De lezersbrieven, over de SGP en de oorlog in Gaza, een apparaat om drones uit je grondgebied/tuin te weren, de nieuwe witte letters van de NS, oplossingen voor de woningnood en het aantal verleende verblijfsvergunningen aan asielzoekers (bepaald geen ‘tsunami’).
‘Wie zijn wij om Israël te veroordelen?’ Deze uitspraak van Karel van der Plas, gastspreker bij een SGP-discussie, wordt gelegitimeerd met de Bijbel als leidraad. Het resoneert dagen later nog bij mij na.
Laatst liep ik een monumentaal kerkje in van de Hersteld Hervormde Kerk. De ouderling ter plekke vroeg mij of ik nog ‘te kerke’ ging. Ik antwoordde van niet, omdat ik er nogal moeite mee heb dat het gebod ‘Heb uw naaste lief, gelijk uzelve’ al ophoudt als het een katholiek betreft, laat staan een moslim of homo.
Waarop de ouderling even verblikte en slikte en vervolgens de woorden uitsprak: ‘Maar wij keuren de mens niet af, slechts zijn gedrag.’ Dus SGP, gelegitimeerd met de Bijbel als leidraad kun je toch zeggen ‘Wij keuren Israël niet af, slechts zijn gedrag’?
Colette van den Heuvel, Weert
Nog even en dan worden drones de gewoonste zaak van de wereld. Ik hoor ze vaak zoemen over de tuin, makelaars zijn er wild van, om zo het onroerend goed aan te prijzen. Even kijken bij de buren over de schutting. Of hé, daar komen mijn boodschappen aan. ‘Let op de eieren!’ roep ik nog, alsof het een mens is.
Een irritante mug die onze privacy behoorlijk begint aan te tasten. Ik ben benieuwd wanneer de eerste drone-mepper op de markt komt. Of wordt het een ouderwetse kleefstrip hoog aan een boom hangend, die onder het gewicht van drone’tjes vanzelf naar beneden valt.
Govert van Bergen, De Bilt
Het is altijd al nodig om actualiteitenshows met enige achterdocht te bekijken. Maar na de één-tweetjes en evidente onwaarheden (‘Raad van State zit vol met D66’ers’, aldus Caroline van der Plas afgelopen weekend in WNL op Zondag) de afgelopen weken lijkt het me zinvol dat de Volkskrant een analyserubriek begint over wat er allemaal in al die actualiteitenshows wordt gedebiteerd, in aanloop naar de verkiezingen.
Misschien dat die redacties dan iets meer terughoudendheid gaan tonen en de kijkers geen leugens meer voorgeschoteld krijgen. En het helpt de Volkskrant-lezer in de eigen debatten.
Fons van den Eeckhout, Maastricht
Woensdag las ik in de Volkskrant tot mijn schrik dat de NS de borden gaat vervangen. Er komt een blauwe achtergrond met witte letters. Volgens een neurowetenschapper zal dat de leesbaarheid bevorderen, ook voor slechtzienden. Ik ben slechtziend door maculadegeneratie, zoals veel ouderen, maar ik kan witte letters op een blauwe of zwarte ondergrond niet lezen. Alleen grote zwarte letters op een witte ondergrond kan ik nog ontcijferen. Bij de oogarts worden mijn ogen getest met zwarte letters op een witte ondergrond en niet andersom. Zo jammer dat er wel een neurowetenschapper wordt geraadpleegd, maar kennelijk geen oogartsen.
Hanneke Lankhorst, Delft
In het bijzonder nuttige betoog van Cody Hochstenbach over het tekort aan betaalbare woningen ontbreekt één groep: verkopers met zorg voor hun nabestaanden. Zij zouden collectief kunnen besluiten geen overbieding op hun woning te accepteren. Directe prijsdaling, lagere hypotheeklasten en besparing op erfbelasting zijn het gevolg.
Sacco de Vries, Wageningen
In de Volkskrant wordt het ei van Columbus gepresenteerd. De toekomst is het splitsen van woningen in appartementjes van minimaal 40 vierkante meter. Geweldig nieuws voor eigenaren en verhuurders van woningen en doorgedraaide architecten.
Waar tiny houses op hun retour zijn heeft men het nieuwe wonen ontdekt: vooral klein. Wederom een noodgreep met weinig perspectief. Stel je maar eens voor: 40 vierkante meter, minus een wastafel met douche, ruimte voor een wasmachine, een keukenblokje, plaats voor een bed met kast, en een gangetje – en wat rest is minder dan 25 vierkante meter voor overige leefruimte.
Ik noem dat geen wonen, noch een oplossing voor de woningnood. Opnieuw wrijven huiseigenaren, investeerders en architecten zich in de handen, drie tot vier ton gaat het nieuwe wonen kosten per appartement en de huizenprijzen krijgen een extra zetje. Leve het splitsen.
Jakob Muntinga, Cuijk
Wat een verhelderende bijdrage van Pieter Markus. In plaats van de door Egge van der Poel genoemde instroom van 44 duizend asielzoekers in 2024 zijn er tussen 2010-2024 jaarlijks nog geen 21 duizend verblijfsvergunningen verleend. Kunnen we nu dan eindelijk stoppen met woorden als ‘tsunami’.
Manon Kant, Alkmaar
Het gaat er de laatste tijd steeds vaker over: jongvolwassenen hebben te kampen met bergen studieschuld. Wat eens was bedoeld als stimulerend beleid, leidt nu tot nachtmerries.
De tijd van schaamte is voorbij. De tijd van verzwijgen is voorbij. Het is tijd voor actie. Wil je als overheid écht stimulerend en toekomstgericht beleid opstellen, maar verantwoordelijkheidsgevoel behouden: laat jongvolwassenen dan via hun werkgever de studieschuld via een gerichte vrijstelling aflossen.
1,6 miljoen jongeren hebben inmiddels een studieschuld. Gemiddeld bedraagt deze een kleine 20 duizend euro. Rond de 10 procent (namelijk 146 duizend jongeren) heeft zelfs een studieschuld van 50 duizend euro of meer.
De kans is enorm groot dat met de huidige rentestand iemand per jaar zo’n vier maanden rente aan het betalen is, in plaats van iets aflost. Grijp dus alsjeblieft de kans aan bij de komende verkiezingen, en vooral daarna, om iets aan dit oplopende probleem te doen.
Natuurlijk zijn wij jongeren zelf verantwoordelijk geweest voor de opbouw van de studieschuld. Maar keuzes die gemaakt worden op 18-jarige leeftijd mogen best wat beter worden begeleid.
Hoe? Door een studieschuldaflossing als gerichte vrijstelling aan te wijzen. Op die manier kunnen studieschulden via de werkgever én dus door hard te werken nét wat gunstiger worden afgelost. En dan ook graag niet laf, maar ruim vrijgesteld: tot 20 duizend euro per jaar. Want dat zijn inmiddels de bedragen waar het over gaat.
Bram de Vos, Amsterdam (afgestudeerd in 2018)
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant