‘Overal liggen natte onderbroeken. In de wasmand graag. Er ín’

Het is vroeg en al heet, een zoon zit in bad met zijn telefoon. Moeder loopt van badkamer naar keuken heen en weer.

Moeder: Ik wil geen telefoon in bad. Weg dat ding. Lees de krant, pak een boek. Hier met die telefoon!

Zoon: Ik moet dingen regelen.

Moeder: Regel het en geef me dat ding. Regel dan.

Zoon: Doe ik zo.

Moeder: Nee, nu! Daarna eet je je perzik, die ligt in stukjes in een bakje op tafel en ik heb brood gemaakt. Met salami. Ik ben gek geworden, maar ja. Dat wilde je toch?

Zoon: Niet echt.

Moeder: Als je dat niet opeet… dan, nou dat kan ik niet aan. Ik kan het niet meer aan. Papa koopt die perziken, legt ze in de zon, ik was ze, snij ze, doe ze in een bakje. Dus eet dat ding op.

Zoon: Ik heb daar echt zó geen zin in.

Moeder: Je neemt toch wel een tas mee vandaag? Het is 30 graden. Je hebt water nodig en eten.

Zoon: Alleen meisjes hebben een tas.

Moeder: En je handdoek dan en zwembroek, sleutels, telefoon, oortjes?

Zoon: Hoeft niet.

Moeder: Je hebt niet eens zakken! En doe dat plak-beschermding op die telefoon, ik heb dat niet voor niks gekocht.

Zoon: Doe ik zo.

Moeder: En wil je je natte handdoek niet weer op die slaapzak leggen, die stinkt nu. Overal liggen natte onderbroeken. In de wasmand graag. Er ín. Waarom deden jullie al je kleren uit in de gang gister? Loop vier meter door naar je kamer.

Zoon: We hadden haast.

Moeder: Ruim dat dan daarna op! Er lagen sleutelbossen van je vrienden op de grond. Dat raakt toch kwijt?

Zoon: Nee, want jij ruimde het op.

Moeder: Nou, eet die perzik, neem dat brood mee, plak dat beschermding op die telefoon, ruim alles op, poets je tanden. En hoezo alleen meisjes?! Daar begint het. Waarom zouden jongens geen tas dragen? Ik hou van jongens met tassen! Volg je me nog?

Zoon: Nee.

Moeder: Ik ga, en doe de deur straks op slot.

Andere zoon: Goedemorgen! Nou, daar is-ie hoor! Eikels, drollen, ik ga douchen!