Home

Vijf verdachten Malieveldrellen voor de politierechter: ‘was ik de enige met een rode baard?’

Malieveldrellen In een supersnelrechtzitting kregen eerder al veertien mensen uiteenlopende straffen opgelegd voor hun rol in het extreemrechtse geweld in Den Haag. In een snelrechtzitting stonden nog eens vijf verdachten terecht. Maar veroordeling is niet zo eenvoudig.

De politie botst met demonstranten tijdens een anti-immigratieprotest, georganiseerd door Els Rechts in Den Haag.

Het idee was een uurtje demonstreren. Had-ie nog nooit gedaan. Een vriend had op Instagram iets gezien over een rechtse betoging en Nick H. (24) uit Warmond had gedacht: gewoon even kijken. „Je democratisch recht uitoefenen.”

Nick, zzp’er, geen verleden met justitie, parkeerde z’n bedrijfsbus in de buurt en liep met de vriend naar het Malieveld. Eerst was het rustig, daarna ging het mis. Rookgordijnen, relschoppers, een politieauto in vlammen. Stenen vlogen om de oren en ze besloten verderop tussen wat bomen te gaan staan. Totdat een politiebus zijn kant op draaide en Nick plat op de grond werd meegetrokken. Hup, naar het bureau.

Openlijke geweldpleging, is woensdag de verdenking bij de politierechter in Den Haag. Dat zou hij hebben gepleegd bij de demonstratie vorige week zaterdag van ‘Els Rechts’, tegen het asielbeleid. Dat protest liep uit op een harde confrontatie met de politie en vernielingen aan het Tweede Kamergebouw en het partijkantoor van D66. Vier agenten en zeven journalisten raakten gewond.

De politie pakte 37 mensen op en drie dagen later stonden al veertien verdachten terecht. In een supersnelrechtzitting kregen zij uiteenlopende straffen opgelegd: van taakstraffen tot celstraffen van zes weken. Lik-op-stuk, als duidelijk signaal van het Openbaar Ministerie (OM) aan de samenleving dat geweld tegen politieagenten onaanvaardbaar is. En deze woensdag stonden in een snelrechtzitting, waarin volgens het OM meer onderzoek nodig was, nog eens vijf verdachten terecht.

Strijdbaar

Hoe het met Nick is, wil de rechter weten. De jongeman, strijdbaar, luide stem, gaat er eens goed voor zitten. „Ik zit al anderhalve week vast, meneer.” En dat is volgens hem „absoluut niet terecht”. Want één agent zou hem hebben herkend aan zijn groene broek en zijn rossige baard. Maar hé, hij heeft nog steeds dezelfde broek aan en kijk – hij staat op – „die is grijs”. En wat is, met duizend betogers die zich tegen de politie keerden, „de kans op andere mensen met een rooie baard?”

Het snelrecht is volgens het OM bedoeld voor bewijstechnisch eenvoudige zaken. Overtredingen of misdrijven bij voetbalrellen, een demonstratie. Daarvoor is één getuigenis van een agent die onder ede verklaard voldoende. Maar ja, het kán, zegt de politierechter, dat ook een agent zich in alle tumult van zo’n betoging vergist. 

Camerabeelden zouden helpen. Duizend uur aan beelden zijn er van de demonstratie en de rellen. Dat is – een van de advocaten rekende het uit – anderhalve maand non-stop tv-kijken. Maar nergens daarop is te zien dat Nick stenen gooit, of een hek vernield.

En ook van vijf andere verdachten die vandaag terecht staan, voornamelijk wegens stenen gooien, zijn geen beelden van de bewuste handeling. Niet van Kevin L. (22), die met een groepje vrienden uit Sneek naar de demonstratie trok maar verder niet bezig is met „het asielbeleid”. Noch van Kevin B. (23), hovenier uit Alkmaar. En ook niet van Willem F. (30) uit Wormerveer, die in een copyshop werkt en bij zijn ouders woont. Noch van Jim van S. (35) uit Zoetermeer, die al eens eerder is veroordeeld voor geweld, bij rellen met ADO Den Haag.

Geen van allen droeg, zoals veel andere relschoppers die dag, gezichtsbedekkende kleding. Mede daarom acht de rechter  wél de middelvinger die Kevin L. opstak naar de politie bewezen. En ook de vernieling van een fatbike door Kevin B. wordt hem aangerekend. En omdat twee verbalisanten Willem F herkennen aan zijn „slungelig postuur” en „opvallend bleke huidskleur”, wordt hij wel veroordeeld voor uitschelden van agenten en stenen gooien naar een politiebusje, een werkstraf van zestig uur.

Voor al het andere oordeelt de rechter: vrijspraak.

Bij Nick H. volgt daarna een diepe zucht van verlichting. Daarna een klopje op de schouder van z’n advocaat. Tranen bij z’n moeder, op de tribune. Die had al gezegd: „Onze Nick, wat deed ’ie daar?”

NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.

Source: NRC

Previous

Next