Home

‘Waarom lig ik weer in een parkeergarage te slapen?’

Verslaggever Iris Koppe communiceert met de Oekraïense Elena (70), bij wie ze studeerde in Kyiv. Elena zat eerst ondergedoken, vluchtte naar Hongarije, keerde terug en verblijft nu in Kyiv. De berichten zijn vertaald vanuit het Russisch.

is verslaggever van de Volkskrant en schrijft over Oekraïne en Oekraïners in Nederland.

Maandag 29 september

10.14

‘De herfst lijkt begonnen in Kyiv. Het is koud en het regent vaak. Het was een zwaar weekend. Rusland viel ons aan met honderden drones en kruisraketten. De schade was enorm, vooral hier in de hoofdstad, maar ook in de zuidoostelijke stad Zaporizja.

‘Het begon afgelopen zaterdag, om een uur of negen ’s avonds. Ik was bij mijn buurvrouw, we hadden net wat gegeten. Vissoep, met stukken witvis en versgemalen zwarte peper erover. Omdat het luchtalarm langdurig ging, besloten we maar in de ondergrondse parkeergarage te slapen. Op de stretchers die daar staan. Ik nam mijn paardendeken mee. Nu de zomer voorbij is, trekt er veel kou uit de grond omhoog.

‘Mijn buurvrouw dronk nog een glas citroenwodka, met wat blaadjes mint, samen met andere buren. Ik ging al op een stretcher liggen, omdat mijn ogen zo moe waren. Helaas is mijn zicht de laatste tijd erg verslechterd. Lezen, zelfs met bril, gaat eigenlijk niet meer. Ik maak me zorgen over mijn ogen, het lezen van literatuur is mijn lust en mijn leven. Ga dan podcasts luisteren, zei mijn schoondochter toen ze een keer belde vanuit Italië. Maar dat lijkt me niks.

‘Terwijl ik langzaam in slaap dommelde, en het geroezemoes van de buren steeds verder weg klonk, sloegen er in Kyiv op twintig plekken raketten in. Appartementencomplexen, een supermarkt en een school raakten zwaar beschadigd. Vier inwoners, onder wie een 12-jarig meisje, werden gedood, veertien mensen raakten gewond.

‘Toen ik in de nacht wakker werd, dacht ik ineens: wat is dit voor waanzin, dat ik weer in de parkeergarage lig te slapen? Ik miste mijn man Akos ineens zo, die ik al maanden niet heb gezien en die nog steeds in Hongarije zit. Waarom had ik hem overgehaald om nog - voor de winter begint - naar Kyiv te komen? Was ik wel goed snik? Wat voor leven zou hij hier hebben, als hij dan ook steeds naar de schuilkelder zou moeten?

‘Akos had de afgelopen weken in een boekwinkeltje in Boedapest gewerkt. Enige tijd geleden waren alle gepensioneerden bij het bouwbedrijf waar hij tot voor kort vier dagen per week werkte, vanwege bezuinigingen ontslagen. Het was knap dat hij zo snel iets nieuws had gevonden, al was het maar voor twee dagen. Waarom zou hij niet gewoon in Boedapest blijven? En moest ik daar zelf toch ook niet naartoe?

‘Eerder in de week had ik gehoord dat ze verwachtten dat Rusland, zodra het weer kouder wordt, onze energiecentrales zal bombarderen. Zou het? En hoe zouden we ons dit keer dan warm moeten houden? Het hing er natuurlijk vanaf wat de winter voor ons in petto had. Als het kwik wekenlang of misschien wel maandenlang onder de nul zou duiken, dan zou het erg moeilijk worden. Maar misschien viel het juist mee. Ik kwam er niet uit. De rest van de nacht lag ik te tobben of ik toch niet weg moest uit Kyiv.’

Meer afleveringen van De Schuilkelder vindt u in dit dossier over de oorlog in Oekraïne.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Lees hier alle artikelen over dit thema

Source: Volkskrant

Previous

Next