In de zenuwslopende thriller A House of Dynamite laat Kathryn Bigelow (The Hurt Locker) de al te menselijke chaos zien rondom de reactie op een nucleaire aanval.
is filmredacteur van de Volkskrant.
Wat is nou precies het meest verontrustende aan A House of Dynamite, Kathryn Bigelows nieuwe en – blijkbaar – behoorlijk realistische thriller over een nucleaire aanval? Het kan nog best een kwestie zijn, voor wie de bioscoopzaal uitloopt na het abrupte en doelbewust onbevredigende einde, in The Sopranos-stijl.
Is het dat plots naderende stipje op de radar, waarvan de herkomst onbekend is: China, Rusland, Noord-Korea? Of de notie dat het vele miljarden dollars kostende Amerikaanse raketschild verre van waterdicht is, en zo’n eenmaal afgevuurde kernkop zich nog niet zo makkelijk uit de lucht laat schieten: ‘alsof je een kogel met een kogel probeert te raken’.
Rillen we bij het permanent klaarstaande protocol, inclusief het ‘vergeldingsmenu’ dat de hoogste bevelhebber wordt aangereikt – kiest u voor vijftigduizend of vijfhonderdduizend doden?
Of is het allerengste dan toch dat die bevelhebbers en presidenten, en alle menselijke schakels daartussenin, ook weleens incompetent kunnen zijn? Of, terwijl de minuten wegtikken, gewoon toevallig even onbereikbaar.
A House of Dynamite legt drie keer hetzelfde traject af: de krappe 20 minuten van de ontdekking tot de voorspelde inslag. Steeds weer verteld vanuit een andere hoek van de commandostructuur, van de militaire basis in Alaska naar de commandokamers, inclusief de situation room van het Witte Huis. Eerst zien we de dagelijkse rituelen: de kortstondige kalmte en professionaliteit van al die organisaties en experts (onder wie Rebecca Ferguson als militair topanalist).
Bigelow en haar scenarist, oud-president van nieuwszender NBC Noah Oppenheim, gieten hun film in de mal van de jarennegentigthrillers, die altijd zo lekker wegkeken, inclusief de nerveuze muziek en hapklare personages. Vanzelfsprekend is er die hoogste militaire bevelhebber, die meent dat je de vijand maar het beste voor kunt zijn met zo’n ‘totale aanval’.
De 73-jarige Amerikaanse regisseur, vooral bekend van haar popcultuur-actiehit Point Break (1991), schreef in 2010 Oscar-geschiedenis met haar explosiethriller The Hurt Locker, als eerste vrouwelijke ‘beste regisseur’ ooit. Met A House of Dynamite geeft ze het publiek doelbewust géén geruststellend einde.
Iets van de zenuwslopende thrillertred gaat zelfs verloren in het slotstuk, als de tikkende minuten en dialogen – nu weer verteld vanuit een ander perspectief – zich beginnen te herhalen. Idris Elba maakt een weinig presidentiële indruk als leider van de VS (‘we need to slow the fuck down!’). Maar ook dát draagt bij aan het ongemak, waarmee Bigelow de kijker opzadelt. Zouden de huidige wereldleiders het beter doen?
A House of Dynamite
Thriller
★★★★☆
Regie Kathryn Bigelow
Met Rebecca Ferguson, Idris Elba, Gabriel Basso, Jared Harris, Moses Ingram
112 min., in 50 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant