Dame Patricia Routledge werd vooral bekend door haar rol als Hyacinth Bucket in de populaire Britse comedyserie Keeping Up Appearances. Maar toen stond ze al deciannia op het toneel.
is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.
De op 96-jarige leeftijd overleden Dame Patricia Routledge mag tientallen (prijswinnende) rollen hebben gespeeld in theaters in New York en Londen, ze zal altijd bekend blijven als Hyacinth Bucket uit de comedyserie Keeping Up Appereances. De serie werd oorspronkelijk tussen 1990 en 1995 uitgezonden en was op de Nederlandse televisie te zien onder de titel Schone schijn.
De eerste keer dat Routledge het script in handen had, vertelde ze in een BBC-interview uit 2024, dacht ze dat een klassieke sitcom niets voor haar zou zijn. Maar toen ze het script van de eerste aflevering eenmaal had gelezen kon ze alleen maar denken: ‘Ik kén deze vrouw!’.
Die vrouw was Hyacinth Bucket, van nederige komaf, maar vast van plan de wereld tegemoet te treden als een hooggeboren persoon, die alleen maar per ongeluk in een rijtjeshuis terecht was gekomen.
Vaste elementen, door Routledge briljant gespeeld, precies op de scheidslijn van komedie en tragedie, waren het beantwoorden van de telefoon met ‘Bouquet Residence. Lady of the house speaking!’. In elke aflevering zat wel een scene waarin iemand haar familienaam correct als ‘bucket’ (emmer) uitsprak, iets dat een zichtbare fysieke weerzin bij haar opriep.
De in 2019 overleden Clive Swift speelde haar getergde echtgenoot Richard, door het leven gedirigeerd met een niet aflatende stroom onrealistische wensen en ambities van Hyacinth. De kracht van het duo was natuurlijk dat de kijker ondertussen geen moment twijfelde aan de hechte band van het stel.
De Richard van Clive Swift bood het perfecte tegenspel met een groot talent voor rollende ogen en het vermogen om zichtbaar in te krimpen als zijn naam door het kleine huis schalde. Terugkerend element was het bellen van zoon Sheridan (die we nooit te zien kregen), door Hyacinth behandeld als een groot geschenk, terwijl elk gesprek uitliep op een verzoek om meer geld. Swift deed op de achtergrond briljant werk met zijn mimiek.
Na vijf jaar hield Routledge er zelf mee op. Ze wist, zei ze in elk interview, dat ze was overgeleverd aan de kwaliteit van het script en ze kreeg het gevoel dat het verhaal van Hyacinth op was. Dat de serie op dat moment populairder was dan ooit, sterkte haar alleen maar in haar besluit. ‘Je moet voorkomen dat mensen zeggen: Is dat nog altijd bezig?’
Patricia Routledge studeerde Engelse literatuur aan de Universiteit van Liverpool. Via het studententoneel begon ze aan een toneel- en musicalcarrière, met haar Britse debuut in 1952 in het Liverpool Playhouse en haar eerste optreden op Broadway in 1966. In 1968 won ze al een Tony Award voor beste actrice.
Ze was al decennia een ster van het theater voordat ze in de jaren tachtig doorbrak op televisie. Alan Bennett en Victoria Wood schreven komische monologen voor haar, als het personage Kitty, voor de sketchshow Victoria Wood: As Seen on TV. De Kitty van Routledge was virtuoos gespeeld, onmiddellijk herkenbaar als een afgeluisterd gesprek in een bus of een wachtkamer, en ongeforceerd geestig. Kitty was de aanloop naar Hyacinth, een rol waar ze haar hele leven met genegenheid op terugkeek.
Ze bleef ongetrouwd en had geen kinderen. ‘Zo is mijn leven nu eenmaal gelopen, het was geen bewuste beslissing. Het heeft ook te maken met mijn volledige toewijding aan het acteren.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant