Zes jaar geleden werd Marc Márquez voor de zesde keer in zeven jaar tijd MotoGP-wereldkampioen. Sindsdien ging hij door een zware armblessure door een diep dal met onder meer vier operaties en een serieuze overweging om te stoppen. Toch ging hij door, verruilde hij het vertrouwde Honda voor een avontuur bij Gresini en later bij het fabrieksteam van Ducati. Aldaar wist Márquez de weg naar de top van de MotoGP weer te vinden, met de grote beloning tijdens de Grand Prix van Japan. Een tweede plek achter teamgenoot Francesco Bagnaia was meer dan voldoende om de titelstrijd met nog vijf Grands Prix voor de boeg al te beslissen.
Na het veiligstellen van zijn zevende MotoGP-titel liet Márquez zijn emoties de vrije loop, iets wat hij niet vaak laat zien. "Het is lastig uit te leggen, want ik heb een heel apart gevoel. Natuurlijk ben ik blij, maar mijn eerste gevoel is dat ik vrede heb met mezelf", vertelde hij na de race in Motegi. "De afgelopen vijf jaar voelde het als Marc tegen Marc en als Marc tegen de blessure. Vooral mentaal gezien was dat moeilijk. Er zijn veel mensen die me geholpen hebben en zonder hen was dit onmogelijk geweest. In Japan, waar ik zoveel titels heb gewonnen, stond mijn Ducati-team op het podium samen met Honda, dus het was een perfecte dag."
Marc Márquez wordt gefeliciteerd door titelrivaal Álex Márquez.
Foto door: Gold and Goose Photography / LAT Images / via Getty Images
Het leidde tot de nodige tranen bij Márquez, die lang moest herstellen van de gebroken arm die hij in Jerez in 2020 opliep en later zelfs twijfels had of hij nog wel op zijn oude niveau kon terugkeren. Met een dominant 2025 bewees hij echter dat hij het nog kon. "Normaal huilde ik nooit als ik wereldtitels won, maar ik wil nu niet denken aan wat ik in het verleden heb meegemaakt. Zodra ik eraan denk, begin ik me slecht te voelen", stelde de 32-jarige Spanjaard. "Het mooie aan mensen is dat ze slechte momenten kunnen vergeten. Het is lastig omdat ik er ook nu op sommige dagen nog last van heb, maar de droom is uitgekomen. Ik heb de moeilijkste uitdaging van mijn carrière voltooid."
Om weer bovenaan de rots terecht te komen in de MotoGP, moest Márquez dus zijn vertrouwde omgeving bij Honda verruilen bij Ducati. Een lastig besluit, dat hij vooral door de mensen om zich heen durfde te nemen. "Ik heb altijd mijn instinct gevolgd. De mensen om me heen hebben enorm geholpen om die beslissingen te nemen door me de kans te geven om mijn instinct te volgen", aldus Márquez, die voor zijn gevoel deze beslissingen wel moest nemen - ongeacht de mogelijke uitkomsten. "Het maakte me niet uit of ik zou falen of zou winnen. Als ik faal, dan faal ik, maar als ik het niet probeer, dan faal ik hoe dan ook. Ik heb het dus geprobeerd en we hebben het gedaan."
Source: Motorsport