Israël en Hamas
Dit is het dagelijkse commentaar van NRC. Het bevatmeningen, interpretaties en keuzes. Ze worden geschreven door een groepredacteuren, geselecteerd door de hoofdredacteur. In de commentaren laat NRC zien waar het voor staat. Commentaren bieden de lezer eenhandvat, een invalshoek, het is ‘eerste hulp’ bij het nieuws van de dag.
„De vreugde op straat is de opluchting die we voelen na de massaslachtingen, het doden en de genocide”, stelde een inwoner van Gaza donderdag. De nacht ervoor waren Palestijnen in Gaza al roepend de straat op gegaan om anderen te vertellen over een gesloten deal tussen Israël en Hamas.
Opluchting overheerste in Gaza: ruim twee miljoen inwoners krijgen immers voor het eerst in ruim een half jaar geen dagelijkse bombardementen meer te verwerken en er zullen weer voedselkonvooien worden toegelaten waardoor de uithongering stopt. In de woorden van Al Jazeera-verslaggever Hani Mahmoud: „Niemand verwachtte deze genocide te overleven.”
Ook in Israël wordt de op handen zijnde terugkeer van de gijzelaars uitbundig gevierd. Niet alleen de nog twintig levende gijzelaars keren terug, maar ook lichamen van de gijzelaars die in Gaza inmiddels zijn omgekomen. En ook in de rest van de wereld wordt in eerste instantie optimistisch gereageerd: de eerste overeenstemmingen die nu zijn bereikt, stoppen niet alleen het lijden maar bieden volgens leiders hopelijk ook perspectief op een toekomst.
Het belang daarvan kan niet worden onderschat. Want een wapenstilstand tussen Hamas en Israël betekent namelijk nog geen vrede voor Gaza. Gesprekken waar de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) van president Mahmoud Abbas niet bij was, zijn eveneens geen goede basis als het gaat om duurzame vrede.
Er zijn nu weliswaar stappen gezet, maar er staan nog veel vragen open. Zo zou het bestuur van Gaza in handen komen van een internationale „raad van vrede”, maar daarover is nog niets bekend. Evenmin is duidelijk tot waar de Israëlische troepen zich zullen terugtrekken. En vooralsnog heeft Hamas nog niets hoeven toezeggen over ontwapening, een belangrijke eis van Israël.
Terecht stelde Jan Egeland, secretaris-generaal van de humanitaire hulporganisatie Norwegian Refugee Council, in een verklaring dat het staakt-het-vuren „geen nieuwe fragiele pauze” mag zijn voor nieuw bloedvergieten. „Israël mag dit niet aangrijpen als een kans om zijn militaire operaties op te voeren en geweld door kolonisten op de Westelijke Jordaanoever, inclusief Oost-Jeruzalem, mogelijk te maken.”
Dat de wereld volgens de Amerikaanse president Donald Trump „weer van Israël zal houden” is op zijn zachtst gezegd voorbarig. Daarvoor zal er, naast een rechtvaardige en duurzame oplossing die Israël veiligheidsgaranties biedt, een einde gemaakt moeten worden aan de bezetting, een door de Palestijnen geleid wederopbouwproces op gang gezet moeten worden en een Palestijns recht op zelfbeschikking gewaarborgd.
Ook zal Israël zich moeten verantwoorden voor de meer dan 68.000 dode Palestijnen en de hongersnood in Gaza, die nog jaren een effect zullen hebben op de gezondheid van vooral kinderen in de groei. Hamas zal zich moeten verantwoorden voor de aanslag van 7 oktober.
Ook zal de internationale gemeenschap het moment moeten aangrijpen om door te pakken met een tweestatenoplossing. In het twintig punten-plan staat nu slechts een verwijzing naar een moment waarop er ooit twee staten moeten komen, maar Netanyahu wijst dat nu nog luidkeels af. Maar voor de hele regio, en in feite voor de hele wereld, geldt: er is geen duurzame veiligheid mogelijk zonder een Palestijnse staat.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC