Maandenlang heeft Bauke Mollema (38) alles op alles gezet voor zijn laatste deelname aan het WK. Het belooft zondag in Rwanda een zware en chaotische wedstrijd te worden – een voordeel voor de taaie Groninger, die op instinct wedstrijden kan winnen.
schrijft voor de Volkskrant over wielrennen en Formule 1.
Eigenlijk is Bauke Mollema (38) al sinds dit voorjaar bezig met zondag 28 september. Zeker toen bekend werd dat de renner van Lidl-Trek geen Ronde van Italië mocht rijden, en er daarmee dit seizoen dus geen grote ronde op zijn programma stond. De focus kon – en ging – volledig op het WK wielrennen in Rwanda.
Voor de Groninger stonden de laatste maanden in het teken van dit WK. Onder andere met hoogtestages heeft hij er alles aan gedaan om zondag zo goed mogelijk van start te gaan, vertelde hij aan de NOS. Kigali, de hoofdstad van Rwanda, ligt op 1.500 meter boven zeeniveau. Tijdens de wegwedstrijd bij de mannen wordt met de beklimming van de Mount Kigali zelfs 1.771 meter aangetikt.
In de podcast Live Slow Ride Fast (van onder anderen oud-renner Laurens ten Dam) vertelde Mollema tweeënhalve week voor het WK over zijn trainingen op hoogte. Hij was op dat moment nog in Isola 2000, het wintersportoord in de Franse Alpen. Alleen, zonder zijn vrouw en kinderen, die op anderhalf uur rijden thuis in Monaco waren. Het was zwaar, maar hij had het ervoor over. Nog één keer vol ervoor gaan.
Het wordt een loodzware wedstrijd in Kigali, en niet alleen door de hoogte en de afstand – 267,5 kilometer met bijna 5.500 hoogtemeters. Door de smog in de stad is de luchtkwaliteit er slecht, en dan is er ook nog de warmte. Allemaal ingrediënten voor een extreem zware en chaotische wedstrijd, waarbij het moeilijk wordt om de koers te controleren.
Dat is een voordeel voor de ervaren Mollema, die met zijn taaiheid en instinct vaak zijn wedstrijden wist te winnen. Het waren opvallend vaak de lange, zware klimkoersen waarin het hem lukte om in de finale bij de concurrenten weg te rijden en vervolgens solo over de meet te komen.
Zoals in de Ronde van Lombardije, in 2019. Met nog 18 kilometer te gaan plaatste hij, schuddend met zijn lichaam, een aanval. De kopgroep achter hem viel stil, wie zou hem terughalen? Mollema profiteerde van de aarzeling onder zijn achtervolgers, versnelde met zijn laatste beetje energie door en kwam solo over de streep in Como. Zijn eerste monument.
Zo ging het vaker: in de finale, als renners een voor een proberen weg te springen en naar elkaar beginnen te kijken, kiest Mollema het juiste moment. Zo deed hij dat ook in zijn twee zeges in de Tour de France (in 2017 en 2021) en bij zijn overwinning in de Clásica San Sebastián (2016).
Toen het zware klimparcours voor de wegwedstrijd van 2025 bekend was gemaakt, keek Mollema dan ook meteen uit naar deze dag. Hij moest alleen nog wel geselecteerd worden. Maar mede dankzij zijn trainingsinzet kwamen in juli de verlossende woorden.
Vorig jaar kwam de Groninger op het WK in Zürich nog in de buurt van zijn beste prestatie ooit tijdens een wereldkampioenschap: hij werd twaalfde. Zijn elfde plek in 2013 is nog altijd zijn beste uitslag. Maar wie weet kan hij dat persoonlijke record zondag verbeteren.
Waar veel deelnemers – onder wie favorieten Tadej Pogacar en Remco Evenepoel – de afgelopen maanden een grote ronde reden, staat Mollema relatief fris aan de start. Hij kon de tijd gebruiken om langzaam op te bouwen naar dit weekend.
Tijdens de Tour of Britain van begin deze maand, waar hij achtste werd in het eindklassement, werd al duidelijk dat Mollema steeds meer in vorm begint te raken. Het afscheidsfeestje van Geraint Thomas na afloop sloeg hij over. Het WK komt eraan, grapte Mollema. De vlucht naar huis was geboekt, net zoals de volgende hoogtestage.
Wellicht dat de hoogte en hitte in Midden-Afrika kunnen bijdragen aan zijn eerste top 10-uitslag. Al jaren koerst Mollema op gevoel, op instinct. Een fietscomputer met alle data zit geregeld niet op zijn stuur, maar gaat in zijn achterzak mee. Die gegevens komen later wel, vindt hij, tijdens de koers wil hij niet focussen op vermogens. En dat terwijl de meeste renners de hele wedstrijd gebiologeerd naar hun meters kijken, om precies te weten hoe hard ze een klimmetje op kunnen rijden.
Door de hitte en hoogte in Kigali kunnen die data overigens een vertekend beeld geven. De getallen zijn niet te vergelijken met die onder normale omstandigheden. Zo besloten onder anderen Anna van der Breggen en Thymen Arensman vorig weekend de tijdrit op gevoel aan te pakken, nadat ze hadden gemerkt dat ze lagere wattages en hogere hartslagen noteerden.
Wel vindt Mollema dat hij ook realistisch moet zijn, hij is immers al bijna 39. Maar, zo zei hij ook in de podcast, hij hoeft niets meer te bewijzen, alles is nu mooi meegenomen. En onmogelijk is het niet om op je 38ste voor het eerst het WK te winnen: Joop Zoetemelk deed het in 1985, en die was destijds 38 jaar en 272 dagen oud.
Er staat zondag een slijtageslag op het programma. Mede door het grote aantal hoogtemeters – in 267,5 kilometer bijna 5.500 bij de mannen en in 164,6 kilometer 3.350 bij de vrouwen – zijn Tourwinnaars Tadej Pogacar en Pauline Ferrand-Prévot de uitgesproken topfavorieten voor de wegwedstrijd op het omstreden WK in Rwanda.
Het grootste deel van de koers vindt plaats op een lokale ronde van ongeveer 15 kilometer in de hoofdstad Kigali, met twee korte maar venijnige klimmetjes, waaronder een 1,3 kilometer lange kasseienklim.
De mannen gaan zondag (de start is om 09.45 uur) vijftien keer rond en maken halverwege de koers een uitstapje naar onder meer de Mount Kigali, met 5,9 kilometer veruit de langste klim van de dag. De vrouwen blijven zaterdag (start om 12.05 uur) op het lokale parcours en leggen elf rondes af. Daarmee zijn de renners continu aan het klimmen of dalen, en dat op 1.500 meter boven zeeniveau.
Het zal in beide gevallen een afvalrace worden. En wie kan er bij de mannen dan titelverdediger Pogacar verslaan? Zijn UAE Emirates-teamgenoot Isaac del Toro gaat het in elk geval proberen, de 21-jarige Mexicaan is in topvorm. Ook Remco Evenepoel zal het Pogacar lastig willen maken, zeker nu de Belg extra vertrouwen heeft kunnen putten uit de tijdrit van afgelopen weekend. Daarin wist hij de Sloveen niet alleen dik te verslaan, hij haalde hem kort voor de finish ook nog eens in – de ultieme vernedering.
Bij de vrouwen komt er in elk geval een nieuwe wereldkampioen, nu Lotte Kopecky haar trui niet verdedigt. De kans is groot dat het een strijd zal worden tussen het Franse en het Nederlandse team. Ferrand-Prévot zal de regenboogtrui, die ze in 2014 al eens mocht dragen, opnieuw willen winnen. Vanuit het Nederlandse kamp zullen onder anderen Demi Vollering en Anna van der Breggen het haar lastig gaan maken.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant