ZAP In Buitenhof gaf een Palestijns-Amerikaanse journalist een scherp commentaar op Trumps vredesplan voor Gaza. Ook oud-politicus Arend-Jan Boekestijn gaf het weinig kans.
Journalist Maryam Barghouti in Buitenhof. Beeld NTR
De binnenstad van Amsterdam kleurde rood zondagmiddag, met de grote demonstratie tegen de genocide in Gaza. Premier Schoof zelf zat elders in Amsterdam in de sjoel voor een 7-oktober-herdenking, waar wederom de leugen werd verkocht dat kritiek op de Israëlische regering antisemitisch gemotiveerd is. Hij noemde woede van de kwart miljoen demonstranten „begrijpelijk”.
Daar moest ik aan denken toen in Buitenhof (NPO2) de Palestijns-Amerikaanse journalist Mariam Barghouti vanuit de Palestijnse stad Ramallah een loepzuiver en messcherp commentaar gaf op Trumps vredesplan voor Gaza. „Dit plan is niet gemaakt voor de juiste redenen: rechtvaardigheid en mensenrechten. Het poogt niet om de Palestijnen vrijheid en zelfbeschikkingsrecht te geven.” Sterker nog: „Dit plan is niet gemaakt om te werken.” Hoe reageerde de andere gast, oud-diplomaat Robert Serry op haar betoog? „Ik begrijp haar woede.” Net als Schoof gebruikte hij een ogenschijnlijk empathisch maar in wezen ondergravend commentaar om maar niet werkelijk op haar woorden in te hoeven te gaan: woede vertroebelt immers haar blik.
Ook oud-politicus Arend-Jan Boekestijn gaf in Bureau Buitenland Trumps vredesplan weinig kans. Hij was aangeschoven voor een nevenkwestie: krijgt de Amerikaanse president Trump vrijdag de Nobelprijs voor de Vrede, zoals hij zo vurig hoopt? Volgens Trump heeft hij eigenhandig acht oorlogen beëindigd. Volgens Boekestijn zijn het er hoogstens twee. Aardig is dat Trump beweert ook een oorlog te hebben beëindigd die nog niet begonnen is: die tussen Servië en Kosovo. Toch wilde Boekestijn het absurde idee dat Trump de Nobelprijs zou winnen, niet uitsluiten: „Het zou zomaar kunnen”.
Toen de PVV in 2023 de verkiezingen won, vierde Rutger Castricum dat in Kiespijn luidruchtig met champagne, taart en blikjes bier. Reden voor mij om deze luchtige politieke quiz voortaan links te laten liggen, evenals alle andere programma’s van de treiterjournalist. Ik weet wel, het was ironie van Castricum, en bedoeld om mij op de kast te jagen. Maar het vrolijk normaliseren van de ondemocratische krachten bij de publieke omroep werd me net te gortig.
In het nieuwe seizoen van Kiespijn is Castricum echter vervangen door Bert Maalderink, dus kon ik het wel weer een keertje proberen. De quiz op jongerenzender NPO3 blijft immers een bewonderenswaardige poging om de verkiezingscampagne op een behapbare manier aan de kijkers te presenteren. Zo kregen we zomaar een uitleg van de stikstofaanpak cadeau. Kom er maar eens om bij de talkshows.
Bert Maalderink, de nieuwe leider van het rechtse panel, komt uit de Powned-school van Castricum maar is een stuk sympathieker en minder begaafd. Zo hield hij een tirade tegen de stikstofmaatregelen die kant nog wal raakte. Hij werd niet tegengesproken, maar dat zijn we inmiddels gewend bij de publieke omroep. Gelukkig werd de leider van team links, „grootmoeder des vaderlands”. Hanneke Groenteman geflankeerd door twee vertegenwoordigers van fris links: komiek Vera van Zelm (Narsisters) en documentairemaker Qian van Binsbergen (De Afhaalchinees) die Maalderink vriendelijk uitlachten.
Ook presentator Diederik Ebbinge is vervangen, door Roel Maalderink (geen familie), met even vernietigende terzijdes als Ebbinge: „Aan mij de twijfelachtige eer om u door de laatste resten van de democratie te loodsen”. Ik begrijp zijn in sarcasme verpakte woede.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Wat moet je deze week kijken? Tips voor boeiende programma's series en films
Source: NRC