Lieve bondgenoten: jullie steun op Coming Out Day is ontzettend fijn, maar niet goed genoeg. We zijn moe. Het is tijd dat jullie meer doen dan een vlag ophangen.
Coming Out Day, vandaag op 11 oktober, is voor velen een dag van trots en zichtbaarheid. Een moment om genderidentiteit en de lhbti-gemeenschap te vieren en om bewustwording en acceptatie te stimuleren. Tegelijkertijd is het voor velen ook een emotionele of zelfs pijnlijke dag die je herinnert aan het moment waarop je de kast achter je liet en een stap dichter naar je eigen identiteit durfde te nemen.
Wie die persoonlijke strijd achter zich heeft gelaten, merkt dat de echte strijd dan pas begint: het dagelijkse gevecht om bestaansrecht.
Over de auteur
Morris Vlijm (23) groeide op in Voorthuizen, een dorp in de strenggelovige Biblebelt.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Nederland was het eerste land ter wereld dat het homohuwelijk erkende. Daar mogen we best trots op zijn, maar wellicht juichten we te vroeg. Anno 2025 zien we dat de situatie zorgwekkend is: het aantal geweldsincidenten tegen queermensen steeg vorig jaar met 37 procent, regenboogvlaggen zijn in brand gestoken en het aantal meldingen van homodiscriminatie neemt toe. In de Europese Rainbow Ranking zakte Nederland in tien jaar tijd van plek 4 naar plek 13.
Ook elders in Europa staan rechten onder druk. Neem Bulgarije, waar in augustus 2024 een anti-lhbti-wet werd ondertekend door president Rumen Radev, ondanks massale protesten. Scholen mogen hierdoor geen informatie meer geven over ‘niet-traditionele seksuele geaardheid’ of ‘genderidentiteit anders dan het biologische geslacht’. Het wetsvoorstel kreeg brede steun in het parlement.
En kijk ook naar Amerika, een land waar het eerder wel oké zat met queerrechten, maar inmiddels de rechten flink zijn teruggeschroefd onder leiding van Donald Trump. En hij heeft haast. Woorden als ‘transgender’ en ‘non-binar’ waren al op de eerste dag van zijn termijn verboden. Programma’s die diversiteit, gelijkheid en inclusie moeten bevorderen krijgen geen financiering meer, en ook de toekomst van het recht op een homohuwelijk is niet meer zeker.
Nog altijd is homoseksualiteit in tientallen landen strafbaar. In negen landen kan dat leiden tot een levenslange gevangenisstraf, en in minstens zeven landen zelfs tot de doodstraf.
Veel mensen noemen zich bondgenoot, maar houden het bij een vlag ophangen of een sympathieke post op sociale media. Maar echte bondgenootschap vraagt méér. Het vraagt om medeplichtigheid; dat je klappen opvangt die niet voor jou bedoeld zijn. Dat je je vrienden oncomfortabel maakt als ze homohaat normaliseren. Dat je niet zwijgt wanneer er subtiele homohaat in je omgeving wordt geventileerd, en dat je niet stemt op een partij die het niet zo nauw neemt met onze rechten.
Want laten we eerlijk zijn: het is altijd makkelijker om je uit te spreken als
het niet over jou gaat. Maak jezelf dus medeplichtig. Door je stem te verheffen, ons te verdedigen en ons te accepteren.
Dus wanneer je hoort dat het ‘prima is dat mannen gay zijn, maar het hoeft er niet zo dik bovenop te liggen’: ga er tegenin. Want het moet er in deze tijden juist wél dik bovenop liggen. Zichtbaarheid is geen luxe, het is een vorm van bescherming, normalisering en inspiratie voor anderen. De lhbti-gemeenschap is het niet aan de hetero verontschuldigd om die zich comfortabel te laten voelen.
Met andere woorden, lieve bondgenoten: jullie steun op Coming Out Day is ontzettend fijn, maar niet goed genoeg. We zijn moe. We zijn klaar met steeds weer uitleggen en strijden. Het is tijd dat jullie meer doen dan een vlag ophangen.
Dus word medeplichtig. Spreek je uit. Neem het ongemak op je. Want als wij niet meer hoeven te vechten voor ons bestaan, dan pas is Coming Out Day overbodig.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant