Beeldhouwen De veertiende Wilhelminaring, voor beeldhouwers ouder dan vijftig jaar, gaat naar Hester Oerlemans. „Het is mooi dat de jury over de hele linie naar mijn werk heeft gekeken.”
Prijswinnaar Hester Oerlemans.
Een oeuvreprijs die tegelijk iets nieuws oplevert: de Wilhelminaring voor beeldhouwkunst bekroont ervaren kunstenaarschap, maar leidt ook tot een nieuw permanent kunstwerk in een Apeldoorns park. Dit jaar gaat de veertiende ring naar beeldend kunstenaar Hester Oerlemans, die zich al decennia beweegt tussen sculptuur, installatie, tekening en schilderij.
De Wilhelminaring is een belangrijke onderscheidingen voor Nederlandse beeldhouwkunst. Sinds 1998 wordt hij tweejaarlijks uitgereikt in Apeldoorn. De prijs bestaat uit een speciaal ontworpen sieraad én de opdracht een permanent kunstwerk te realiseren in het Sprengenpark.
Werk van Hester Oerlemans in Dordrecht langs de Provincialeweg: ‘Wensklok’. Foto Wilhelminaring
Hester Oerlemans (1961) bouwde de afgelopen veertig jaar aan een breed oeuvre: sculpturen, installaties, schilderijen en tekeningen, vaak speels en tegelijk kritisch op de samenleving. Van een lichtkrantinstallatie in Dordrecht die knipoogt naar naar onze consumptiemaatschappij en de reclamewereld, tot foto’s van schommelende meisjes. De jury prijst haar vermogen om het alledaagse te transformeren en om kunst en leven in poëtische zin te verbinden. Oerlemans zegt tegen NRC: „Het is een erkenning waardoor ik ook zelf weer opnieuw naar mijn werk ga kijken.”
De prijs is in het leven geroepen om beeldhouwers boven de vijftig in het zonnetje te zetten. Volgens Marie Jeanne de Rooij, voorzitter van de Stichting Wilhelminaring, wordt die groep vaak over het hoofd gezien. „Het is van groot belang om kunstenaars boven de vijftig aandacht te geven. Hun oeuvre is vaak indrukwekkend, maar ze krijgen relatief weinig zichtbaarheid. Er zijn talloze prijzen voor kunstenaars onder de 35. Ik grap altijd: je kunt wachten op je grote retrospectief tot je tachtig bent, maar wij willen juist nú die erkenning geven.”
Elke keer krijgt de ring zelf een nieuwe gedaante. Dit jaar ontwierp de Nederlands-Vietnamese sieraadkunstenaar Nhat-Vu Dang de ring.
Voor Oerlemans betekent de prijs vooral erkenning. „Het is mooi dat de jury over de hele linie naar mijn werk heeft gekeken, en dat ook de samenhang zichtbaar werd”, zegt ze. „Dat maakt dat ik zelf opnieuw naar mijn werk ga kijken. Het is een terugblikmoment, na zo’n veertig jaar intensief bezig zijn met kunst in alle mogelijke vormen. Kunstenaar worden, kunstenaar zijn en kunstenaar blijven doe je niet alleen. Daar zijn ook heel veel anderen bij betrokken.”
Hester Oerlemans, ‘Flip flops’, 2017. Foto Wilhelminaring
Wie haar carrière beschouwt, ziet hoe divers haar praktijk is. Haar beelden ontstaan vaak vanuit observaties van het dagelijkse leven: een object, een ruimte, een gebruiksvoorwerp. Door het te verplaatsen of te transformeren, geeft ze er een nieuwe betekenis aan.
Over het gebrek aan aandacht voor kunstenaars boven de vijftig maakt Oerlemans zich minder zorgen. Ze ziet zichzelf als deel van de diy-generatie. „Ik heb altijd veel zelf ondernomen, projectruimtes gerund, samengewerkt met andere kunstenaars. We waren gewend dingen op onze eigen manier te doen. Niet jezelf afhankelijk maken van anderen, maar wel samenwerken waar dat kan.”
Sinds enkele jaren is ze verbonden aan de Rotterdamse galerie ROOF-A van Lobke Broos, die ervoor zorgt dat haar werk regelmatig te zien is op kunstbeurzen en tentoonstellingen. Tegelijkertijd blijft ze opdrachten in de openbare ruimte aangaan – vaak in dialoog met gebruikers en voorbijgangers.
Juist in de openbare ruimte is de uitdaging groot: „Hoe kun je iets toevoegen aan een plek die helemaal niet bedoeld is voor kunst?”, vraagt Oerlemans. „Zijn bezoekers wel geïnteresseerd? Voor mij is het belangrijk die vragen te blijven stellen. Daardoor blijf ik kritisch kijken naar de omgeving en probeer ik beelden te maken die door kracht en eenvoud samenvallen met de plek.”
Naast haar kunstenaarschap draagt Oerlemans bij aan de vorming van een nieuwe generatie makers. Ze is tutor aan BEAR Artez Arnhem, waar ze twintig studenten vier jaar lang begeleidt. „Mooi om te zien hoe jonge kunstenaars zich ontwikkelen. Daar krijg ik zelf ook energie van terug.”
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC