Geert Wilders heeft inmiddels meer dan tien jaar geleden beloofd dat hij ging regelen dat er minder Marokkanen zouden zijn. Deze belofte heeft hij niet waargemaakt: er zijn zelfs tienduizenden Marokkanen bij gekomen. Destijds leidde deze belofte tot een golf van aangiftes en brede morele veroordeling vanuit de progressieve beweging. De rechter achtte Wilders vervolgens schuldig aan groepsbelediging en aanzetten tot discriminatie, maar legde geen straf op.
Een pyrrusoverwinning. Met succes behield Wilders nadien het frame van de politicus die door D66-rechters het zwijgen was opgelegd.
Wat had moeten gebeuren is het meedogenloos bevragen van zijn belofte. Hoe gaat u dat dan realiseren, meneer Wilders? Een oprotpremie misschien? Waarschijnlijk planten Marokkanen zich sneller voort dan dat zij gebruik zullen maken van zo’n premie.
Gedwongen deportatie dan? Dat kunnen we al niet eens met Marokkanen die hier daadwerkelijk illegaal verblijven. Feitelijk zijn er maar een paar opties om minder Marokkanen te realiseren en dat zijn geboortebeperking en exterminatie. Met andere woorden: misdrijven tegen de menselijkheid.
Over de auteur
Izz ad-Din Ruhulessin is ICT-specialist en columnist. In de maand oktober is hij gastcolumnist op volkskrant.nl/opinie.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier meer over ons beleid.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Waar Wilders dus bekend had kunnen staan als de politicus die een kiem legde voor misdrijven tegen de menselijkheid, zegevierde hij – vanwege de lafheid om hem ideologisch te duiden – als underdog die getemd werd door het establishment. Dat is een catastrofale fout geweest, zoals we uit de huidige staat van het parlement kunnen concluderen. Daarom gaan we dat in deze tweede gastcolumn samen doen.
Waarschijnlijk kunnen de meeste mensen die Wilders fascist noemen geen enkel belangrijk kenmerk van het fascisme noemen. Welk label we op hem plakken is eigenlijk ook niet relevant. Fascist is vooral een politiek scheldwoord voor slecht mens waar we niet mee moeten praten, in feite de progressieve variant van Wilders zelf die Sigrid Kaag een heks noemt. Dit neemt echter niet weg dat Wilders opvattingen heeft en dat die opvattingen bij veel mensen resoneren.
Kenmerkend voor het narratief van Geert Wilders is dat hij voortdurend bedreigingen identificeert voor ‘de Nederlander’, ooit symbolisch door hem verwoord als ‘Henk en Ingrid’. Soms is die dreiging Marokkanen, dan zijn het de moslims, en als Lisa wordt vermoord zijn het de asielzoekers. De juxtapositie blijft hetzelfde: het Nederlandse lichaam versus de ziekmakende pathogenen van buiten. Dit is niet alleen maar xenofoob. Het is iets veel ergers.
Zelfs bij respectabel rechts zien we nu alarmistische demografische projecties waaruit zou blijken dat in het jaar 2100 de autochtone bevolking een minderheid zouden zijn. Vanzelfsprekend is Wilders in zijn eigen verhaal de grote ridder daarin. Hierin schuilt echter een veronderstelling: namelijk dat mensen arbitrair tot een bepaalde etniciteit behoren en dat dit nooit verandert, ook niet voor hun nageslacht. Bovendien worden er ook nog eens onveranderlijke kenmerken aan die etniciteit toegedicht.
Wilders vergeleek ooit de Koran met het beruchte Mein Kampf. Of die vergelijking terecht is valt te bezien, aangezien voor zover mij bekend Hitler geen seksslaven had en bij de Sturmabteilung schijnen er nogal wat homo-orgies te hebben plaatsgevonden. Waarschijnlijk heeft Geert Wilders beide boeken nooit gelezen. Ik wel. De seksslaven van de profeet Mohammed of de escapades van Ernst Röhm doen in deze context natuurlijk niet ter zake. De opvattingen die we in de boeken kunnen lezen wel.
In Mein Kampf schrijft Hitler in het eerste hoofdstuk dat ouders hun kinderen eraan moeten herinneren dat zij Duitsers zijn. ‘Duitse jongen, vergeet niet, dat je een Duitser bent’, stelt hij voor, en ‘meisje, denk eraan, dat jij een Duitse moeder moet worden.’ Blijkbaar is het idee dat er een etniciteit bestaat die tot in de eeuwigheid erfelijk is, niet nieuw. Bloed en bodem, zo werd dat destijds genoemd.
De populistische obsessie met demografie heeft duistere wortels. Die maken we niet zichtbaar met rechtszaken en politieke scheldwoorden. Alleen door het meedogenloos bevragen en ontleden van opvattingen, kunnen we de weerzinwekkende wortels ervan zichtbaar maken. Morele veroordeling werkt alleen bij mensen die op hetzelfde speelveld als jezelf opereren. Geert Wilders doet dat niet, want na zo’n meedogenloze autopsie blijft er maar één conclusie over: het zijn de opvattingen van Hitler, vermomd met de pretentie van sociologie, verpakt in de taal van vrijheid.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant