Illustratie Tomas Schats
Wat ik afgelopen week nou weer las op Linkedin. Dat mannen die ceo zijn meer ‘verzorgend’ en socialer zijn als ze dochters hebben, zo blijkt uit onderzoek.
Als ze een dochter hebben zijn hun bedrijven 9,1 procent „socialer betrokken”, geven ze 10,4 procent meer als percentage van hun jaarwinst uit aan initiatieven op het gebied van cultuur, inclusie en milieu, en betalen ze hun vrouwelijke personeel ook gelijkwaardiger aan mannen in vergelijking met ceo’s die geen kinderen hebben, of ‘slechts’ zonen.
„Dochters activeren empathie, dochters vormen hun vaders”, schrijft de auteur van de post, schrijver en organisatiepsycholoog Adam Grant, op LinkedIn.
Het is toch niet te geloven?
Op LinkedIn waren er mensen boos dat die mannen blijkbaar een dochter nodig hebben om zich normaal te gedragen jegens vrouwen en de rest van de wereld. En dat het feit dat ze een moeder hebben, een vriendin of een schoonzus dus niet uitmaakt, maar ik snap die vaders wel. Dochters zijn sterk spul. Dat weet ik uit eigen ervaring.
Dochters geven je 24/7 ‘feedback’, én drukken je met je neus op kwetsbaarheid en kracht tegelijk. Als je een dochter hebt, zit je constant in de piepzak over de boze buitenwereld. En zit je de hele dag te huilebalken over wereldvrede. Je wilt ze veilig zien opgroeien.
Huizen die een beetje betaalbaar zijn, een klimaat zonder natuurrampen en bosbranden en zonder temperaturen boven de 50 graden. Voor zonen wil je dat ook, uiteraard. Natuurlijk! Maar dochters misschien wel een stukje extra, omdat ze voor je gevoel kwetsbaarder zijn.
Toen ik het onderzoek bekeek, bleek het oud te zijn, uit 2017. Een vriend van me die lid is van de stichting Skepsis (die zich uitspreekt tegen wetenschappelijke claims die slecht zijn onderbouwd, dus dan weet je het wel) waarschuwde me dat de causale verbanden erin ook niet heel sterk waren aangetoond.
Toch jeukten m’n handen om beleid te gaan maken. Alleen nog maar ceo’s aannemen met dochters! Ceo’s verplichten een dochter te krijgen! Wat zeg ik: álle mannen op de wereld verplichten een dochter te krijgen! Ik had al contact met de VN.
Maar m’n stoere, mannelijke heterovrienden lachten me vierkant uit. Sociaal betrokken ceo’s? Laat die lekker thuisblijven om Bumba te kijken. Die geven allemaal geld uit aan softe onzin.
Zo’n ‘vader’ en ze keken er heel vies bij, wil je toch ook niet, als ceo? Die bevallingsfoto’s laat zien bij de koffie-automaat. En elke dag eerder weggaat om z’n dochters hand vast te houden tijdens het paardrijden. Kom op zeg.
Staat er in dat onderzoek bovendien ook nog iets over de harde pegels? Hoe het rendement op eigen vermogen van zo’n bedrijf zich bijvoorbeeld verhoudt tot de concurrentie? Of hoe ze het doen op de beurs?
Wees meer Trump, die zegt dat-ie zijn eigen dochter zou daten. Daar heb je in deze tijd meer aan. Mannen met borst- én rughaar. Mannen die in bad gaan in hun limousine. Die de concurrentie elke ochtend rauw als ontbijt verorberen. Die zóveel miljarden verdienen dat ze hun dochters een eigen continent cadeau kunnen doen. Daar hebben ze meer aan dan een vader die hun haar vlecht. Weg met die watjes.
Gelukkig waren m’n vriendinnen wél meteen laaiend enthousiast. Er ontstond een hele rebelse vibe op de huisvrouwenborrel. Logisch dat gezeur van m’n mannenvrienden. Die hebben geen zin om ruimte te maken voor vrouwen. Daar moeten ze maar even doorheen. Dus heren: tandjes op elkaar en dochters maken!
En als we dan toch bezig zijn, laten we dan meteen de huidige kwalificaties die ‘scoren’ op een cv eens tegen het licht houden. ‘Bestuurlijke ervaring’? Wat is dat? Dat je een paar uur per week zit te snurken bij een dure lunch in een vergaderzaal?
Laat ze liever op hun cv zetten hoe vaak ze het kerstontbijt op school hebben verzorgd. Of ze luizenvader zijn geweest, klassenouder, of ze hebben geholpen met de groep-8-musical, of ze weten hoeveel een kilo kipfilet kost – daar heb je een stuk meer aan.
Leuk Harry, voorzitter van de Rotary, maar hoe vaak heb je het juffencadeau geregeld? Misschien nog een bakfiets-test om het zeker te weten. Met als uitsmijter of hij de Avondvierdaagse heeft uitgelopen en de top van de Alpe d’HuZes heeft gehaald.
Een man die zich een maand lang staande houdt in de klassenapp over wie in de vakantie de klassen-goudvis verzorgt en de vuurkorf regelt voor de paasborrel op het schoolplein kan je sowieso ongezien ceo maken, vond er eentje na de derde rosé.
Ik pruttelde nog dat mannen al zoveel moeten tegenwoordig. Een Pink Ribbon-armband dragen. Opkomen voor vrouwen op het werk en op straat, steden zo inrichten dat vrouwen zich er veilig voelen en de ziekenhuiszorg gelijkwaardiger maken. En dan moeten ze nu ook nog dochters gaan maken. Bovendien: wat moeten kinderloze ceo’s dan en ceo’s die single zijn? Maar daar waren de dames niet van onder de indruk.
Die kunnen een kat nemen, zei er eentje, daar worden ze al een stuk socialer van, in plaats van altijd die eeuwige ‘trouwe hond’ die hun gevoel versterkt dat ze het centrum van de wereld zijn. Dus ik waarschuw jullie vast, jongens.
Dit onderzoek, daar gaan we nog heel veel plezier aan beleven.
Heb je een vraag van de week, taboe, of ‘kwestie’ voor deze rubriek? Mail dan naar japkeddenktmee@nrc.nl
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Economieredacteuren nemen je mee in de discussies die zij op de redactie voeren over actuele ontwikkelingen
Source: NRC