Zo’n 250 duizend mensen demonstreerden zondag op het Museumplein in Amsterdam tegen het ‘lafhartige’ Israëlbeleid van het kabinet. Velen waren er ook al eerder bij in Den Haag. ‘Derde keer bij de Rode Lijn. Alsof genocide iets is om aan te wennen.’
Charlotte en Rob, middelbare leeftijd, beiden gekleed in rode plastic poncho, zijn vanuit het Friese Lemmer naar het Museumplein gekomen. ‘Al die oorlogen, al dat geweld, al dat leed – het is hemeltergend en bovendien bijna de norm geworden’, zegt Rob. ‘Ik ben hier om mijn stem te laten horen: dit kán gewoon niet.’
Op het Museumplein en ook in de omringende straten ziet het rood van de mensen. Rode vakbondshesjes, rode kersttruien, rode zeiljassen, rode Arsenal- en FC Utrecht-shirts, ja zelfs de rode bolletjestrui van de Tour de France loopt er rond. Velen dragen ook vlaggen of borden boven hun hoofd.
‘Nooit meer is nu!’
‘Bibi moet brommen.’
‘Geschiedenis herhaalt zich.’
Met z’n 250 duizend zijn ze naar het Museumplein gekomen, volgens een schatting van de organisatie die een politiewoordvoerder ‘helemaal niet gek’ noemt. Voor de demonstratie bundelden 134 organisaties hun krachten, zoals Oxfam Novib, Amnesty International en Artsen voor Gaza. Er zijn nog meer aanwezigen dan op de twee eerdere edities van de Rode Lijn-demonstraties, in Den Haag, waar respectievelijk 100 duizend en 150 duizend mensen op afkwamen.
De kleur rood moet de rode lijn symboliseren die Israël schendt met het oorlogsgeweld in Gaza, waar honderdduizenden mensen op de vlucht zijn, ziekenhuizen worden gebombardeerd en gezinnen honger lijden. ‘We willen vanuit de hoofdstad heel Nederland én de rest van de wereld te laten zien dat Nederlanders concrete actie eisen van de politiek voor de Palestijnse kinderen en hun families’, schrijft Save the Children, een van de deelnemende organisaties.
Betogers op het plein benadrukken dat ze geschokt waren door de moordpartij van Hamas op Israëliërs van 7 oktober 2023, maar dat die niet het leed rechtvaardigt dat de staat Israël vervolgens over de burgerbevolking van Gaza uitstortte met een militair offensief.
Ineke uit Zwolle heeft een bordje op een stok bevestigd met de tekst ‘Jood of Palestijn, ieder mens mag er zijn.’ Op de achterzijde staat ‘Meer hummus, minder haat.’
Ze heeft weinig vertrouwen in het recente vredesplan van de Amerikaanse president Donald Trump, dat onder meer voorziet in de ontwapening van Hamas en een gefaseerde terugtrekking van de Israëlische troepen. ‘Er zit geen Palestijnse vertegenwoordiging aan tafel. Er wordt wéér over hun hoofden heen besloten, en dan gaat het dus ook weer mis.’
Ineke stemde lange tijd ChristenUnie, maar vindt die partij zich niet krachtig uitspreken tegen Israël. En zo zeggen meer aanwezigen op het Museumplein hun stem bij de Kamerverkiezingen deze maand mede te laten bepalen door hoe hard partijen bereid zijn zich uit te spreken tegen de Israëlische premier Benjamin Netanyahu en voor sancties tegen Israël.
Huidige stappen van de demissionaire regering – zoals het zich in EU-verband sterk maken ‘voor het tijdelijk stilleggen van voordelige afspraken op het gebied van handel tussen de EU en Israël’ – vinden geïnterviewde demonstranten ‘slappe hap’. Dat de regering vooral inzette op opvang in de regio en zo lang twijfelde om Palestijnse kinderen in medische nood in Nederland te behandelen, noemen demonstranten ‘schandalig’ en ‘lafhartig’.
Hoe sterk de politieke gevoelens op het Museumplein ook zijn, het is twijfelachtig of het thema Gaza bepalend zal zijn bij de komende verkiezingen. Onderzoeksbureau Ipsos I&O stelde eind september een representatieve groep Nederlanders de vraag ‘Waar moet de politiek met voorrang aandacht aan besteden?’
Op één, met 49 procent: de woningmarkt.
Nummer twee: immigratie en asiel, met 37 procent.
De oorlog in Israël en Palestina werd door slechts 7 procent genoemd en haalt daarmee volgens deze enquête niet eens de top tien van belangrijkste thema’s in volgens Nederlandse kiezers.
Een trend die Charlotte uit Lemmer herkent, nadat ze eerst een mededemonstrant heeft uitgelegd dat haar rode regenponcho helaas nergens wordt uitgedeeld, maar vooraf online is gekocht. ‘Ik werk in de zorg. Dan zou je denken dat ik omringd ben door collega’s die die beelden uit Gaza zien en ook iets willen doen. Nou, nee hoor, de meesten vinden het maar vermoeiend als ik over Gaza begin. Wat mijn collega’s een belangrijker gespreksonderwerp vinden? De laatste ontwikkelingen in B&B Vol Liefde.’
Op het podium neemt Rita Baroud het woord, een 21-jarige vrouw die uit Gaza is gevlucht. Ze vertelt dat ze nooit van plan was geweest om journalist te worden maar wel móést, omdat de buitenlandse pers het land niet meer in mocht en anders niemand het leed van de Palestijnen zou zien.
Ze zegt: ‘Wat er nu gebeurt in Gaza is niet alleen een misdaad tegen Palestina. Het is een misdaad tegen de hele mensheid.’
Een instemmend applaus golft over het plein. Snel daarna komt de massa in beweging, voor een mars door Amsterdam, die weer zal eindigen op het Museumplein. Boven de menigte deint een klein bordje, met de woorden: ‘Derde keer bij de rode lijn. Alsof genocide iets is om aan te wennen.’
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant