is tv-recensent voor de Volkskrant.
De 74-jarige Jocelyn, de kartrekker van haar vriendinnengroep, heeft in De Grannies van Amsterdam een idee. Iets wat ze al langer met haar vriendinnen wil doen, maar waar ze nu eindelijk werk van wil maken: een naaktkalender, voor een goed doel waarvan ze de naam even niet weet. ‘Alzheimer’, grapt haar vriendin Tonny (68).
‘Dit zou één van de laatste dingen op mijn lijstje zijn die ik nog zou willen doen’, zegt Mug (bijna 80) later in de camera. Tegen haar vriendinnen: ‘Dat kan ik de mensheid niet meer aandoen, hoor.’ Ook de rest loopt er niet warm voor. ‘Een belachelijk idee. Dat ga ik echt niet doen’, zegt Joanita (79) in de realityserie van Omroep Max. ‘Hoe bedoel je, een naaktkalender?’
Vijf eigengereide vrouwen uit Amsterdam-Zuid, grappig, alleenstaand, veel levenservaring. Sommigen kennen elkaar al veertig jaar. Ze zijn compleet verschillend, lang niet allemaal even rijk (de één heeft een vakantiehuis met personeel in Venetië, de ander moet sparen voor een reisje naar datzelfde vakantiehuis), maar zijn verbonden door hun levenslust en liefde voor elkaar.
Mug staat wekelijks op de markt met haar Indonesische eetkraam. Tonny werkt aan haar debuut als stand-upcomedian. Styliste Lorraine besluit een TikTok-account met modeadvies te beginnen. En Jocelyn presenteert een pubquiz in een kroeg vol jongeren. ‘Het is een cliché, maar het houdt je jong’, zegt ze. ‘Slapen doe ik wel onder de grond’, zegt Joanita.
De serie past bij de toegenomen aandacht voor het belang van vriendschap. Mensen met goede vrienden zijn minder vatbaar voor depressie, angsten en stress en zijn veerkrachtiger. De Grannies van Amsterdam herinnert kijkers met een druk leven er niet alleen aan hoe belangrijk vrienden zijn, maar ook hoe veel leuker het leven met vrienden is.
Bij de Grannies begint dat met elkaar iedere ochtend goedemorgen appen. Voor de gezelligheid, maar ook om te checken of alles nog goed gaat. Dat is geen overbodige luxe gebleken. Tonny was er net op tijd bij om de hulpdiensten in te schakelen voor haar vriendin Joanita, die een tia had. Ook in de serie belandt Joanita in het ziekenhuis.
Mug is blij dat ze op haar leeftijd zo’n vriendinnengroep heeft. ‘Ik vind het heerlijk. We weten zo veel van elkaar. Je lijf is veranderd, je hebt minder haar dan vroeger, en we leren om ondanks dat toch tevreden met jezelf te zijn.’ Daarbij hoort: maling aan de mening van anderen. Zero fucks given, zou de Nederlands-Amerikaanse Lorraine zeggen.
Zo haalt Jocelyn haar vriendinnen over. Er komt een kalender, met glamoureuze foto’s van hun stralende gezichten én hun prachtige seniore lichamen – met hier en daar een strategisch geplaatste prop, zodat ze niet ‘fully naakt’ hoeven. Het is een van de vele prachtige herinneringen die Jocelyn haar vriendinnen nalaat. Ze overleed vlak na de laatste aflevering.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant