Het was fijn dat ik er niet alleen voor stond

Als reactie op ‘Help, hulp’ wil ik graag een voorbeeld geven van hoe je goede hulp kunt geven. Als gevolg van een beroerte loop ik moeilijk en gebruik ter ondersteuning een wandelstok.

Vorige week reisde ik per trein in de spits van station Amsterdam Amstel naar Utrecht. Het was erg druk op het perron en het was een gevecht om überhaupt de trein in te komen. Eenmaal binnen was het zoeken naar een zitplaats. Alle zitplaatsen waren bezet en ook de gangpaden waren niet om door te komen. Gelukkig waren er mensen die me te hulp kwamen. Alleen al het idee dat ik er niet alleen voor stond, gaf me een goed gevoel.

‘Daar is waarschijnlijk wel plaats’, was een goede binnenkomer, maar een jonge man van in de 20 toonde zich een kanjer door het initiatief over te nemen en mij te begeleiden de coupé in. Hij vroeg of er iemand bereid was om zijn plaats aan mij af te staan. Succes verzekerd.
Bram van der Kamp, Utrecht

Kabouters

Transport en Logistiek Nederland overweegt een claim omdat de Merwedebrug een periode voor vrachtverkeer gesloten wordt. Er zijn haarscheurtjes in de brug ontdekt. Wat is er toch mis met dit land dat we niet gewoon dag en nacht over wegen kunnen rijden en ons nooit zorgen hoeven te maken over onderhoud?

Dat onderhoud moet toch gewoon ’s nachts ongemerkt door kabouters kunnen gebeuren? Ik vind het een zaak voor een nieuw op te richten ministerie van Kabouter­zaken. Kunnen we tenminste die minister op het matje roepen en meteen ook het onderhoud van het spoor in de schoenen schuiven.
Gérard Näring, Nijmegen

Tas

Ik ben het best eens met de brief van Pieter Otto, maar ik wil graag wat toevoegen. Een perspectief dat ik nog nergens in de media heb gehoord, is dat van de (jonge) vrouw. Voor mij en mijn vriendinnen (midden 20) is het plaatsen van onze tas naast ons een van de weinige dingen die wij kunnen doen om onszelf een gevoel van controle en veiligheid te kunnen geven.

Wanneer er een dronken man naast mij wil zitten, heb ik een paar seconden de tijd om te zeggen ‘ik ga er toch zo uit, dus ga maar zitten’. Zodat je als vrouw niet opgesloten zit aan de binnenkant van het gangpad naast een ogenschijnlijk vervelende man. Het is geen waterdicht systeem, en wellicht moet de NS meer doen voor de veiligheid van vrouwen en gemarginaliseerde groepen.

Ik verwacht dat vrouwen zich nauwelijks hebben kunnen mengen in de beslissing van de NS.
Roosmarijn Morren (26), Zwolle

Anoniem

De ouders van Milou, een 17-jarige meid die ondraaglijk leed en door euthanasie aan haar einde kwam, worden door een groep psychiaters en artsen beticht van beïnvloeding. Velen van hen doen dat anoniem, wat weer leidt tot psychisch leed bij de ouders. Ik ben nieuwsgierig naar wat Sigmund, onze eigen psychiater, van het gedrag van zijn collega’s vindt.
Erik de Vroom, Leiden

Spanje en Nederland

Een rake typering van Marcia Luyten over de verschillen tussen Spanje en Nederland. Er is nog een groot verschil: Spanje is vijftien keer groter dan Nederland, maar telt slechts drie keer zo veel inwoners. Het zou heel goed kunnen dat mede daardoor Spanjaarden minder lange tenen hebben.

Waar Nederland al ruim anderhalve eeuw een liberale democratie is, heeft Spanje zich pas krap vijftig jaar geleden ontworsteld aan een fascistische dictatuur met bijbehorende povere economie. Dat heb ik in 1968 tijdens een stage in de Spaanse Pyreneeën zelf kunnen aanschouwen.

Nederland is nog altijd een van de welvarendste landen ter wereld, maar wordt snel ingehaald door Spanje. Misschien heeft ons land last van de Wet van de Remmende Voorsprong.
Bob Geudeker, Rolde

Dollarbiljetten

Volgens Peter de Waard is de beurswaarde van de S&P 500, ‘opgelopen tot 68 duizend miljard dollar (68 biljoen). Dat is in biljetten van één dollar een afstand van 7,48 miljard kilometer, bijna vijftig keer de afstand van de aarde tot de zon.’ Wat weet ik nu? Misschien wordt het duidelijker als ik weet of het opgestapelde of in de lengte aan elkaar gelegde biljetten zijn.
J. Leibbrand, Zaandam