Home

Voor je het weet ben je een man die een podcast maakt over zijn zoektocht naar een hobby

Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.

Hobby

‘Neem een hobby’, zegt mijn vrouw, als ik klaag over mijn gebrek aan vrienden of aan vrienden die nooit meer wat van zich laten horen. ‘Ik heb al genoeg hobby’s’, antwoord ik dan. Ik loop hard, ik zwem, ik heb zelfs van mijn hobby mijn werk gemaakt. Hobby hobby hobby. Ik kijk voetbal, ook een hobby. Hobby hobby hobby. Nee, zegt ze dan, het moet een hobby zijn waarbij je andere mensen tegenkomt.

Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.

‘Waarom ga je niet bij een kookclubje?’, oppert ze. Ze bedoelt het goed, maar ik wil niet bij een kookclubje. Ik kook al genoeg. Ik wil dat andere mensen koken en ik het dan opeet, maar dat soort clubjes bestaan niet. Bovendien ontkom je er als man niet aan dat als je bij een kookclub gaat, je op een gegeven moment een leren schort gaat dragen. Ik wil überhaupt ook niet een man zijn die op zoek is naar een hobby, want voor je het weet ben je een man die een podcast maakt over zijn zoektocht naar een hobby. ‘Vandaag gaat Julien vliegtuigspotten in Eindhoven met Barnard en Dennolf.’

Ik wil niet bij een mannencirkel, ik wil niet bij een band, ik wil niet bij een boekenclub en waag het om te beginnen over wielrennen (serieus, één woord en ik kom je opzoeken). Wat ik wel wil, is dat het sociale aspect van de hobby ondergeschikt is aan de activiteit en andere deelnemers aan de activiteit niet per se alleen maar mannen zijn. Zo kwam ik uit op de hardloopclub. Op Instagram zie ik al jaren hoe knappe mannen en vrouwen in het zwart gehuld door de stad rennen en daarna dikke croissants en grote lattes drinken bij de heetste koffiebar du moment.

‘Running Clubs Are the New Dating Apps’, schreef Vice eerder dit jaar. En hoewel ik niet op zoek ben naar nieuwe liefde, zou ik geen nee zeggen tegen een kleine bromance . Wat blijkt, Haarlem heeft gewoon zijn eigen sexy hardloopclub, compleet met fraai lettertype, events en Instagram-account met jaloersmakend blije foto’s. Ideaal, zo ga ik misschien ook nog eens nieuwe vrienden maken hier. En terwijl mijn vinger zich beweegt richting de knop om contact op te nemen, zie ik dat de hardloopclub een leeftijdsgrens van 35 heeft – de bovengrens.

Prima. Wie oorlog wil, kan oorlog krijgen. Bij dezen richt ik de Loopvereniging Voor Geriatrische Millennials op. Toegankelijk voor iedereen die het eerste couplet van LL Cool J’s Doin’ It uit het hoofd kan. Eens per week komen we samen, drinken we krankzinnig sterke koffie en daarna rennen we schreeuwend en met fakkels achter hardloopclubjes met leeftijdsgrenzen aan. Hobby hobby hobby.

Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next