Twee gerenommeerde medische instanties, namelijk mijn tienerdochter en het algoritme van mijn Instagramaccount, hebben bij mij vastgesteld dat ik ADD dan wel ADHD heb. Mijn dochter vindt dat ik ADD heb zonder de H, want hyperactief ben ik nou ook weer niet, en mijn Instagram stuurt me steeds filmpjes over ADHD, maar die kent me minder goed dan mijn dochter.
Mijn dochter heeft de diagnose gesteld omdat ik, als ik op mijn telefoon zit te kijken of überhaupt met iets bezig ben, mij totaal niet kan focussen op iets wat tegelijkertijd gebeurt (dat zij tegen mij praat, vooral dat). Ik breng daar altijd tegen in dat ik dus ongelofelijk goed kan focussen, maar volgens de andere medische instantie, Instagram, is dat juist een essentieel onderdeel van ADHD.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
ADD is natuurlijk een legitiem probleem, en daarom ga ik ook niet doen alsof ik het echt heb, ik denk eerder dat ik menopauzaal en snel afgeleid ben, maar misschien komt dat netto gezien op bijna hetzelfde neer.
Ik word overigens wel altijd aangetrokken tot alle oplossingen voor mijn zogenaamde probleem die mijn Instagram me nu de hele tijd biedt. Zo heb ik alleen al vandaag een app aangeraden gekregen die ‘neurodiverse’ mensen helpt met hun huis opruimen, en ben ik naar de site van diverse ‘professoren’ geleid die mijn leven met behulp van lijsten veel makkelijker gaan maken.
De lijsten, die al die ADHD-professors denk ik van elkaar kopiëren, bestaan altijd uit allerlei kleinere sublijsten, met kopjes als ‘ik moet bellen met’, ‘ik moet mailen naar’, ‘ik moet appen naar’, ‘ik moet kopen’, ‘ik moet plannen’, en ook de wat cryptische lijst ‘ik moet snel’.
Als je al geen problemen had, creëer je die vanzelf door dit soort lijsten in je leven te brengen. De apps en tips over opruimen voor ADHD’ers trokken me ook erg. Alles wat mij gaat helpen om de enorme obstakels ‘was vouwen’ en ‘zonder kwelling afwasmachine uitruimen’ te overwinnen, wil ik omarmen. Dat geldt al helemaal voor het obstakel geheten ‘kast opruimen met heel veel snoeren, rolletjes plakband, gekke likeuren en zogenaamd handig om te bewaren stukken oud pakpapier’.
Ook de ADHD-opruimmethode blijkt met lijsten te werken. Ik zag in een filmpje een vrouw haar keuken opruimen met een lijst die zij in een plastic mapje had gedaan, waarop stond dat ze eerst de kopjes moest wegzetten, dan de onderzetters moest herschikken, dan de kruiden moest uitlijnen, et cetera et cetera, tot het einde der tijden. Ze vinkte alles af.
Ook dit trok me niet.
Ik denk vooral dat ik lui ben, luidt mijn eigen diagnose, en dat ik slecht naar mijn dochter luister als ik op mijn telefoon zit. Gewoon een vervelend, slecht mens, en daar zijn geen Instagramdokters voor.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant