Haargel – voor een standpunt dat blijft zitten. En natuurlijk de Henri Bontenballetjes: gefrituurde snekjes voor de zaterdagavond met natte haartjes op de bank, van Mora. Uiteraard is er ook een vega-variant. Kom op zeg: we zijn de BBB niet.
Het klinkt gek, maar juist als je onkreukbaar bent moet je de bloedhonden íéts geven. Tuurlijk, je bent zo netjes dat je algoritmes waarschijnlijk reclame maken voor fietslampen en compostbakken. Maar ik dacht aan een verlopen bibliotheekboek, dat je uiteraard meteen hebt gemeld zodra je erop gewezen werd!
Ik moet bekennen dat ik niet eens wist of je kinderen hebt en bij hoeveel vrouwen, maar het blijkt: twee zoons, één vrouw, mooi – helemaal CDA. Het zal voor ons even wennen worden, na Mark Rutte: een premier met een leven. Dus ik zou voorzichtig beginnen. Een koekjesfoto bij de thee. Daarna je vrouw die je lunchbox maakt en misschien samen aan de afwas. Doseren.
„Who you’re gonna call? Call Henri!” Maar iets met ‘wederopbouwen’ vind ik ook sterk. Multi interpretabel en een serieuze verwijzing naar Rotterdam.
Dat Rotterdamse accent mag wel iets vetter. Uitspelen. Want geen grachtengordel, een vrouw als burgemeester, en iets met lullen en poetsen, Ahmed Aboutaleb, en de Kuip. Binnenkort backstage even een foto laten maken met Lee Towers.
In Den Haag: een goed pak met groene das. En in het weekend? Geen blauwe bodywarmer uit 2008, zoals Rutte. Nee. Jij wordt de ‘unisex fleece hoodie van de ANWB’-man. Electoraal goud. En nog lekker warm ook.
Alle grote politici hebben er een. Dat maakt menselijk. Het beige pak van Obama. De sax van Dijkstal. Het skateboard van Balkenende. Voor jou? Val in een bruidstaart. Of leun casual tegen de Nachtwacht. Liever geen ongelukken tijdens het wielrennen, dat doen al die andere middle aged politici in lycra (mapils) al.
Katten scoren goed. Kittens nog beter. Maar die kaart heeft Geert Wilders al getrokken. Ik zou een cavia doen, daar zit je hartstikke goed mee. Ook qua kapsel. Of een ratje. Past goed bij het CDA.
Je orgel! Tikje nerdy, maar toch muzikaal én je kan een keer met Orgel Joke optreden.
Ik zou in plaats van ‘Droomvlucht’, de Goliath nemen. Die grote achtbaan. Je kan er gewoon met je zoons in, maar hebt tóch een scherp randje én hij is de perfecte metafoor voor het premierschap. Eerst omhoog. Dan schreeuwen. Dan keihard omlaag. En dan proberen niet te kotsen.
Rutte gaf les op een vmbo. Misschien kan jij luizenvader worden. Of meedoen aan de Slimste Mens. Maar win niet. Niemand houdt van betweters. O ja, en vergeet niet, Henri: een goeie premier anno nu is eigenlijk gewoon iemand die het langer volhoudt dan de vorige.
Dit gaat jou lukken.
Heb je een vraag van de week, taboe, of ‘kwestie’ voor deze rubriek? Mail dan naar japkeddenktmee@nrc.nl
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC