‘Ik doe dit deels uit nieuwsgierigheid. Ik wil zien hoe mijn lichaam functioneert op deze hoogte’, zei de Poolse Andrzej Bargiel onlangs. Eind september beklom hij als eerste ter wereld de 8849 meter hoge Mount Everest en skiede er vanaf – zónder extra zuurstof.
is onderzoeksjournalist van de Volkskrant.
Zeven jaar nadat hij, ook al op ski’s, van de Pakistaanse K2 afdaalde, schreef de 37-jarige ski-alpinist vorige week geschiedenis op de hoogste berg ter wereld. Vóór hem slaagde alleen de Sloveen Davo Karnicar hierin, maar deze gebruikte daar in 2000 nog zuurstofflessen bij.
Bargiel klom met zijn ski’s op zijn rug vanaf het basiskamp door de sneeuw de Mount Everest op. Op videobeelden is te zien hoe hij met één sherpa op 22 september rond drie uur ’s middags het bovenste puntje bereikte. De tijdsdruk was groot: Bargiel wist dat de zon snel onder zou gaan.
Op de top stopte hij daarom slechts een paar minuten, om vervolgens zwaar hijgend en hoestend door zuurstofgebrek zijn ski’s onder te binden en af te dalen. Zijn broer Bartek filmde hem met een drone.
Onderweg kreeg Bargiel te maken met zware sneeuwval. Daardoor deed hij er maar liefst zestien uur over om door de beruchte ‘death zone’ boven de 8.000 meter te komen, waar de lucht zo ijl is dat het lichaam aftakelt, hersenen trager werken en de kans op hersen- en longoedeem groot is. Te lang verblijven leidt onherroepelijk tot de dood. Toch was extra lucht geen optie: ‘Ik heb nog nooit een zuurstoffles gebruikt in de bergen’, zei hij tegen The New York Times.
Het lukte uiteindelijk niet in één keer naar beneden te skiën: rond zonsondergang stopte hij bij Camp II (6.400 meter). De volgende ochtend bereikte hij het basiskamp, op 5364 meter.
Volgens zijn team, gesponsord door Red Bull, was het laatste deel door de beruchte Khumbu Icefall-gletsjer gevaarlijk en werd daarom gekozen voor de ochtend. Bargiel moest navigeren ‘door een doolhof van schuivend ijs en diepe gletsjerspleten’. Deze spleten zijn door de sneeuw vaak nauwelijks zichtbaar. Ook is er continu risico op vallende ijsblokken. Bargiels broer hielp hem met de route met zijn drone.
Bargiel skiede hiervoor al zes ‘achtduizenders’ af, waaronder de Shishapangma in Tibet, de Manaslu in Nepal en de Gasherbrum in Pakistan. Twee keer eerder probeerde hij de Mount Everest op zijn ski’s te bedwingen. In 2019 moest hij stoppen doordat een gigantisch blok ijs van 50 bij 30 meter op hem dreigde te vallen en in 2022 waaide het op de top zo hard dat hij bijna werd weggeblazen.
Hij hoefde niet in de rij voor de top: zijn expeditie was er als enige. Hij koos bewust voor de herfst, ook al is het weer dan instabieler. ‘De omstandigheden zijn dan wel zwaarder, maar er ligt simpelweg veel meer sneeuw’, stelde hij.
In totaal deed hij er vier dagen, vier uur en 15 minuten over. Zijn sherpa ging te voet terug. De afdaling noemde Bargiel ‘een paar uur van totale focus’. Hij beweerde van tevoren niet meer risico te nemen omdat dit zijn derde poging was. ‘In de bergen mag er geen ruimte zijn voor zulke gedachten’, zei hij, ‘want die zijn gevaarlijk.’
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Source: Volkskrant