De lezersbrieven, over onder meer het screenen van zieke kinderen uit Gaza, het witwassen van rechtsextremistisch gedachtengoed door Lidewij de Vos, geen aangifte tegen Marjolein Faber, het dagboek van een Nederlandse arts in Soedan en ontbijttassen.
Er is al veel gezegd over dit kabinet en de problemen waarmee het worstelt om een paar doodzieke kinderen uit de Gazastrook te verzorgen. Maar na het lezen van het artikel van Arnout Brouwers, viel mijn klus definitief op het dek.
Onze leiders zijn zo bang dat ze hebben besloten om de patiëntjes eerst te screenen en het aantal meereizende begeleiders te beperken. Ze vrezen de veiligheidsaspecten en ook de sociale impact voor de kinderen, omdat ze uit hun thuissituatie worden gehaald.
Ben je net na een bombardement onder het puin vandaan gehaald, lig je doodziek in je bedje van puin, word je ook nog weggevoerd naar Nederland. Levensgevaarlijk, want onder het verband van je arm kan weleens een granaat zitten. En je moeder, als je die nog hebt, kan weleens een bomgordel om haar middel hebben.
Wat ben ik onze leiders dankbaar dat ze de veiligheid van onze burgers zoveel prioriteit geven.
Theo Owel, Breezand
Voor de volksvertegenwoordigers die tegen de motie hebben gestemd om drie doodzieke kinderen uit Gaza op te nemen.
Stel, uw kind van 6, 9 of 15 jaar heeft een vorm van kanker waarvoor geen behandeling mogelijk is in uw land. In uw land zijn de ziekenhuizen gebombardeerd, er zijn te weinig artsen over. Uw kind kan in een ander land worden geholpen. De artsen ter plekke hebben laten weten dat ze klaarstaan om uw kind te behandelen, dat de kosten zin gedekt, en de evacuatie en het vervoer zijn geregeld. Een enorme opluchting voor u. Zoals iedereen wilt u het beste voor uw kind, eindelijk, eindelijk licht aan het einde van de tunnel.
Het land weigert echter uw zoon toe te laten. U wijst erop dat er artsen zijn die uw kind willen behandelen, dat de financiering rond is en alles is geregeld om uw kind zo snel mogelijk over te laten komen.
Maar het land blijft toegang weigeren. Weg de toekomstdromen over uw kind.
En u laat weten dat u begrip hebt voor dit standpunt. Dat u begrijpt dat dit land geen drie doodzieke kinderen, onder wie dat van u, kan opnemen. U bent immers zelf ook politicus.
Alein Sperna Weiland, Utrecht
Met stijgende verbazing en ergernis las ik het artikel over de behandeling van kankerpatiëntjes uit Gaza in Nederland.
Inmiddels is sinds maandag het contact met de kinderen verbroken, want ook hun ziekenhuis is aangevallen. Wat kan de kinderen zijn overkomen? Typisch staaltje van twintig jaar Nederlandse politieke omgang met lastige kwesties: blijven treuzelen, dan lost het probleem vanzelf op.
Als dit de opstelling is van de meerderheid van de volksvertegenwoordiging, dan vraag ik mij af hoe deze politici de Nederlandse burgers straks in moeilijke tijden behandelen.
Iets om te overdenken in het stemhokje. Namen en rugnummers zijn mij bekend.
Piet Hendriks, Wormer
In het interview met de Volkskrant sprak Forum voor Democratie-lijsttrekker Lidewij de Vos veelvuldig over ‘remigratie’, een term die is overgenomen van de campagne van Alternative für Deutschland (AfD) tijdens de afgelopen Duitse Bondsdagverkiezingen.
Deze partij, bewezen extreemrechts door de Duitse veiligheidsdienst, gebruikt de term ‘remigration’ als eufemisme voor een plan om mensen op basis van racistische criteria te deporteren zodra zij aan de macht komt. Dit geheime plan kwam aan het licht door onthullingen over de beruchte bijeenkomst in Potsdam van januari vorig jaar.
De term remigratie wordt veelvuldig gebruikt door AfD om extreemrechts gedachtegoed salonfähig te maken. Het is zorgelijk dat deze term naar Nederland is overgewaaid. De Vos hanteert een politieke strategie in dit interview om de extremistische uitspraken van Baudet en Van Meijeren te bagatelliseren, de oorsprong van de term (door middel van strategische onwetendheid) te ontkennen en bij confrontatie dit af te doen met een scheve vergelijking.
Wat wij hier zien gebeuren in de Nederlandse politiek is een poging tot normalisering van een extreemrechts discours, en het ontvouwen van een nativistische ideologie waarbij ‘eigen volk eerst’ het uitgangspunt is.
Michiel Mulder, Utrecht
Na het lezen van het interview met Lidewij de Vos van FvD, heeft het begrip ‘witwassen’ voor mij een extra betekenis gekregen.
Jack Delmaar, Zwolle
Premier Dick Schoof doet geen aangifte tegen Marjolein Faber wegens het uit de school klappen van de ministerraad. Want Faber zou alleen ‘persoonlijke belevingen en herinneringen’ in haar boek hebben opgetekend.
Wat een goeie zet van Schoof! Want dit geeft alle bewindspersonen die we de afgelopen 25 jaar in Nederland hebben gehad, een vrijbrief om vrijuit te kunnen spreken. Wat zal het volk smullen van al die persoonlijke belevingen, herinneringen, frustraties en afrekeningen die bepaalde bewindslieden maar wat graag nu al zullen willen uitventen.
Roeland Loosen, Nijmegen
Na het lezen van het dagboek van een Nederlandse arts in Soedan, weet ik opeens weer waarom ik al meer dan veertig jaar de Volkskrant lees. Het geweld en de onverschilligheid van de wereld voor dit conflict is om moedeloos van te worden.
Zoveel respect voor de mensen van Artsen zonder Grenzen. Ga hier vooral mee door. Breng nieuws dat we moeten weten maar vaak de dagelijkse aandacht niet haalt.
Ton van Hemmen, Schiedam
Om het woningdelen te stimuleren stelt José Hennekam voor AOW’ers die gaan samenwonen niet te korten op hun uitkering, dat zou niets kosten.
Om rechtsongelijkheid en misbruik te voorkomen zul je dan alle AOW’ers de uitkering voor alleenstaanden moeten toekennen, zoals in andere landen gebruikelijk is. Dat kost de schatkist 12 miljard euro. Het kan ook budgetneutraal, dan wordt de uitkering in plaats van 50 of 70 procent van het minimumloon voor alle AOW’ers 58 procent van het minimumloon. Alleenstaanden gaan er dan honderden euro’s per maand op achteruit, waardoor er vaker een beroep op een aanvullende AIO-uitkering zal worden gedaan.
Dus gratis is het hoe dan ook niet.
Pieter Markus, Geldrop
Indien de hypotheekrente niet wordt afgeschaft, dient er, in verband met het gelijkheidsbeginsel en de beginselen van behoorlijk bestuur (eindelijk) ook eens een financiële regeling te komen voor mensen die (zelf) geen eigen huis kunnen betalen. Een regeling waardoor zij voor een gelijkwaardig bedrag door de overheid worden gecompenseerd als de mensen die de hypotheekrente van hun inkomen kunnen aftrekken.
Hetzelfde geldt overigens ook voor de jubelton en het belastingvrij schenken van andere bedragen.
Hai Smitsman, Valkenburg
Anneke Landsman noemt de lijsttrekker van GroenLinks-PvdA ‘de aimabele, maar over-de-datum Frans Timmermans’. Wat ze niet ziet is dat ze met beide benen in de seriële beschadigingscampagne van verzameld rechts trapt.
Zodra een populaire politicus leider van de grootste linkse partij wordt, wordt er geen middel geschuwd om hem af te schilderen als mislukt, akelig, dom of zonder charisma. En niemand die dat mechanisme blootlegt. Dus moet de leider zich verdedigen tegen een gecreëerd imago in plaats van praten over zijn plannen.
Vervang Timmermans, en zijn opvolger wacht hetzelfde lot. Tja.
Marcus van Engelen, Leiden
Jacques Hendrikx, van de prachtige stichting Jeugd Ontbijt, beschrijft in de Volkskrant van 1 oktober een ‘betere, effectievere en goedkopere oplossing’ als vervanging voor het schoolontbijt; ontbijttassen die aan huis bezorgd worden bij armlastige gezinnen.
Volgens mij kan het nog beter en effectiever; zorgen dat die 10 procent gezinnen die zich geen ontbijt kunnen veroorloven genoeg geld hebben voor gezonde boodschappen.
Bart Westmaas, Eelde
Overal waar Henri Bontenbal momenteel verschijnt, hoor ik hem zeggen: ‘Ik ben niet links, en ook niet rechts.’
Dan denk ik bij mezelf: ben je dan tot aan het Torentje voorlopig echt even helemaal niks?
Floor Montenarie, Middelburg
Het RIVM adviseert MRI’s voor vrouwen met dicht borstweefsel, maar de invoering daarvan laat tot 2030 op zich wachten. Intussen blijven vrouwen onwetend over hun verhoogde risico.
Doordat dit onderwerp de laatste dagen volop in het nieuws is, ben ik opnieuw in mijn medisch dossier gaan kijken. Tot mijn schrik zag ik daar zwart op wit: ‘dicht borstweefsel’. Nooit heeft iemand mij verteld wat dat betekent of wat ik ermee moet doen. Mijn moeder kreeg op haar 53ste borstkanker, een paar maanden na een mammografie waarop niets te zien was. Ze overleefde het, maar de zware behandeling liet blijvende sporen na die haar dagelijks leven beïnvloeden.
Ik ben 37 jaar en liet op mijn 30ste al eens een mammografie maken vanwege onregelmatigheden. Pas door de recente berichtgeving én een Instagram-post van actrice Olivia Munn, die dankzij de Tyrer-Cuzick Risk Assessment Calculator (ook wel het IBIS-risicomodel geheten) en een MRI in een vroeg stadium borstkanker ontdekte, besef ik dat ik zelf tot een risicogroep behoor.
Om die reden ga ik binnenkort met deze risicoscore naar mijn huisarts om te bespreken welke vervolgstappen verstandig zijn. Omdat dicht borstweefsel afwijkingen op een mammografie kan verbergen, wil ik (ook in het geval van een ‘schone’ mammografie) laten meewegen of een MRI zinvol is.
Ik roep daarom vrouwen op om ook hun risico te berekenen met deze gevalideerde calculator en bij een hoge score hun huisarts te raadplegen. Laat de overheid vrouwen hierover direct informeren en niet nog vijf jaar wachten met MRI- screening.
Maartje van Meijel, Venray
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant