Peter Middendorp is schrijver en columnist van de Volkskrant. Van zijn hand verschenen onder meer de romans Vertrouwd voordelig en Jij bent van mij.
Bij Nieuwsuur was een vader op tv, een veertiger met een knotje, die aardig voldeed aan het beeld dat ik althans van zulke mannen heb. Over het algemeen zijn mannen met knotjes relaxte vogels. Ze lopen vaak op sokken. Meestal zijn ze sociaal bewogen, goed met kinderen en hebben ze hun woning zelf verbouwd.
Vroeger had de man ook gewoon weleens links gestemd, zei hij. Maar nu was alles anders. Sinds de gemeente twee jaar geleden had besloten om een asielzoekerscentrum in zijn buurt te laten bouwen, vlak bij zijn huis, stemde hij helemaal niet meer links, integendeel. Al bleef hij wel voor opvang van echte vluchtelingen in andere azc’s.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Hij wilde dat azc niet bij zijn huis. Totaal niet. Dat had hij de politiek, het gemeentebestuur en de burgemeester ook al meerdere keren heel goed duidelijk gemaakt. Toch kwam het er. Zo had hij ontdekt dat de democratie niet meer werkte en lag hij al twee jaar noodgedwongen wakker – want dit was onrecht, en daar kon hij niet tegen.
Ik had maar één doel in het leven, zei hij, terwijl hij opkeek naar de camera. En dat was: mijn gezin veilig houden. En precies dat was hem onmogelijk gemaakt, omdat anderen een azc in zijn buurt lieten bouwen, met straks allemaal asielzoekers erin, van wie een deel het volgens zijn redenering dus op zijn vrouw en kinderen had voorzien.
Van wie of wat is toch die vijandige, innerlijke stem, die ons er ’s nachts zo diep van overtuigt dat ons onrecht is aangedaan, en er gevaren dreigen? Waar is de tegenspraak als je die nodig hebt voor een gezonde nachtrust – een tweede stem, die zegt: er is nog niets gebeurd. Straks valt het mee en heb je twee jaar lang voor niets wakker gelegen.
De man met het knotje moest wel in actie komen, hij kon niet anders. Samen met een aantal medestanders, die in zijn huiskamer waren samengekomen, organiseerde hij demonstraties tegen azc’s. Overal in het land worden zulke demonstraties gehouden. Vaak lopen ze uit in dreiging en geweld, al was het maar omdat extreemrechts zo enthousiast mee protesteert.
Vorige week zei president Trump tegen zijn legerleiders dat de echte vijand van de VS van binnen komt, waarmee hij onder meer zijn politieke tegenstanders bedoelde. Tijdens een demonstratie in Amersfoort riep een spreker volgens NRC: ‘Pas op met haat tegen álle buitenlanders! Hoogopgeleide, autochtone mensen met leidinggevende posities bij het COA, de politie, het OM, de burgemeester hier: dát zijn de landverraders in onze samenleving!’
In de reportage van Nieuwsuur ontrolden de mannen in de huiskamer een groot, nieuw spandoek, zo’n enorm ding, dat je met een brede rij mensen voor je kunt houden. Links was daarop een gezin te zien: een man, een vrouw met een rok en een kind, hand in hand. En rechts het dreigende gevaar van het nieuwe azc.
Misschien komt de vijand inderdaad wel vanbinnen, op een iets andere manier dan Trump bedoelde. Nog maar een paar jaar geleden was de man met het knotje waarschijnlijk geschrokken van de fascistische beeldtaal op zijn eigen spandoek. Nu stond hij erbij te glunderen: ‘Mooi hè? Zo kun je ook echt zien dat het gezin bij ons centraal staat!’
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant