In beeld Karishma en Sumaira Inayat, twee zussen uit het noorden van Pakistan, organiseren ieder jaar een meerdaags voetbaltoernooi voor vrouwen. Dat kan alleen, ziet documentairemaker Anna Huix, „omdat zij een stel mannen kunnen overtuigen om de meiden toe te staan te voetballen”.
In Pakistan wordt van de meeste meisjes verwacht dat ze zich ontpoppen tot bruid en echtgenote. „Maar niet elk meisje wil een prinses zijn”, aldus Karishma Inayat, een jonge vrouw uit het bergachtige Gilgit-Baltistan, in het noorden van Pakistan. Als tiener zag ze zichzelf liever als spits of spelverdeler, of voetbaltrainer. Nu biedt ze andere meiden die kans, dankzij het eerste vrouwenvoetbaltoernooi in de regio.
Karishma (nu 27) richtte met haar twee jaar oudere zus Sumaira Inayat de Gilgit-Baltistan Girls Football League (GBGFL) op. Hoe spannend de toernooiwedstrijden worden, blijkt uit de documentaire en fotoserie Girls Move Mountains. Op het veld wordt de finale met strafschoppen beslecht, daarbuiten ontstaat ophef over de tenues en het gedrag van de speelsters.
De zussen Inayat behoren tot de Wakhi, een inheemse bevolkingsgroep in de Hunza-vallei. In hun gemeenschap heerst een progressievere moraal dan elders in de omgeving. Oudere herderinnen, vaak de belangrijkste kostwinners, trekken in hun eentje door de bergpassen. Jonge meisjes worden gestimuleerd om te leren. Karishma en Sumaira Inayat volgden middelbaar onderwijs in miljoenenstad Lahore en leerden daar voetballen, „een magische sport”. De zussen besloten de sport mee terug naar huis te nemen, de bergen in. „Voor hen is het simpel: het is niet fair als mannen wel mogen en kunnen voetballen, en vrouwen niet”, zegt de Spaanse fotograaf en documentairemaakster Anna Huix tegen NRC.
Karishma met haar twee jaar oudere zus Sumaira Inayat.
Het team uit Chipurson op weg naar het toernooi van 2023, dat ze uiteindelijk zouden winnen.
Teamleden poseren voor een groepsportret.
In het onherbergzame Gilgit-Baltistan, waar enkele van de hoogste bergketens ter wereld liggen, was in 2017 nog geen voetbal te vinden. Een jaar later stonden tijdens het eerste GBGFL-toernooi bijna honderd meiden klaar om te spelen. Het toernooi vindt nu jaarlijks plaats in het dorp Passu, op ruim 2.500 meter hoogte, en duurt meestal een paar dagen. Acht meidenteams uit nog verder afgelegen bergdorpen spelen er om de bokaal.
Het team uit Passu tijdens een training.
„De organisatie van het hele toernooi hangt ervan af of Karishma en Sumaira een stel mannen kunnen overtuigen om de meiden toe te staan te voetballen,” zag documentairemaakster Huix. „Het is ongelooflijk hoe goed die twee jonge vrouwen zich tot de lokale machthebbers – ook de meer conservatieve – kunnen verhouden.”
Een strafschoppenserie tijdens de Gilgit-Baltistan Girls Football League (GBGFL) van 2023. De speelsters in het blauw komen uit Passu, het gastdorp van het toernooi.
Sabreena, de coach van het team Murtazabad Royal Club, geeft instructies aan haar speelsters.
Hoewel het merendeel van de bevolking in het district Hunza tot de relatief progressieve Wakhi-gemeenschap behoort, bestempelden religieuze leiders de competitie als een ‘pornografisch, exhibitionistisch evenement’
Vanwege de aanhoudende vijandigheid jegens het toernooi hebben de speelsters nog altijd politiebescherming nodig.
Het vijfdaagse toernooi staat open voor meisjes van 14 tot 21 jaar.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
De mooiste fotografie en de beste tips geselecteerd door de fotoredactie
Source: NRC