Het Trump-vredesplan voor Gaza is de facto het vredesplan van Qatar, een puissant rijk emiraatje dat is gebouwd op ideeën die Donald Trump al decennialang uitvent.
Er was een tijd dat het zinvol kon zijn om na te denken over Amerikaanse vredesplannen, en op zoek te gaan naar diepere beweegredenen. In de wereld waarin Donald Trump het presidentschap van de VS bekleedt, kom je soms verder met niet diep nadenken. Probeer je Trump te zien als Trump en niet als een president van de VS, dan kun je betogen dat de stem van Qatar voor hem zwaarder weegt dan die van Israël, omdat hij instinctief een grote voorkeur heeft voor Qatar. Als één plek is gebouwd op ideeën die Trump uitvent in zijn (door ghostwriters geschreven) boeken, dan is het Qatar.
Neem een Trump-bestseller als Think Big and Kick Ass (in het Nederlands vertaald als Denk groot). Qatar is een emiraatje met een oppervlakte van een kwart van Nederland, dat als een schiereiland in de Perzische Golf ligt. Een halve eeuw terug woonden er amper vijftigduizend mensen, tegenwoordig drie miljoen, voornamelijk arbeidsmigranten uit zuidelijk Azië, werkend in omstandigheden die vaak doen denken aan slavernij. Qatar werd puissant rijk met vloeibaar gas. Sindsdien grossiert het in spectaculaire hoogbouw en luxe en organiseert het constant grote evenementen. Het WK voetbal van 2022 zette Qatar wereldwijd op de kaart.
In de rubriek ‘Op het tweede gezicht’ blikt Volkskrant-redacteur Olaf Tempelman op satirische wijze terug op een buitenlands nieuwsonderwerp.
De smaak van Qatars koninklijke familie, het Huis van Thani, lijkt precies op die van Trump. In april sloot het Huis van Thani een deal met de Trump Organization voor de bouw van een luxeresort, met strandvilla’s met Trump-logo’s en een golfbaan in de maat XXL. In mei kreeg Trump bij zijn bezoek aan Qatar een vol bladgoud gestopte Boeing 747 ter waarde van 400 miljoen dollar cadeau. Een paar dagen later was hij al bezig een besluit te verdedigen om ‘Qatars cadeau’ voortaan te gebruiken in plaats van Air Force One. Om de Thani-dynastie hangt een enorm conglomeraat van bedrijven. Zo weinig als het Huis van Thani lijkt op Europese koningshuizen, zo veel lijkt het op Amerikaanse zakelijke dynastieën.
Trumps bestverkochte boek is The Art of the Deal (vertaald als De kunst van het zakendoen). Een cruciale les daaruit is dat ‘de beste dealmaker’ zichzelf in een positie manoeuvreert waarin alle partijen van hem afhankelijk zijn en hij alle partijen kan sturen en manipuleren. De Thani-dynastie verwierf zich een sleutelpositie in het Midden-Oosten door de Hamas-leiding te huisvesten en Hamas in Gaza met koffers cash te financieren. De Israëlische premier Benjamin Netanyahu liet dat toe omdat hij dacht van ‘de deal tussen Qatar en Hamas’ te profiteren: hoe sterker Hamas, hoe zwakker de Palestijnse Autoriteit, hoe minder kansrijk een Palestijnse staat. Op 7 oktober 2023 keerde deze deal zich tegen hem.
Netanyahu wreekte zich op Gaza, maar kon zich niet wreken op Qatar. Op 9 september overschreed hij een onofficiële rode lijn door Hamas in Qatar te bombarderen. Op woede van de Thani-dyastie had Netanyahu geanticipeerd, op woede van Trump niet. Op 29 september besloot Trump per decreet dat elke aanval op Qatar voortaan als een aanval op de VS wordt beschouwd. Dezelfde dag moest Netanyahu ‘met de wasknijper op de neus’ akkoord gaan met een Gaza-vredesplan van Trump waarop Qatar een stempel drukte.
Netanyahu’s hoop dat Hamas het plan zou afwijzen, bleek zijn volgende onderschatting van Qatar: de Thani-dynastie speelde een sleutelrol in het overtuigen van Hamas om positief op het plan te reageren. Vorige week vrijdag ontspoorde een telefoongesprek tussen Trump en Netanyahu. De Israëlische premier probeerde Trump ervan te overtuigen dat toezeggingen van Hamas niets waard zijn. Trump reageerde dat Netanyahu ‘fucking negative’ was en zijn deal frustreerde.
Netanyahu mag zich nu afvragen of Qatar inmiddels een soort enclave van Trump is, of dat het Witte Huis een soort enclave van Qatar is.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant