YouTube In het online programma Stereotypisch portretteert Firoza Mulahella groepen over wie veel vooroordelen bestaan. „Ik kleed me saaier op video, omdat de comments anders alleen over de cadeauverpakking gaan.”
Programmamaker Firoza Mullahella: „Als kleine weirdo en spring-in-het-veld ben ik voor sommige kijkers een beetje veel.
Ja, presentatrice Firoza Mulahella heeft zelf ook te maken met online haat. Onder haar video’s op YouTube krijgt ze vaak beledigende reacties. „Ik heb ‘domme rode gans’ gehad en ook een keer ‘Iraanse vrijheidstrijder’. Maar meestal is het gewoon ‘dom wijf’ en vaak: ‘tepels’. Dat laatste als ze denken dat ik geen bh aan heb.”
De 29-jarige programmamaker uit Arnhem presenteert Stereotypisch, een online reeks van het actualiteitenplatform Brandpunt+. Hierin portretteert Mulahella mensen die tot een groep behoren waar veel vooroordelen over bestaan, wat leidt tot online haat en onbegrip van de omgeving. In de vierde reeks zijn dat bijvoorbeeld een echtpaar met een aanzienlijk leeftijdsverschil en een beginnende MMA-vechter. Op haar kleine Amsterdamse woonboot, waar ze woont met haar vriend en haar naaktkat Lizzy, vertelt ze over de nieuwe YouTube-reeks.
Opvallendst is de aflevering over de furry’s: mensen die zich verkleden als zelfbedachte dierenpersonages die doen denken aan knuffeldieren of tekenfilmfiguren. We zien een groep verkleed de straat opgaan in Groningen waar ze veel liefde krijgen van kinderen en oudere mensen. Jongeren nemen foto’s van ze en zetten ze meteen op de socials met hatelijke commentaren erbij. Mulahella: „We hebben getwijfeld over deze aflevering, omdat veel kijkers de furry fandom niet zullen kennen. Dan weet je ook niet wat voor vooroordelen er over die subcultuur bestaan.”
Zo somt Mulahella op: „Het vooroordeel is dat furry’s seks hebben in die pakken en daarna allemaal mensen gaan lopen knuffelen op straat. Of dat ze seks hebben met dieren. Terwijl de furry’s die ik ontmoette dat een belachelijk idee vinden.” Een jongen zegt in de video zelfs dat de furrypakken veel te duur en kwetsbaar zijn om er seks in te hebben. Het probleem is, zegt Mulahella, dat er vast wel iemand in een furry pak ooit seks heeft gehad met een dier. Of heeft gekakt op een kattenbak. Dat geeft dan de hele gemeenschap een slechte naam. „Er schijnen ook nazi-furry’s te bestaan. Maar goed, alles wat er in de wereld te vinden is, kun je ook vinden in een furry-versie.”
In Stereotypisch loopt Mulahella ook wel eens aan tegen vooroordelen die in ieder geval een grond van waarheid hebben. Zo bleken de furry’s die zij sprak allemaal buitenbeentjes te zijn, bijvoorbeeld doordat ze gay, trans of neurodivergent (een niet-medische term die de natuurlijke variatie in neurologische ontwikkeling benadrukt) zijn. De meesten werken in de IT; een ander vooroordeel. „Dat geldt dan voor de mensen in de video, wat nog niets zegt over álle furry’s. Bovendien is het geen excuus voor haat.”
Over de online haat die haar zelf treft, zegt ze: „Ik merk dat vooral mijn mannelijke collega’s er nogal van schrikken. Terwijl ik als meid al langer online ben, dus ik heb wel wat misogynie van nabij gezien”. Alle presentatrices krijgen haatreacties, stelt ze: „Verder zie ik er niet uit als de doorsnee presentatrice. Die zijn meestal wat blonder en minder uitgesproken. Als kleine weirdo en spring-in-het-veld ben ik voor sommige kijkers een beetje veel.” Soms kleed zij zich op de video’s saaier dan normaal: „Omdat ik weet dat de reacties anders alleen gaan over mijn cadeauverpakking, en niet over de inhoud”. Het voordeel van haar bonte, meisjesachtige uiterlijk, zegt ze, is dat mensen haar onderschatten. „Dat kan ik goed inzetten als interviewer”.
Mulahella’s ouders ontmoetten elkaar op een Indonesisch zeilschip – hij was de matroos van Lombok, zij de passagier uit Nederland. „Superromantisch”. Haar moeder is als gepensioneerd onderwijzeres druk op Instagram als Juf Odette. „Ik heb een hele kleurrijke moeder. Ik zou wel een programma over haar willen maken. Al mijn kleren heb ik uit haar kledingkast. Vintage eighties en nineties, veel Oilily.”
Haar moeder had graag op een podium gestaan maar durfde dat zelf niet. „Dus werd ik haar verlengstuk. Ze sleepte me als kind overal naar toe om te zingen en te acteren. Ik ben enig kind dus ik wil heel graag aandacht.”
Eigenlijk wilde ze musicalster worden. Of brandweerman („maar ik ben astmatisch en 1 fucking 57 dus dat zat er niet in”). Sinds 2022 werkt ze bij KRO-NCRV. Mulahella: „Hilversum is natuurlijk helemaal niet de plek waar het gebeurt. Er zijn daarbuiten zo veel YouTubers tegen wie ik opkijk. Maar ik ben een echt publieke-omroepmeisje, ik heb altijd al maatschappelijk relevante programma’s willen maken. De publieke omroep is nog steeds heel wit. Toen ik voor het eerst geportretteerd werd voor KRO-NCRV, was er een standaard-filter over de foto gelegd zodat mijn huid wit leek, net als die van de andere presentatoren. Best raar. Een vriendin noemde me toen Firozemarijn.”
Als voorbeeld van een maatschappelijk betrokken video noemt ze de laatste aflevering over Jawahir Khalifa. Het bekende fotomodel leeft met endometriose – een chronische ziekte waarbij weefsel dat op baarmoederslijmvlies lijkt buiten de baarmoeder groeit. Volgens het programma denken mannelijke artsen vaak dat het om gewone menstruatieklachten gaat en sturen ze de patiënten naar huis met een aspirientje. „Jawahir heeft altijd pijn. Ze zei dat ze ongeveer twee pijnloze dagen per maand heeft. Toen ik dat hoorde dacht ik: o fuck, ik ga nooit meer klagen over mijn menstruatie.”
Opvallend is dat op Jawahirs ongenaakbare modellengezicht niets te zien is van de pijn. Als gevlucht oorlogskind uit Somalië, zegt ze, heeft ze geleerd om nooit zwakte te tonen. Mulahella: „Ze is getraind om niets te laten zien, de camera is er altijd”. Het contrast tussen het prachtige, succesrijke model en haar onzichtbare pijn maakt de aflevering boeiend. Mulahella: „Probeer endometriose maar eens een klikbare YouTube-titel te geven, dat is nog best moeilijk.”
Presentatrice Firoza Mulahella (Arnhem, 1996) maakte twee modeacademies niet af, studeerde Cultureel Erfgoed en nam als zangeres diverse tracks op voor Burning Fik, het label van Abel van Gijlswijk (Hang Youth) en Pepijn Lanen (De Jeugd).
In 2019 kwam ze bij online platform Vice, waar ze onder meer de serie Bijzonder Wonen maakte. Sinds 2022 werkt als trainee ze bij KRO-NCRV. Ze presenteerde Best Bites op TikTok, Niek zoekt werk en Stereotypisch op YouTube.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC