‘Labour is de partij van het patriottisme, niet het Reform UK van Nigel Farage.’ Dat was dinsdag de boodschap van de Britse premier Keir Starmer tijdens zijn toespraak op het Labour-congres. Gezien zijn impopulariteit kan het weleens zijn laatste congrestoespraak zijn.
is correspondent Groot-Brittannië van de Volkskrant.
Met de Union Jack achter zich op de muur en een zee van Britse vlaggen voor zich sprak Starmer de zaal in Liverpool toe. ‘Laten we alle vlaggen hijsen, congres, want het zijn onze vlaggen’, zei hij, ‘we zullen ze nooit opgeven.’ Deze uitroep was een reactie op de rechtse ‘faragisten’ die deze zomer overal op het eiland Britse en Engelse vlaggen ophingen en ze meedroegen tijdens manifestaties. Labour ziet de vlag als teken van eenheid, aldus de sociaal-democraat, Reform als een manier het land te verdelen.
Starmer was naar het congres in Merseyside gekomen in de wetenschap dat peilingen erop wijzen dat hij de impopulairste premier is sinds deze vraag aan kiezers wordt voorgelegd. Geen regeringspartij heeft sneller aan populariteit ingeboet dan de zijne. Oorzaken? Een stagnerende economie, aftredende ministers, vermoedens van rechtsongelijkheid, een gebrek aan visie en een irreguliere immigratie die niet te stoppen lijkt te zijn. Het congresgebouw is dezer dagen het decor van protesten van boeren, pro-Palestijnse activisten en tegenstanders van identiteitskaarten.
Aan het begin van het congres stelde Starmer dat Farage, die ongewenste immigranten en masse wil uitzetten, een ‘racistisch beleid’ voorstaat. Hij voegde er snel aan toe dat Reform-kiezers niet racistisch zijn. In zijn rede dinsdag zei Starmer dat zijn partij Britten die hun zorgen uiten over immigratie in het verleden te snel heeft weggezet als xenofoob. ‘Wat onze intenties ook waren, als een partij waren we te bevoogdend tegenover gewone kiezers, en dat moet veranderen.’
Starmer en zijn ministers hebben zich tijdens het congres proberen te profileren als vertegenwoordigers van de arbeidersklasse, wijzend op hun persoonlijke achtergrond en het beleid dat ze voorstaan. Daarbij nam Starmer afstand van Tony Blairs Labour, dat volgens hem te neoliberaal was en te veel arbeidsmigranten binnenliet. En in contrast met Blairs voornemen om de helft van de Britse kinderen naar de universiteit te sturen, pleitte Starmer voor herwaardering van praktisch onderwijs en leerplekken bij bedrijven.
Waar Starmer in het eerste regeringsjaar vooral de Tories aanviel, keerde hij zich in de conferentiezaal vooral tegen uiterst linkse en uiterst rechtse krachten die volgens hem een ‘politiek van de onvrede’ voorstaan. Hij legde de nadruk op de zaken die wel goed gaan, zoals de florerende tech-sector, de herlevende scheepsbouw in Schotland, het vrijwilligerswerk van jonge landgenoten, kortere wachttijden in de zorg en meer gratis schoolmaaltijden. Het Labour dat hij voor zich ziet, is het patriottische Labour dat het land na de Tweede Wereldoorlog wederopbouwde en vernieuwde.
Hoe hij de komst van migranten op bootjes over het Kanaal gaat aanpakken, blijft onduidelijk. Voor het congres had hij de invoering van identiteitskaarten beloofd, maar hij kon niet uitleggen hoe dat irreguliere immigratie gaat beperken.
Zijn kersverse minister van Binnenlandse Zaken Shabana Mahmood kondigde in Merseyside een strenger immigratiebeleid aan. Zo wil ze onbeperkte verblijfsvergunningen alleen toekennen aan migranten die een actieve bijdrage leveren aan het land en geen bijstand ontvangen. Het voorstel toont hoezeer de geest van Farage over het sociaaldemocratische congres hing.
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant