Boris Becker De diep gevallen Duitse tennisheld Boris Becker zat in 2022 ruim acht maanden vast in het VK wegens faillissementsfraude. In een boek blikt hij terug op het samenleven met zware criminelen. „Misdadigers worden vertrouwelingen. Schurken veranderen in mensen.”
Boris Becker met zijn partner Lillian de Carvalho op weg naar de Londense rechtbank in april 2022. Hij werd daar veroordeeld voor faillissementsfraude. Foto Victoria Jones / PA Images
En weer is er een boek verschenen over een aan lagerwal geraakte tennisgrootheid – met dezelfde initialen nog wel. Nog geen maand nadat Björn Borgs autobiografie in het Nederlands is uitgegeven, is nu ook een zeer persoonlijk en kwetsbaar boek van Boris Becker over zijn gevangenschap in 2022.
Boris Becker: Binnen. Uitgeverij Inside. 447 blz. € 24,99
Twee Wimbledonkampioenen die vóór (Borg) of rond (Becker) hun dertigste met pensioen zijn gegaan en eenmaal werkloos de weelde van het vele geld en de grote roem niet kunnen dragen. Net als de Zweedse topspinspecialist Borg (69) lijkt het Duitse servicekanon Becker (57) intussen uit een diep dal gekropen – met dank ook aan hun beider (derde) echtgenotes op wier kompas ze varen.
De titel Binnen verwijst naar de acht maanden en vijf dagen die Becker in twee Engelse gevangenissen heeft doorgebracht. Met recht een levensles, lezen we in het openhartige verhaal van de zesvoudig grandslamwinnaar. De egoïstische topsporter en losbandige pensionado ontpopt zich in detentie tot een sociaal voelende man die wijze levenslessen meekrijgt van een bevriende docent stoïcijnse filosofie. Stoïcijnen zijn de meesters in zelfbeheersing, vertelt hij plechtig. Op de tennisbaan is hij een opgewonden standje, hier leert hij onder alle omstandigheden rustig te blijven.
Hij doceert Engels en rekenen aan andere gedetineerden, schaakt met een Albanees, sust binnenbrandjes met Roemenen en coacht een voetbalteam. Door zijn versleten knieën en enkels moet hij gedwongen toekijken. En, zo laat hij optekenen door vriend en ghostwriter Tom Fordyce: „Ik was geen slachtoffer, ook al had de Duitse of Italiaanse justitie anders geoordeeld. Ik wilde een behandeling zoals iedereen. Ik wilde niet het moeilijke mannetje zijn.”
Boris Becker schrijft in 1985 tennisgeschiedenis door als ongeplaatste zeventienjarige Wimbledon te winnen – nog steeds een record. Met zijn kanonskogels vanaf de baseline en snoekduiken aan het net is hij zijn tijd vooruit. Het powertennis is geboren. „Blijf doen wat je doet, het verkoopt goed”, zegt de uitgever tegen de losbol die tijdens zijn carrière ruim 20 miljoen euro aan prijzengeld en zo’n 24 miljoen aan sponsordeals heeft verdiend. En toch zegt Becker: „Had ik Wimbledon toen maar niet gewonnen. Ik was vanaf die dag al mijn privacy kwijt.”
Becker bezit rond de eeuwwisseling zo’n 150 miljoen euro aan vermogen. Hij verklaart tegenover de Londense rechtbank – hij woont sinds 2012 in Engeland – dat hij de circa 44 miljoen aan inkomsten onder andere heeft verspeeld aan een peperdure scheiding van zijn eerste vrouw in 2001. Hij moet veel alimentatie betalen (hij heeft vier kinderen van drie vrouwen), en „toezeggingen die bij een dure levensstijl horen”.
Becker raakt na zijn carrière verslaafd aan drank, slaappillen en vrouwen. Op de avond van zijn afscheid verwekt hij een dochter bij een Russisch model in een restaurant in Londen. Volgens de mythe in een bezemkast. Later verklaart hij dat de daad op een trap tussen twee toiletten heeft plaatsgevonden: „Het duurste vluggertje ooit.” Bij tv-host Eva Jinek vertelt hij afgelopen woensdag zijn dochter de avond ervoor nog drie kwartier telefonisch te hebben gesproken. Hij noemt haar een geweldige vrouw. Grijnzend: „Ik ben blij dat ik die zogenaamde fout gemaakt heb.”
Zijn eerste vrouw Barbara is dan zeven maanden zwanger. De daaropvolgende scheiding – de rechtszaak daarover wordt live op de Duitse tv uitgezonden – kost hem zo’n 15 miljoen euro. Het Russische model ontvangt ruim 2 miljoen. Hun dochter lijkt met haar rossige haar, sproeten en opvallend lichtblauwe ogen sprekend op haar verwekker. Tien jaar later verlooft Boris zich met een Nederlands model, met wie hij een zoon heeft. Weer tien jaar later strandt ook deze relatie.
En nu is hij samen met de 23 jaar jongere Lilian, zijn steun en toeverlaat, ook en vooral tijdens zijn gevangenschap. Ze zien in die periode elkaar om de paar weken, voeren lange telefoongesprekken en beloven elkaar eeuwige trouw. Lilian laat de roddels in de kranten en op sociale media van zich afglijden. Boris is en blijft voer voor de papparazzi, die hem sinds zijn Wimbledonzege veertig jaar geleden geen moment rust gunnen.
In juli 1985 won Boris Becker op 17-jarige leeftijd het meest prestigieuze grandslamtoernooi, Wimbledon.
In 2017 wordt Becker officieel failliet verklaard. Hij raakt in moeilijkheden door een niet afgeloste lening van 4,2 miljoen euro voor zijn villa op Mallorca. Na zijn faillissement houdt hij een deel van zijn vermogen achter voor de curator. Volgens de jury van de rechtbank had hij op vier van de 24 punten niet al zijn bezittingen openbaar gemaakt, wat onwettig is.
Volgens de aanklager maakt Becker „opzettelijk en oneerlijk” geld over naar andere rekeningen om dit voor de curator achter te houden. „Meneer Becker blijft anderen beschuldigen maar het was overduidelijk zijn schuld.” De rechter weegt mee dat Becker nooit geen spijt had betuigd. Ze refereert aan een belastingontduiking in 2002 in Duitsland. „U negeerde de waarschuwing en kans op eerherstel na de voorwaardelijke straf van destijds. U toonde geen nederigheid. Dat heeft deze strafmaat duidelijk verzwaard.”
Becker krijgt een celstraf van tweeëneenhalf jaar opgelegd, waarvan de helft voorwaardelijk, wegens faillissementsfraude. Hij verblijft de eerste vijf weken van zijn gevangenschap in Hir Majesty’s Prison in Wandsworth vlakbij Londen. Op drie kilometer van Wimbledon, zijn thuishaven als tennisser en later commentator. De BBC heeft hem sinds zijn veroordeling in de ban gedaan. Co-commentator Andrew Castle krijgt een standje van zijn bazen als hij tijdens een tv-uitzending zegt Becker te missen. De freelancers John McEnroe en Tracy Austin, ook oud-tennissers, doen hetzelfde maar worden niet berispt.
Andere oud-spelers sturen hem brieven, verder blijft het buiten de gevangenismuren oorverdovend stil, vergeleken met het geschreeuw erbinnen. Na vijf weken is de in Wandsworth nauwelijks herkende Becker intussen overgebracht naar een gevangenis voor niet-Engelsen in Huntercombe, in de buurt van Oxford. „Mijn privileges verhuisden niet mee”, schrijft hij. De sadistische bewaker in Wandsworth die hem wél herkende, gelukkig ook niet.
In zijn tweede verblijf zit hij opnieuw tussen moordenaars, verkrachters, pedofielen, drugsdealers en mensensmokkelaars. Vijandige Polen brengen hem de Hitlergroet en slaken nazi-kreten. Hij is doelwit van in Engeland opgepakte Duitse hooligans die het gemunt het hebben op gevangenen met een donkere huidskleur. Becker is weliswaar blond, zijn drie (ex-)vrouwen zijn gekleurd en drie van zijn vier kinderen ook.
„In de gevangenis gaat het om overleven, meer niet”, legt hij uit. Hij beschrijft een kopstoot die een gevangene uitdeelt aan een bewaker. Een veronderstelde pedofiel wordt gemolesteerd. De man blijkt helemaal geen kinderen te hebben misbruikt, hoort hij later.
Zelf wordt hij een keer bij de strot gegrepen door een Albanees maar bevrijd door „een kleine bende”. Tijdens een potje pokeren zeggen een paar Roemenen: ‘Boris, we krijgen nog 500 pond van je. Wanneer ga je betalen?’ Dat ze om lucifers in plaats van geld pokeren, doet er niet. In de eetzaal dreigen ze zijn neus te breken. Hij moet het bedrag snel overschrijven.
„Het is een schurken-democratie. Zo ontdekte ik opeens dat ik zat te kaarten met een dubbele moordenaar. Misdadigers worden vertrouwelingen. Schurken veranderen in mensen”, refereert Becker aan de verjaardagstaarten die ze voor hem bakken. En ze juichen net zo hard voor de nieuwe Wimbledonkampioen Novak Djokovic als diens voormalige coach die de finale punt voor punt van commentaar voorziet – televisiekijkend in zijn cel dit keer.
En dan wordt hij, na acht maanden en vijf dagen, wegens goed gedrag vervroegd vrijgelaten. Onder voorwaarde dat hij het VK, zijn tweede vaderland, achter zich laat. Hij neemt geen afscheid van zijn medegevangenen, dat zal alleen maar tot tumult leiden. Een bewaker smeekt: ‘Meneer Becker, mag ik als aandenken uw gevangenis-ID-kaart?’
Hij wordt voor dag en dauw naar een vliegveldje gereden. Een bevriende Duitse miljonair laat hem ophalen met een privéjet. De Duitse media worden om de tuin geleid. Niet Frankfurt of München, maar Stuttgart is het eindstation. Hij bezoekt zijn demente, intussen overleden moeder in zijn geboorteplaats Leimen aan wie hij het boek heeft opgedragen.
De hereniging met zijn vriendin Lilian is hartstochtelijk. Om de Duitse media te ontlopen verhuizen ze naar Milaan. In 2024 zijn ze getrouwd. In december 2025 verwachten ze een kind – zijn vijfde – maar dat vertelt het eerlijke, openhartige en lezenswaardige verhaal nog niet.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC