Romantiek Teleurgesteld in datingapps zoeken twintigers en dertigers steeds vaker de liefde weer ‘in het echt’. Bijvoorbeeld tijdens het sporten. In Amsterdam wordt elke maand een Single’s Run georganiseerd. NRC rent een rondje mee.
Twee hardlopers in het Vondelpark.
Een voor een druppelen de twintigers en dertigers Café Conrad binnen, aan de rand van het Amsterdamse Vondelpark. Allemaal zijn ze gehuld in sportkleding, van een zwart T-shirt met sportbroekje tot een uitdossing met hardloopaccessoires, compleet met aerodynamische bril. Op het eerste gezicht lijkt het een van de talloze Amsterdamse renclubs. Maar wanneer je je onder de renners begeeft, blijkt deze bijeenkomst al snel om iets heel anders te draaien.
Op het terras overheerst het ongemak. De mannen staan bij de mannen, de vrouwen bij de vrouwen. Tussen de ‘gesprekseilandjes’ wordt onwennig gescand, gekeurd en worden blikken uitgewisseld. In een van de eilandjes staat de Italiaanse advocaat Lorenzo Agati (25). „Ik ben toch wel zenuwachtig”, lacht hij. „Ik wilde iemand in het echt ontmoeten in plaats van op Tinder. Maar wie bedenkt het nou om datend te gaan hardlopen?”
De circa vijftig hardlopers doen mee met de Single’s Run, georganiseerd door de Amsterdamse Sunday Run Club, waarbij een keer per maand tientallen vrijgezellen de liefde proberen te vinden, terwijl ze vijf kilometer afleggen. Het concept werd vorig jaar zomer bedacht door vrijwilliger Emily Cooper en rencluboprichter Sophie Nordenhed. Opeens zagen ze overal op sociale media posts passeren over hoe mensen hun nieuwe vlam probeerden te vinden bij hardloopclubs. „Toen besloten we zelf wat filmpjes te posten op Instagram”, vertelt Cooper. „Die werden honderdduizenden keren bekeken. Daar moesten we wel op inspelen.” De eerste, regenachtige Single’s Run trok zo’n zeventig mensen, „een groot succes” volgens Cooper.
Na een kort praatje en een warming-up onder leiding van drie vrijwilligers, onder wie Cooper, komt de groep van voornamelijk expats geleidelijk in beweging. Al snel begint de groep uiteen te waaieren. Het blijken de ideale omstandigheden voor de wat assertievere singles. Zo loopt de 35-jarige Martin al snel naast de Oekraïense Natalia, die ondanks de conventies van het hardlopen („Nee, dit hoort niet, haha”) haar lippen felrood heeft gestift.
Deelnemers van de Single’s Run drinken een borrel in Café Conrad.
De boomlange Nederlandse consultant – opzij gekamd blond haar en blauwe ogen – is nauwelijks aanwezig online: „Ik heb geen sociale media en geen datingapps”, verkondigt hij vrolijk. Het is daardoor een klein wonder dat hij vandaag mee rent. „Vorige week was ik jarig en een vriendin vond dat het hoog tijd was dat ik eens een vriendin kreeg, dus ze gaf mij dit als cadeau”, zegt hij.
Het verjaardagscadeau lijkt z’n vruchten af te werpen. Tussen het hardlopen door zijn er twee activiteiten om potentiële partners aan elkaar te koppelen. Bij de eerste activiteit, waarbij de mannen in een cirkel naar elkaar toe moeten staan, kunnen de vrouwelijke deelnemers achter degene gaan staan met wie ze een gesprek willen aanknopen. Martin trekt de aandacht, hij heeft nauwelijks tijd om met iedereen een gesprek te voeren en na wat gelach en gegiechel is de tijd om. „Wat een chaos, dit is te veel aandacht”, concludeert de consultant.
Na een tweede activiteit, waarbij de renners het tegen elkaar moeten opnemen in een soort squat-wedstrijd, vertelt de Finse Mariam (36) – zwarte outfit, blond haar in een paardenstaart – aan de Roemeense Andreea (23) waarom ze meedoet aan de Singles Run. „Ik heb zoveel datingapps geprobeerd. Het kan werken, maar de kwaliteit van de mannen is absurd laag”, vertelt de Finse. Zij heeft eerder met Nederlandse mannen gedatete via Tinder, maar dat waren allemaal „typische Nederlandse mannen”. „Een tijdlang gaat alles goed, app of bel je dagelijks. En ineens ben je geghost, reageren ze totaal niet meer.”
Andreea knikt instemmend: „Soms komen ze na twee weken radiostilte terug alsof niets is gebeurd. Verschrikkelijk.” In ieder geval ontmoet je bij dit soort evenementen iemand „op een authentieke manier”, vindt ze. „Je kan zien hoe iemand lacht, wat voor gebaren iemand maakt. Op datingapps swipe je iemand misschien weg, terwijl hij in het echt heel leuk kan zijn.”
De maandelijkse Single’s Run door het Amsterdamse Vondelpark. Na afloop wordt geborreld in Café Conrad.
Mariam en Andreea hebben zich niet als enigen ingeschreven voor de Single’s Run uit frustratie over online dating. Dat geldt voor bijna alle hardlopers. Uit peilingen van Statista en Generation Lab blijkt dat steeds meer jongvolwassenen afhaken van apps als Tinder en Bumble. De apps worden als te duur en te commercieel omschreven. Er is een groeiende behoefte om liefde weer ‘in het echt’ te vinden.
Voor sociale contacten, ook romantische, sluiten steeds meer jongvolwassenen zich daarom aan bij hardloopclubs. Volgens een recent rapport van ren-app Strava is de deelname aan renclubs met 59 procent gestegen en is 20 procent met een mede-sporter op date geweest. Het verbaast Andreea niet: „Je weet sowieso dat de mensen die hieraan meedoen, redelijk sportief zijn. Je komt geen couchpotato tegen, dat is fijn. En je hebt iets gemeen.”
Wanneer de vijf kilometer is volbracht, duikt het gros van het deelnemersveld het café in. Advocaat Agati zegt dat hij „wel vaker rent”. Er is dan ook geen druppel zweet op z’n voorhoofd te bekennen. Helaas heeft hij vandaag „de ware niet gevonden”.
Wie hebben elkaar wel gevonden? Vrijwilliger Cooper weet te vertellen dat een koppel direct na afloop van de loop samen vertrok. En, gespot aan een houten tafeltje achter in het café: consultant Martin in een geanimeerd gesprek met Natalia. „De avond is pas geslaagd als ik haar telefoonnummer heb”, zegt de Nederlander met een grijns, „maar ik doe het rustig aan.” Natalia kaatst terug: „Dat zul je eerst moeten verdienen!”
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC