Dans Van Ann Van den Broek, toonaangevend choreograaf van het Nederlands-Vlaamse dansgezelschap WArd/ waRD, ging tijdens de Nederlandse Dansdagen de nieuwe productie ‘Play’ in première. „Ik hou van koud licht.”
Morgen vertrekken we naar Maastricht met onze compagnie, WArd/waRD. De techniek is al onderweg. Vandaag is een vrije dag, al is dat soms moeilijk te voelen. Het is elke keer vlak voor een première dat je echt op je laatste krachten bezig bent.
De creatie is bijna voorbij. En elke keer vraag ik mij af: „Wat heb ik nu weer gecreëerd?” Elke keer opnieuw. Terwijl: ik doe dit nu 25 jaar. Elke keer opnieuw denk ik: oh mijn god, wat heb ik gecreëerd?
Ik heb ook een lekkere Thaise sportmassage laten doen. Want het hele lijf zit volledig vast. Opnieuw. Van vermoeidheid en stress natuurlijk.
We hebben een paar nieuwe dansers in het gezelschap voor alleen deze productie. Het is intens om nieuwe mensen onze typische werkmethode en bewegingsstijl bij te brengen. Dus daar kruipt veel tijd en energie in. Ook van de oudere dansers, die hen ondersteunen.
Hoe Play gaat worden blijft spannend. Het is een voorstelling die twee werelden presenteert. Een wereld waarin paniek en stress de overhand hebben, en een wereld waarin de dansers op zoek gaan naar de lichtheid en het comfort van spelen. Zal dat wel overkomen?
We hebben in Tilburg de creatie bijna grotendeels afgesloten. Het was tijdens die doorloop dat ik voor de eerste keer dacht: „Ah, oké, het kan misschien wel wat worden.” Maar ja, er zijn nog een paar dagen te gaan en mij kennende zie ik elke keer nog een detail en nog iets wat net anders moet. Ook zal ik mij op de dansers concentreren om hen zo klaar mogelijk te krijgen. Zodat ze vertrouwen hebben in zichzelf.
Nu ga ik proberen nog even te ontspannen.
Tien uur in de avond: net ingecheckt in het hotel in Maastricht. Heel vroeg vanochtend waren wij in het theater, De Bordenhal, waar de techniek nog aan het opbouwen was. Maar die waren vrij snel klaar. Ondanks allemaal rare bekabeling tussen soundsysteem en speakers. Daar hebben we wel wat tijd mee verloren.
Vervolgens was de warming-up van de dansers en daarna zijn we tweeënhalf uur aan het spacen geweest, zoals dat heet in de danswereld: het bepalen waar mensen staan ten opzichte van elkaar en van de decorstukken. Bij dit stuk kruipt er veel tijd in spacen. Veel ook met de sound bezig geweest. En met licht.
Op het einde van de dag hebben we een doorloop gedaan die niet zo goed ging. Die eigenlijk verschrikkelijk was. Dus morgen hebben we nog veel werk te verzetten.
Bij sommige overgangen moet het licht bijgewerkt worden. Ik hou namelijk niet van geel licht, van licht dat warm lijkt. Ik hou van koud licht. En met theaterlampen is dat effect bijna onmogelijk te bereiken. Ook niet met filters. Het led-voetlicht is wel keihard wit. Dus je ziet voortdurend het verschil met het theaterlicht, en dat stoort mij.
Met de dansers moet ik nog veel doornemen, dus elke minuut zal tellen morgen. Ik wil weer veel te veel doen op één dag. Dus ik ben nu moe en ga niet te laat slapen. Want morgen om kwart over negen beginnen de dansers al met de warming-up. En om vijf uur is de eerste try-out, met publiek.
Ann Van den Broek in theater De Bordenhal.
Ann Van den Broek met dansgezelschap WArd/ waRD tijdens repetities van de nieuwe voorstelling ‘Play’ in De Bordenhal in Maastricht.
Het is nu net voor de try-out. Elke minuut van de dag is gespendeerd aan wat ik gisteren van plan was, maar ik heb niet alles kunnen doen. Wel veel: overgangen van camera- naar geen-camera-momenten. Alles scherp gezet. Er is nog aan de muziek en aan het lichtontwerp gewerkt. Het is nooit klaar.
Nog een halve dag tot de première. Bij de try-out gaan we zien hoe het stuk valt bij het publiek. De dansers zijn daaraan toe, denk ik. En ik ook. Vanavond het gala van de Nederlandse dans, dus het is een goed gevulde dag.
De try-out ging goed gisteren. Het was tof, zo met publiek erbij. De dansers waren veel energieker, en alerter.
Zometeen première. Een matinee, om drie uur. Wat voor mij heel raar is, want wij zijn ’s avonds op ons best.
Over andere dingen in het leven kan ik niet veel zinnigs zeggen, want ik zit in een diepe tunnel, de dagen voor een première. Wat normaal is, denk ik.
Ann Van den Broek geeft aanwijzingen tijdens een repetitie in De Bordenhal.
Ann Van den Broek met dansgezelschap WAd/ waRD in theater De Bordenhal in Maastricht.
De première zaterdag is oké gegaan. We hadden cameraproblemen.
Voor elke voorstelling doen we een technische run. Dat is de hele voorstelling, waarbij de dansers op halve kracht opereren. Daarbij was de camera stuk gegaan. Die is gerepareerd en weer getest, maar heel snel, omdat er weinig tijd was.
Wat er misging, was dat kleuren constant verschoten. En er was een setting in spiegelbeeld: wat rechts moest zijn was links. En wat links moest zijn was rechts. Dat was voor de dansers heel verwarrend. Die hebben het zwaar te verduren gehad, maar ze hebben het fantastisch gedaan.
Maar goed, het publiek ziet niet wat het had moeten zijn. Die denken waarschijnlijk dat het een artistieke keuze is.
Ik heb zeer goed geslapen. Vannacht heb ik me eerst nog beziggehouden met het bekijken van interviews met Nick Cave en met Prince, om te ontspannen. En om eindelijk eens uit die tunnel te komen, en niet alleen met mijn eigen werk bezig te zijn. Vandaag ga ik opnieuw een harde, Thaise sportmassage laten doen. En morgen vertrek ik naar Tilburg, waar we onze Tilburgse première hebben.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC