FC Groningen-Feyenoord Door een doelpunt van spits Ayase Ueda won Feyenoord in de Euroborg met 1-0. De Rotterdammers gaan hierdoor alleen aan de leiding in de Eredivisie.
Duel tussen Luciano Valente (Feyenoord) en Tyrique Mercera (FC Groningen), zondagmiddag.
Als de stadionspeaker kort voor het begin van de wedstrijd tussen FC Groningen en Feyenoord de opstellingen van beide teams omroept, gaan de handen in de Euroborg twaalf keer op elkaar. Niet alleen als de namen van de FC Groningen-spelers rondschallen, ook voor een Feyenoorder klinkt applaus: Luciano Valente, sinds dit seizoen actief op Rotterdam-Zuid.
De in Groningen geboren, opgegroeide en zeer populaire Valente – Italiaanse vader, Nederlandse moeder – maakte afgelopen juli de overstap van FC Groningen naar Feyenoord. Niet dat de Rotterdammers hem op dat moment écht nodig leken te hebben. Met onder meer Quinten Timber, Hwang In-Beom, Jakub Moder en toen nog Anthony Milambo had trainer Robin van Persie de beschikking over een groot aantal middenvelders, allemaal basiswaardig. Bovendien was Eredivisie-topscorer Sem Steijn al aangetrokken.
Toch was Feyenoord ervan overtuigd dat Valente iets had waaraan het bij de andere middenvelders ontbrak. Dat ging niet zozeer om zijn rendement – hij maakte afgelopen seizoen twee doelpunten en gaf zeven assists – maar Valente liet vooral zien te weten waar de ruimte ligt en kan ballen vervolgens feilloos recht naar voren geven – in trainersjargon ‘verticaal’. Van Persie, net als Valente linkspoot, zal zich bovendien herkend hebben in de verfijnde techniek van de 21-jarige Groninger, die uitgroeide tot een van de uitblinkers in het vorige Eredivisieseizoen.
Toch was Van Persie zondag kritisch op Valente, voorafgaand aan de wedstrijd in de Euroborg die Feyenoord met 1-0 won en waardoor het ook na zeven speelronden aan kop gaat in de Eredivisie. Hij vond Valente „niet heel sterk” invallen in de verloren wedstrijd tegen Sporting Braga. „Allemaal hartstikke leuk om terug te keren bij de club waar hij is opgegroeid, maar het is belangrijk dat hij het bij de basis houdt”, zei hij.
Aan die opdracht leek Valente, die door ziekte van Steijn op de 10-positie begon, zich zondagmiddag te houden. Opvallen deed hij niet, maar met ogenschijnlijk simpele voetbaltechnische beweging kwamen zijn kwaliteiten bij momenten wel degelijk naar boven. Zoals vlak voor rust, toen hij zich hoog op het middenveld en omringd door drie FC Groningen-middenvelders uit een lastige situatie wist te slalommen. Of een twintigtal minuten eerder, toen hij Leon Sauer wegsteekt en voor keeper Etiënne Vaessen zette. De linksbuiten kwam alleen niet uit met zijn passen.
Die kwaliteiten zitten er bij Valente al van jongs af aan in, weet Paul Matthijs. Hij was twee jaar trainer van Valente bij FC Groningen onder-17. „De flair, controle over de bal, het makkelijke wegdraaien, positie kiezen. Dat had hij allemaal van nature. En hij is voor niemand bang.”
Op andere vlakken viel volgens Matthijs des te meer te leren. Doelpunten maken interesseerde hem weinig, maar de grootste strijd voerden ze over Valentes houding buiten het veld. Op school maakte de puberende Valente er soms „een potje” van, en bovendien zag de toen nog tengere Valente weinig nut in werken aan zijn fysiek. „In de gym gaf hij vaak 80 procent, maar hij moest ook daar écht het maximale geven. ‘Anders ga je het niet redden’, zei ik tegen hem.”
De knop zette Valente volgens Matthijs uiteindelijk op tijd om, en in Groningen groeide Valente uit tot publiekslieveling. John de Jonge, voorzitter van supportersvereniging SV FC Groningen, weet wel waarom. „Valente is de vereenzelviging van de wederopstanding van FC Groningen. We waren gedegradeerd, stonden dertiende in de Keuken Kampioen Divisie. Het chagrijn was groot. Toen dacht [hoofdtrainer] Dick Lukkien: ‘ik gooi de jonkies erin, slechter kan het toch niet’. Dat bleek een gouden zet. Vooral Luciano ontwikkelde zich als een dolle, uiteindelijk promoveerden we zelfs.”
De Jonge: „Ik hou niet van spelers die niet juichen als ze scoren tegen hun oude club, maar bij Luciano zou het oprecht zijn.”
Dat moment zou in Groningen zondag niet komen. De hoofdrol was wél weggelegd voor Feyenoord-spits en matchwinner Ayase Ueda. In de vijftigste minuut zet hij Feyenoord uit een voorzet van Jordan Bos met een zeer overtuigende kopbal op 1-0. Maar niet alleen vanwege zijn goal blonk de Japanner uit, ook als aanspeelpunt hadden FC Groningen-verdedigers Thijmen Blokzijl en Dies Janse het lastig met de spits. Na ruim twee seizoenen is Ueda écht los bij Feyenoord en gaat hij voor het eerst aan kop in de topscorerslijst van de Eredivisie.
Van Persie zal blij zijn geweest met zijn opnieuw efficiënte spits. Want in een duel dat door blessurebehandelingen vooral in de eerste helft om de haverklap stillag, kwam Feyenoord moeilijk tot het verzorgde spel dat het vorige week tegen AZ wél liet zien. Desondanks toonden de Rotterdammers dat de koppositie ze niet misstaat. Opnieuw gaf Feyenoord verdedigend weinig weg en speelde het een stuk volwassener dan concurrenten Ajax en PSV dit weekend.
Wanneer Valente in de 89ste minuut het veld verlaat, krijgt hij opnieuw een luid applaus van de Groningen-supporters. Na het laatste fluitsignaal balt hij een bescheiden vuistje. „Dit was niet het mooie voetbal dat mensen verwachtten van ons, het was heel intens”, zegt hij na afloop. Over zijn prestaties dit seizoen verbaast hij zich soms nog wel. „Ik weet wat ik in mij heb, maar het gaat sneller dan verwacht.”
Na afloop is Van Persie een stuk minder kritisch op zijn middenvelder. „Hij liet vandaag zien dat hij óók op ‘10’ kan spelen. Dat zegt een hoop over zijn ontwikkeling.”
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC