Af en toe onderbroken door zijn bulderende lach vertelt de elk jaar betere Denzel Dumfries (29, 67 interlands) voorafgaand aan de kwalificatieduels tegen Malta en Finland over zijn ambities, het Gouden Bal-gala en het WK.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
‘Als ik even stilsta bij mijn loopbaan, zoals onlangs na het gala van de Ballon d’Or (Dumfries eindigde op de 25ste plaats, red.), ben ik trots op mezelf. Dan denk ik: goed gedaan. Lekker bezig, hahaha. Ik heb ooit van trainer Alex Pastoor geleerd dat je moet genieten van het moment, dat je er bewust van mag zijn waar je staat en trots mag zijn. Dat is soms moeilijk.
‘Het is goed om dan uit te zoomen, vanaf de plek waar je staat. Omdat je bezig bent met heel veel dingen vergeet je soms te kijken waar je vandaan komt. Waar sta ik nu? Kan ik tevreden zijn? Twee finales in de Champions League in drie jaar met Inter, daarop mag ik best trots zijn.
‘Mijn mindset is lang geweest: ik mag niet ziek worden, niet geblesseerd raken. Ik mag dit niet en dat niet. Zo ging het in mij leven, onbewust. Door die mindset kwam ik in een flow, in een tunnel. Altijd rechtdoor gaan. In de top moet je altijd op het gebied van discipline streng zijn voor jezelf. Ik ben daar best goed in, al zeg ik het zelf.’
‘In april word ik 30, dan kom in een andere fase van mijn loopbaan. Ik wil nog bepaalde doelen bereiken. Ik ben ook vader. Het belangrijkst is om de goede combinatie te vinden. Dat is een uitdaging, ook met mijn jongerenorganisatie (Duce, red.). We maken groei door, we hebben impact. Dat is fantastisch. Er komen verhalen van jongeren die bij ons zijn uitgestroomd en terug zijn in het reguliere onderwijs, of een baan hebben gevonden. Daarvoor doen we het allemaal.
‘Ik kan ook het voortouw nemen in het energie leveren voor het elftal. Voorgaan in de strijd, op een wat on-Nederlandse manier. Ik kan de toon zetten. Dat moet ik nog meer doen. Andere landen hebben daarin een voorsprong op Nederland. Ik kan wat dat betreft buiten de lijntjes kleuren en zorgen voor een volgende stap in dat proces.
‘Argentinië bijvoorbeeld doet alles om te winnen. Ze laten niets onbenut. Wij zijn misschien net te netjes. Het hoort erbij. Het is niet het belangrijkste, maar het is misschien een extra procentje. Net die wedstrijd over de streep trekken. Net een overtreding maken, ergens waar het onnodig is, om de aanval eruit te halen. Ja, bij Inter zijn we daarin meester, hahaha. Als je het daar niet doet, is het erger dan wanneer je het wel doet. Wij schromen niet om een overtreding te maken, om net over de schreef te gaan. Dat mogen we hier meer doen.
‘Het was bijzonder om mee te maken, het gala van de Gouden Bal, tussen al die wereldsterren. Het was een eer om bij de beste dertig van de wereld te horen. Ik had een heel goed pak aan. Veel complimentjes voor gehad. Ja nou zeg, ik eindigde nog een plekje boven Haaland. Het was een bekroning op een seizoen met veel goede wedstrijden.’
‘Ik denk na over wat beter kan, maar ik moet ook realistisch zijn. Nog meer goals en assists is bijna niet mogelijk voor een verdediger. Streef ik daar dan toch naar of wil ik beter worden in de inhoud van het spel? Daarop leg ik de nadruk. Soms wat meer aanwezig zijn, in de opbouw, in het veldspel. Iets dominanter zijn.
‘Als je zo veel betrokken bent bij de laatste fase, bij goals en assists, word je wat afwachtend, omdat je in die laatste fase belangrijk wil zijn. Maar ik kan meer betrokken raken bij het eerdere spel. Iets meer de bal vooruit, of een driehoekje zoeken. Ik ben op een leeftijd dat ik een en ander heb meegemaakt, ook op eindtoernooien. Ik kan nu ook een rol als leider op me nemen. Dat doe ik ook wel. Verbaal. Ik ben niet stil van mezelf, maar er zijn stappen te zetten.
‘In Litouwen kwamen we relatief vroeg op 0-2. Daarna misten we bij de twee tegendoelpunten scherpte. We mogen ons niet laten verrassen en moeten negentig minuten de focus houden. In dergelijke wedstrijden is dat lastiger dan in topwedstrijden. Mag dat gebeuren? Nee. Is het de realiteit? Ja. We hebben daaruit lering getrokken.
‘Aan het einde van het seizoen is het WK. Met onze fantastische groep is er potentie om te gaan voor het hoogst haalbare. Ja, daarin geloof ik heilig. Alles moet goed vallen en daarop hebben we zelf invloed. Op bepaalde vlakken moet er net een procentje bij. Nog niet alles gaat perfect. In het proces horen wedstrijden als Litouwen-uit erbij. Het kostte gelukkig geen punten. Het was een realitycheck, een moment om de koppen bij elkaar te steken.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant