De lezersbrieven! Over kinderen die lezen, en hoe dat zo kwam. Over Trumps ‘vredesplan’ voor Gaza, moeders met burn-outs, jij-bakken-woordendiarree en de vraag of Frans Timmermans niet aan vervanging toe is.
Bij ons thuis is een wonder geschied: onze kinderen lezen. Daarbij moet ik eerlijk zeggen dat dit vooral te danken is aan hun opa, mijn vader. Van jongs af aan sleepte hij ze – net als mij, mijn broertje en zusje vroeger – elke woensdag naar de bieb.
Wat een beleving! Lezen, spelen, kleuren, ontdekken, verstoppen en snuffelen. Uren bracht ik elke week door in mijn eigen leeswereld, in de bedompte kelder van de Oudegracht in Utrecht. En later dus ook onze kinderen. Ik ben dankbaar dat hij deze traditie voortzette, want in ons drukke schema hadden wij dat nooit gered. Zo geschiedde het wonder.
Hoe mooi zou het zijn: vrijdag gehaktdag, maandag wasdag en woensdag biebdag. De partij die dát in haar programma opneemt, zet een grote stap in het oplossen van het leesprobleem.
Floor Willems, Utrecht
Mooi betoog voor meer lezen in de klas van Aleid Truijens. Maar waarom die sneer naar Kevin Hassing, schrijver van het kinderboekenweekgeschenk als ‘veilige’ keuze? Omdat hij populaire boeken schrijft? Wees blij dat Mus en kapitein Kwaadbaard (mooie, grappige, spannende en ontroerende boeken) graag gelezen worden. Dat was toch haar hele punt?
Elin Meijnen, Ravenstein
Het Gaza-plan van Trump geeft geen enkele zekerheid aan de Palestijnen. Stel dat Hamas akkoord gaat, dan elimineren zij zichzelf en heeft Netanyahu de gijzelaars thuis. Bovendien zal Netanyahu ook dan een zogenaamde reden klaar hebben liggen om toch door te gaan met zijn gruwelen. Er verandert niets.
Hamas kan alleen akkoord gaan onder voorwaarde dat de Palestijnen onder toezicht van de rest van de wereld en met hulp in wederopbouw, eindelijk een eigen staat krijgen.
Martine de Heij, Maassluis
Uitgeverij Prometheus presenteert zich op haar website als ‘de grootste onafhankelijke uitgever met lef en oog voor kwaliteit’. Lef kan de uitgeverij misschien niet ontzegd worden met de recente publicatie van de ‘memoires’ van Marjolein Faber, maar oog voor kwaliteit?
Schokkend om te constateren dat een uitgeverij van prachtige literatuur en geweldige auteurs de lelijke staccato zinnen, jij-bakken-woordendiarree en kleutertaal van Faber interessant genoeg vindt om uit te geven.
De stal van de uitgeverij bevat auteurs van diverse pluimage en in de non-fictie afdeling is rechts tot links vertegenwoordigd, maar er is geen zichzelf respecterende redacteur die dit boekje met droge ogen onder de noemer ‘diepgaande non-fictie’ kan scharen. Onbegrijpelijk.
Katrijn Raaijmakers, Amsterdam
In de documentaire Een goede moeder vertellen drie vrouwen hoe ze een burn-out kregen van het moederschap, lees ik in de tv-recensie erover. Het lijkt mij toch eerder het geval dat deze vrouwen een burn-out hebben omdat ze te veel willen (of moeten) doen binnen de gegeven tijd en dat een van die dingen het invullen van het moederschap is.
Misschien moet er dan ook eens gekeken worden naar die andere dingen als mogelijke oorzaak in plaats van alleen het moederschap.
Het probleem in onze maatschappij is dat het ouderschap structureel onderschat en gekleineerd wordt. Alsof het niet belangrijk is. Ouderschap vraagt tijd, aandacht en zorg. Als ouder maak je een leercurve door, je moet je kind leren kennen en begrijpen en een band ermee opbouwen en je wordt keihard geconfronteerd met jezelf.
Denken dat je deze zaken in de restruimte van een full-time baan kunt proppen, samen met al het extra werk dat een kind ook nog met zich meebrengt, is absoluut onrealistisch en doet geen recht aan het kind of het ouderschap – wat een ontzettend leuke, leerzame, liefdevolle en eervolle rol is. Maar als je je kind alleen maar ziet als je hem doodmoe uit de creche haalt of daar slaperig naartoe brengt, dan maak je dat niet mee. Overigens, dit betreft alle ouders, niet alleen de moeders.
Simone Kamp, Antwerpen (België)
Vandaag zie ik weer verschillende zetelpeilingen voorbijkomen. Wilders is daarin de grootste, maar net daaronder streeft het CDA fusiepartij GroenLinks-PvdA voorbij.
De aimabele, maar over-de-datum Frans Timmermans zou er verstandig aan doen zijn eerste plek af te staan aan de nieuwe generatie, om te redden wat er te redden valt. Het is misschien te laat voor de kandidatenlijst, maar laat de televisiedebatten alsjeblieft door een ander doen om een deuk in dat pakje boter te slaan – wat de vorige verkiezingen zo jammerlijk mislukte.
Anneke Landsman, Hillegom
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant