‘Waarom vindt iedereen Henri Bontebal zo leuk?’, vroeg Eva Jinek aan Frans Timmermans. Van alle manieren waarop Jinek dinsdagavond haar interview met de partijleider van GroenLinks-Pvda had kunnen beginnen, koos ze hiervoor.
Het was een beetje om te plagen, zei ze, maar ook omdat er ‘een contrast is in de manier waarop hij bejegend wordt en de manier waarop naar u wordt gekeken.’ ‘Binnen uw partij vinden ze u goed en leuk, maar daarbuiten: als ze Frans Timmermans zien, worden ze koekwous.’ Een gesprek over de beeldvorming, probeer dat maar eens te winnen. Je vergeet dat het aan tafel verder uitsluitend over migratie ging.
Bij Vandaag Inside een vertrouwder scenario: het zoveelste kleuterrondje Timmermans pesten. Johan Derksen: ‘Frans Timmermans lijkt er niet alleen op, maar hij praat ook als kabouter Plop.’ Gierend gelach. Presentator Wilfred Genee kon nog wel een niveautje lager: ‘Heeft hij een Ozempic-infuus of zo, want het gaat nu wel heel hard met hem. Het was eerst een gezellige dikkerd, maar het wordt nu een beetje ingevallen wangetjes.’ Derksen: ‘Het lijkt alsof-ie een eetstoornis heeft.’
Was dit wat Jinek met ‘koekwous’ bedoelde?
(Overigens viel, in de categorie uiterlijk, de uitstekende retrocoup op van Achtuurjournaal-presentator Winfried Baijens. Sprietig punky, eronder een snor als statement en conversation piece. Neemt niet weg dat het teleurstellend was dat er geen aandacht was voor Marokko, waar jongeren al dagen demonstreren tegen de overheid en waar ordediensten de protesten proberen te verhinderen en tientallen mensen oppakten.)
De jongeren in het eerste Pointer Verkiezingsdebat (KRO-NCRV en Omroep Zwart), gepresenteerd door Herman van der Zandt en Mandy Woelkens, stemden hoopvoller. De secondanten van GroenLinks, CDA, D66 en VVD gingen met elkaar in debat naar aanleiding van vragen uit de zaal, waar honderd jongeren zaten. Die wilden van de politici wilden weten waarom Nederland niet meer doet tegen de genocide in Gaza, tegen de woning- en klimaatcrisis en waarom er een minimumjeugdloon is voor 18-plussers.
Redacties van verkiezingsdebatten lijken steeds vaker te kiezen voor een confrontatie tussen politici en hun kiezers. Misschien wel het bekendste voorbeeld is het SBS6-verkiezingsdebat uit 2023, dat de PVV aan de winst hielp. Persoonlijke verhalen maken de problemen concreet, de antwoorden lang niet altijd.
Dat ondervond ook presentator Tim de Wit in Pauw & De Wit, die demissionair minister van Buitenlandse Zaken David van Weel (VVD) confronteerde met beelden uit België, waar doodzieke Palestijnse kinderen, in tegenstelling tot in Nederland, wél worden opgevangen. Hoeveel argumenten De Wit ook aandroeg voor opvang in Nederland, verder dan stamelen dat ‘opvang in de regio’ beter zou zijn, kwam Van Weel niet.
Ook slechte antwoorden zijn informatief, zou je kunnen zeggen. Maar: lang niet iedereen kiest op basis van de feiten. Dat weet onderbuikdeskundige Johan Derksen maar altijd te goed. ‘Ervaring is niet relevant’, zei hij, ‘imago is belangijker.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant