Geen groente en fruit vandaag. Die marktkoopman is toch niet komen opdagen. Hij leek zo enthousiast. Een dag eerder zei hij nog tegen Marjolein van Hoeckel dat hij er zou zijn. Ze kan er niet over uit, zegt ze op het Marktplein van Esch, een klein Brabants dorp vlakbij Vught.
Zijn afwezigheid is de enige smet op deze perfecte zaterdagochtend. Een kleine week geleden konden de Eschenaren voor het eerst sinds anderhalf jaar weer boodschappen doen in het eigen dorp. Op de markt. En dus staat er een rij van een half uur voor de kraam met brood en gebak. En een rij van 20 minuten voor de kaaswagen.
Het maakt niet uit. De stemming onder het inkopend publiek is uitgelaten. Blaaskapel De Knoestjes heeft de opening met alle longkracht luister bij gezet. Het halve dorp is uitgelopen. Kinderen steppen en rennen tussen de boodschappentassen door. Ouders keuvelen met elkaar. De bakker deelt speculaas uit aan de wachtenden. Edwin Diependaal (60) schiet foto’s voor de Facebookpagina van Esch. Hij is dol op het dorp. Zoals iedereen op de markt eigenlijk. De zon schijnt.
Anderhalf jaar geleden sloot hier de Spar, de enige winkel in het dorp. Iedereen in Esch kan vertellen hoe fijn het was om op zaterdagochtend bij de buurtsuper vers brood en croissants te halen. Ook praktisch: je kon er pakketjes ophalen en versturen, kleding afleveren voor de stomerij en medicijnen ophalen. Het was ook een plek waar dorpsgenoten elkaar tegenkwamen, een nieuwtje uitwisselden of gewoon even een praatje maakten.
De buurtsuper was het hart van het dorp, zegt Marjolein. Ouderen haalden er álle boodschappen. Een winkel om de hoek is een zegen als je slecht ter been bent of geen auto rijdt. Maar de rest van het dorp haalde er alleen de vergeten boodschap en dat croissantje op zaterdag. En precies dát deed de buurtsuper de das om.
Toen ook de visboer zei dat hij zou stoppen, was de maat vol. Marjolein van Hoeckel, Corrie Steenbergen, Mechie van Pinxteren en Lian Konings, alle vier dorpsgenoten, staken de koppen bij elkaar. Een supermarkt was niet haalbaar, maar een weekmarkt wellicht wel? Ze vonden het een fantastisch plan maar de gemeente Boxtel, waar Esch onder valt, moest eraan wennen.
Toen zijn we zelf gaan werven, zegt Marjolein. Alle markten in de buurt gingen ze af. Ze vroegen marktkooplieden of ze zin hadden een ochtend per week in Esch te staan. De meesten hadden op zaterdag al elders een plek. Uiteindelijk waren er drie bereid. De gemeente werd er ook enthousiast van. De dames zoeken nog een ondernemer met een vlees- en kip- en notenkraam. En, o ja, dus ook weer een nieuwe groenteman of -vrouw.
In de rij voor de bakkerskraam geven Eschenaren toe dat ze naar de goedkopere supermarkten in Vught en Boxel gaan voor het gros van de boodschappen. En, zeggen ze, je weet pas wat je mist, als je het kwijt bent. Komen ze nu dan wel wekelijks naar deze markt? Als de rij wat korter wordt wel, grapt Nelleke (63).
Zeker wel, zegt haar buurvrouw. Ze zou graag een bloemenstal erbij hebben.
„En een stalletje met barista-koffie.”
“Een kraam met cadeau-artikelen en ansichtkaarten.”
Marjolein is kraakhelder. Nu moeten de mensen wel naar deze markt blijven komen voor de boodschappen. “Anders is het snel voorbij.”
Sheila Kamerman (sheila.kamerman@nrc.nl) doet wekelijks ergens vanuit Nederland verslag
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC