Nieuwsblog: oproepen om geheime informatie te delen, mag dat zomaar?
We roepen het al jaren: tweakers maken Tweakers. Dat betekent in de praktijk vooral dat we veel hebben aan tips over nieuws dat jullie elders op internet zien. Onlangs ontstond er een discussie in de reacties over een oproep om meer informatie met de redactie te delen. Hoe verzamelt Tweakers eigenlijk nieuws van lezers en wat mag daarbij wel en niet?
De discussie ontstond vorige week onder een artikel over het vermeende stoppen van smartphonemerk Nothing. Het bedrijf ontkende dat, maar een user wees erop dat verkopers inmiddels andere informatie hadden ... hint, hint. Als redacteur van dienst deed ik wat iedere rechtgeaarde journalist zou doen: ik vroeg meer info. Of nauwkeuriger gezegd: ik stuurde een linkje naar mijn website, waar ook contactinformatie staat via veilige en versleutelde kanalen.
Daarop ontstond een discussie. Lezers noemden dat 'niet netjes', het woord 'uitlokking' viel en uiteindelijk leidde het tot niets. We hebben (nog) geen bevestiging dat Nothing stopt en zelfs geen tips die daarop wijzen.
Hoe krijgen we tips?
Tweakers heeft meerdere manieren om tips te ontvangen. De bekendste, die we ook het meest gebruiken, is ons tipformulier. Dat is voornamelijk bedoeld voor tips over interessant nieuws dat jullie elders op internet zien. Op jaarbasis krijgen we zo'n 13.000 tips binnen en het overgrote deel daarvan bevat links naar nieuwssites, blogs en video's waarvan lezers denken dat die nieuwswaardig kunnen zijn.
Een klein deel van de tips bevat informatie zoals e-mails over prijsverhogingen of waarschuwingen over datalekken. Die informatie is vaak niet openbaar en is alleen gericht een bepaalde groep gebruikers of slachtoffers.
Dan is er nog een heel klein gedeelte van de tips, hooguit een paar handenvol, waarin echt unieke informatie staat. Dat is bijvoorbeeld interne bedrijfsinformatie die nog nergens anders bekend is. Die zeldzame tips leiden om uiteenlopende redenen doorgaans niet tot nieuws. Meestal is dat zo omdat één bron geen bron is en het nieuws lastig te verifiëren is.
Het tipformulier is, in combinatie met de gelinkte submittersprofielen, iets dat Tweakers onderscheidt van veel andere media in Nederland en België, en zelfs wereldwijd. Maar dit kanaal is in de eerste plaats bedoeld om het communityelement van Tweakers te benutten. Het is niet het eerste kanaal dat we voor journalistieke onthullingen gebruiken. Daarvoor halen we tips via andere kanalen binnen.
Bio's met Signal
Die tips komen meestal via informele kanalen binnen. We hebben een algemeen e-mailadres (waarop voornamelijk persberichten binnenkomen), maar ook een contactpagina waarop alle individuele Tweakers-redacteuren staan. Redacteuren hebben ook eigen auteurspagina's met bio's waarin hun contactgegevens staan. Sommige redacteuren, waaronder ondergetekende, hebben daarnaast eigen websites met contactmogelijkheden. Dat zijn dan vaak ook anonieme contactmogelijkheden, zoals Signal of Threema.
Daarnaar verwijzen we regelmatig in reacties, zoals ook in dit specifieke geval gebeurde. Zulke kanalen zijn uiteraard veel anoniemer dan e-mail of, nog erger, een dm via Tweakers.
Nafin-netwerken
Zo'n oproep doen we regelmatig. Dat levert ook geregeld nieuwe artikelen en scoops op. Toen in 2024 een grote storing plaatsvond op defensienetwerk Nafin, vroeg ik daaronder of mensen die daar meer van wisten me konden berichten. Er zitten immers op Tweakers duizenden systeembeheerders van wie er ongetwijfeld een paar kennis van dit netwerk hadden.
Die reacties kwamen er ook. Tientallen zelfs. Dat leidde diezelfde dag nog tot een achtergrondartikel over Nafin. Zonder de input van al die tweakers zou dat nooit zijn gelukt.
Dat was een oproep om beroepsmatige kennis te delen. Soms doen we echter ook oproepen om andere informatie te delen, informatie die niet per se positief is. Dat deden we bijvoorbeeld toen de Nederlandse politie werd gehackt. Na een oproepje in de comments kwamen er opnieuw veel reacties binnen, de meeste via Signal en andere anonieme kanalen.
Bron: Thierry Hebbelinck/iStock/Getty Images
Politie-intranet
Dat leidde meerdere keren tot nieuws. De hack kwam van statelijke actoren, bijvoorbeeld. Daarnaast hoorden we van meerdere politiewerknemers dat zij via de media over de hack moesten horen en dat leidde op zichzelf weer tot nieuws. We waren daarin niet de enigen. De Telegraaf, de NOS en RTL baseerden hun berichtgeving ook op bronnen.
Dat is niet heel verrassend. Met 60.000 werknemers is de Nationale Politie een van de grootste Nederlandse werkgevers. Wat daar op het intranet verschijnt, lekt snel uit.
Maar de vraag waar het om draait: mag dat eigenlijk wel? Mag je oproepen om informatie te delen? En zo ja: welke informatie dan?
Geen staatsgeheimen
Juristen met wie we spraken zijn het er allemaal over eens. Ja, dat mag. Oproepen om informatie te delen is over het algemeen toegestaan, op een paar uitzonderingen na. Staatsgeheime informatie bijvoorbeeld, want alleen al het bezit daarvan is strafbaar – en zelfs daarop zijn nog uitzonderingen te vinden. Verder is het ook niet toegestaan om iemand aan te zetten tot het plegen van strafbare feiten. In de praktijk mag een journalist dus niet iemand overhalen om een systeem te hacken en die gehackte gegevens te delen.
Strafbaar of niet, hoe zit het dan ethisch? Die vraag is uiteraard minder duidelijk te beantwoorden, want ethiek is per definitie een breed begrip. Zoals sommige users terecht opmerkten, kun je een oproep om bedrijfsinformatie te delen zien als een oproep om contractbreuk te plegen. Of om de relatie met een klant, werkgever of leverancier op het spel te zetten.
Tegelijkertijd kan zulke informatie ook een maatschappelijk doel hebben. Je kunt er een publieke instantie scherp mee houden en bij een commercieel bedrijf kan informatie over het mogelijke stoppen ervoor zorgen dat consumenten beter geïnformeerde keuzes maken voordat ze een product kopen. Zou je bijvoorbeeld een telefoon kopen als je wist dat het bedrijf misschien failliet gaat?
Verantwoordelijkheid
Uiteindelijk ligt de eindverantwoordelijkheid voor het delen van de berichten bij de persoon die ervoor kiest om informatie te delen. Die maakt de afweging of de informatie belangrijk genoeg is om te delen en welke relaties daarmee op het spel komen te staan.
Maar ook wij als journalisten hebben daarin een verantwoordelijkheid. Zo moeten we bronbescherming garanderen. We moeten integer handelen en open zijn over welke informatie we wel en niet gebruiken. We moeten maatregelen nemen om communicatie anoniem te houden. Daarnaast moeten we ook zelf afwegen wanneer we een oproep voor meer informatie plaatsen. We moeten dan niet alleen de nieuwswaardigheid afwegen, maar ook bepalen of het nieuws genoeg meerwaarde heeft om zo'n oproep te rechtvaardigen.
Maar dat oproepjes voor input, in welke vorm dan ook, meerwaarde hebben op een communitysite als Tweakers, staat buiten kijf.
07-08-2026 • 14:10
Lees meer
Reacties (54)
Veel mensen vinden het moeilijk om realistisch in te schatten hoe belangrijk hun werk is en hoe belangrijk het bedrijf waar zij voor werken is. Kijk voor de grap naar de Bethesda medewerkers die boos zijn omdat ze ontslagen zijn nadat ze al jaren geen grote hit meer hebben geproduceerd en de studio verlies draait. Men claimt daadwerkelijk dat gamers van hun games houden en dat zij games maken die geweldig zijn. Sinds Fallout 4 zijn het alleen maar flops en rereleases of remasters van oude succesnummers geweest die men heeft geproduceert.
Het probleem met iemand die denkt te weten dat een webshop in de problemen is gekomen of die denkt dat het erg belangrijk is dat potentiele klanten dit weten is dat men vaan maar een klein deel van het plaatje ziet en dat door het van de daken de schreeuwen de voorspelling dat de shop om zal vallen eigenlijk wel uit moet komen omdat niemand er meer iets wil kopen. Terwijl de mensen die de shop runnen het hele plaatje hebben en al lang plannen hadden gemaakt om deze tijdelijke narigheid snel achter zich te laten en binnen een paar jaar de grootste webshop van Europa worden. (of dat geluk zou zijn of niet zullen we nooit weten wat een iemand die een handje vol mensen wat hoofdpijn wilde besparen heeft het bedrijf de nek om gedraaid en alle andere mederwerkers hun baan afgenomen.
Mijn advises met dit soort dingen is simpel. Als jij denkt dat er iets niet goed gaat binnen het bedrijf neem een stap terug, bekijk het eens van uit het oogpunt van iemand die niets met het bedrijf te maken heeft. Vraag daar na eens aan je moeder, vader of een vriend/vriendin hoe zij dit zien. Bedenk ook samen met deze mensen eens wat het naar buiten brengen van deze informatie met het bedrijf en de mensen die er werken zal doen. Als je daarna er nog steeds zeker van bent dat dit nieuws naar buiten moet komen dan is het tijd om het ook echt naar buiten te brengen. En in dat geval is het veel al slim om dat via een journalist te doen omdat ook die de afweging moet maken of dit echt zo nieuwswaardig is als jij denkt en als daar ook zeker van zijn dan worden zij er voor betaald om andere bronnen te vinden om dit nieuws ook bevestigd te krijgen omdat een iemand die claimt dat het bedrijf op omvallen staat best wel eens er zelf beter van zou kunnen worden als het bedrijf ook daadwerkelijk omvalt.
Als je dingen opschrijft zonder te checken dan ben je gewoon een slechte verslaggever.
Zodra andere personen of bedrijven schade kunnen oplopen moet men wel heel voorzichtig zijn. Doorgaans betrouwbaar is dan niet altijd genoeg.
Dit is niet altijd zo, maar soms wel. Hangt erg van de situatie af, maar media kunnen idd een beter kanaal zijn voor zulke meldingen.Als ik een medewerker ben van bedrijf X en ik wil een misstand aan de kaak stellen kan ik dat volgens mij veel beter via een journalist doen dan door als 'klokkenluider' zelf naar buiten te treden.
In de praktijk ligt dit aankaarten alleen vaak al gevoelig. Leidinggevenden vatten het bijvoorbeeld als een persoonlijke aanval op of de misstand aanpakken trekt een zware financiële wissel het bedrijf. Dat aankaarten wordt onthouden. Als er dan later een anonieme klokkenluider blijkt te zijn, is de ‘aankaarter’ de eerste verdachte.Als ik een medewerker ben van bedrijf X en ik wil een misstand aan de kaak stellen kan ik dat volgens mij veel beter via een journalist doen dan door als 'klokkenluider' zelf naar buiten te treden. Ik ga er dan wel vanuit dat zo iemand eerst een poging gedaan heeft zelf de misstanden binnen het bedrijf aan te kaarten. En ik ga er vanuit dat de journalist dat ook als eerste zal controleren en niet voor de snelle 'scoop' gaat.
Ik weet niet of het sowieso al publieke info is (kan ik zomaar die lijst met submits + submitters ergens zien?), maar aannemende van niet: dat wordt hier iets 'aan een persoon herleidbaars' gepubliceerd, wat voorbij gaat aan de (neem ik aan) intentie van dat contactformulier: 'iets melden aan Tweakers'. Niet (ook) 'laten zien aan de wereld dat je iets gemeld hebt aan Tweakers'.
Erg? Mhaw. Netjes? Mhaw.
(disclaimer: ik weet niet of je een submit kan doen en dan een vinkje 'doe mij niet noemen' ofzo kan doen - heb geen ervaring met nieuws submitten)
Je hoopt namelijk toch dat je submit gebruikt wordt (soort eeuwige roem in zeer beperkte kringen). En ik vind het zien van zo'n lijst ook wel een leuk community gevoel geven dat ik blijkbaar niet de enige was die meteen dacht 'dit moet ik Tweakers zo snel mogelijk laten weten'.
Wel interessant inzicht, het blijft buiten het etisch altijd nog een tweede aspect.. waarom? Berichtgeving en achtergrond is de ene kant, clicks & likes (roddel) is de andere kant. Een telegraaf lijkt dan soms meer aan de andere kant te zitten.
Nou, ik vind dat Nothing verhaal alles behalve duidelijk. Er zijn alleen maar geruchten, en er is publiekelijk in ieder geval geen enkel stukje informatie waar ik iets mee kan. Alleen maar zogenaamde insider info, maar geen concrete uitspraken, quotes of ander bewijs waardoor ik er in geloof.Ik weet niet of het Nothing bericht echt een goed voorbeeld is, immers was er al iemand met een claim 'trust me bro', als jullie kort erop dan met een update komen van 'overduidelijk inside info', is de link wel heel makkelijk te leggen (of iedergeval aannemelijk).
Ik heb zelf een vreselijke hekel aan het 'waar rook is, is vuur' en met dit soort verhalen heb je dat. Iemand begint ermee, en heel veel mensen gaan erover praten, maar eigenlijk weet nog steeds niemand iets. Omdat het verhaal rondzingt, ziet de fabrikant zich genoodzaakt er iets over te zeggen, wat veel mensen dan weer zien als een bevestiging van het verhaal.
Ja, zo lust ik er nog wel een paar. Omdat iemand anders in zo'n geval ook eerst had ontkent, moet dat hiet ook het geval zijn. Ik ben blij dat die mensen niet bij justitie werken...
Het originele bericht komt al over meerdere lagen, verschillende interpraties van zeggen/tekst, ergens zal een bron van waarheid zitten (ik kan prima van CEO statement de verbastering naar huidig gerucht maken), maar een claim 'wij weten wel beter', dan had je vanuit die informatie ook meer dan prima gewoon context kunnen geven (samenvoegen regios -> vertrekken uit EU landen).
Nouja...het is maar hoe je het bekijkt. Mij valt op dat in dit soort gevallen iedereen altijd maar naar één conclusie tooewerkt en elk bericht ook overeenkomstig interpreteerd. Dát is dus mijn grootste bezwaar. Want stel nu even - for sake of argument - dat het verhaal van de CEO klopt en dat ze bezig zijn met een soort reorganisatie van het distributiekanaal (zoiets was het dacht ik). Dan heb je verschillende distributeurs of dealers die ineens te horen krijgen dat ze ermee gaan stoppen. Men hén dan, niet in het algemeen. Maar ja, mensen houden van speculeren en men speculeert dan dat Nothing er helemaal mee gaat stoppen. Dat verhaal zingt rond en de CEO denkt 'nouja...ik zal er maar wat over zeggen, want dit gaat niet goed zo (met de verkoop dan)'. En dan moet hij iets gaan roepen wat ie misschien pas later, als alles rond was, had willen aankondigen. Of helemaal niet, want wat heeft de consument eraan als ze optimalisaties doorvoeren. Dat is meer voor de beursanalisten misschien.Uiteraard, een gerucht is altijd een moeilijk scenario, maar wat de CEO daarna als 'damage control' de wereld in schiet, juist of niet, het is wel een 'officieel' statement van. Dat het tegenbericht (nouja, gerucht) het niveau 'trust me bro' bereikt, zet ik die 2 wel in verschil van nieuwswaarde.
Maar - los van of het verhaal nou klopt of niet - dat is dus waar ik altijd aan denk. Ik hoor namelijk niets concreets. En als je niets zeker weet, kun je soms beter je mond houden, want ik kan wel van alles roepen. Roepen dan de buurman van 2 deuren verder een pedo is omdat ie altijd zo aardig is tegen kinderen kan zomaar een heel gevaarlijk gerucht starten. Vooral als anderen gaan zeggen 'ja, inderdaad...misschien wel verdacht'. Maar eigenlijk weet niemand iets.
En dat je dan maar niets moet melden, daar zit mijn tweede punt:
Waarom? Berichtgeving en achtergrond is de ene kant, clicks & likes (roddel) is de andere kant.
Want er zijn nog altijd genoeg mensen in de buurt die wel dolgraag wat spraakstof en nieuwtjes bij de koffie willen hebben, gerucht of niet.
Klopt. Dat is het ook. Als je als nieuwsuiting dit nieuws niet brengt, vindt het publiek je niet relevant meer. Doe je het wel, ben je al gauw een roddelrubriek. Het is niet gauw goed. Ik snap ook wel waarom men erover praat. Ik zou er zelf misschien de tags 'speculaas' bij zetten om aan te geven dat er geen bevestigd bewijs is voor dit verhaal, maar 'iedereen' heeft het erover, dus het kan zomaar relevant worden.En dat je dan maar niets moet melden, daar zit mijn tweede punt:
Waarom? Berichtgeving en achtergrond is de ene kant, clicks & likes (roddel) is de andere kant.
Op die manier breng je een verhaal dat (blijkbaar) de gemoederen bezig houdt, maar doe je zelf in ieder geval niet mee aan eventuele roddel en insinuaties.
En waarom niet aansluiten bij https://publeaks.nl/
Tweakers staat hier niet in het rijtje van mediapartners, al zitten er wel een aantal sites tussen van DPG.
Ik bedoelde Signal
[Reactie gewijzigd door TijsZonderH op 7 augustus 2026 18:10]
[Reactie gewijzigd door Pietopdeheuvel op 7 augustus 2026 14:33]
Leuk artikel en goed werk van Tweakers!Journalism is printing what someone else does not want printed; everything else is public relations.
Ik vind het zelf wel moeilijk om die waardes aan journalistiek te koppelen, want niemand is echt onafhankelijk en neutraal. Ook qua transparantie zie ik vaak verschillen, van goed tot compleet geen. En waarheidsvinding? Waarheid is altijd een (geaccepteerde) uitleg van iets feitelijks, en daardoor gestuurd door de schrijver (mening).
Ik ben eerder dit jaar begonnen met een onderzoek van journalistiek, wat ik "Review of reviews" heb genoemd. Waar ik gepubliceerde werken van verschillende partijen met elkaar vergelijk. Origineel gericht op productreviews van critici, maar vrij snel uitgebreid met algemeen en poltiek nieuws. En het is nog te vroeg om echte harde conclusies te trekken, maar ik zie wel duidelijke stromingen in de media. Of dat nou "social" media is of meer de klassieke media.
Het feit dat externe factoren iemands wereldbeeld beïnvloeden betekent niet dat je daardoor per definitie niet onafhaneklijk bent of op andere manieren geen goede journalistiek kunt bedrijven.
[Reactie gewijzigd door PCR op 7 augustus 2026 15:20]
In zijn oorspronkelijke reactie trekt de bron duidelijk een grens. Vervolgens nodig je hem met een suggestieve knipoog uit om daar mogelijk overheen te gaan. Je zegt het niet met zoveel woorden, maar de boodschap wekt wel die indruk.
Als hij vervolgens meer informatie had gedeeld en daarover een artikel was verschenen, was zijn identiteit als bron mogelijk eenvoudig te achterhalen geweest. De eventuele gevolgen, zoals een schadeclaim, zouden dan vooral voor hem zijn, terwijl jij juridisch je "handen wast in onschuld".
Het beroep op “maatschappelijke relevantie” vind ik mager. Ik zou het netter vinden om hem uit te nodigen om alleen informatie te delen voor zover hij zijn geheimhoudingsclausule niet schendt.
Mogelijk bevat die email wel informatie die handig is bij een verdere zoektocht naar bevestiging/ informatie. Wanneer bv. uit de ontvangstinformatie van de email blijkt dat deze naar een bepaalde afdeling van een grote winkelfiliaal is gestuurd, zou je een lijst van filialen af kunnen bellen om te vragen of ze dergelijke informatie hebben ontvangen. Er zit altijd wel iemand bij die het niet zo nauw neemt met de geheimhouding (of daar geen weet van heeft en toevallig/ per ongeluk de email heeft gezien).
Dan kan je in het artikel schrijven: Navraag bij verschillende filialen van X leverde op dat meerdere winkels van deze keten informatie hebben gekregen dat ...
(Zo'n belrondje had me sowieso handig geleken, na de mededeling dat iemand bij een grootwinkelbedrijf een email met interessante informatie heeft gekregen.)
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
/i/2007947434.png?f=imagenormal)
/i/2008294878.png?f=imagenormal)
/u/211309/crop61b0ff95cd8ef.png?f=community)
/u/1906/crop5dfd46928e003.png?f=community)
:strip_exif()/u/467778/crop5d7a5dd1f296a.gif?f=community)
:strip_icc():strip_exif()/u/448966/crop62a741840cd69_cropped.jpg?f=community)
:strip_icc():strip_exif()/u/12112/snake_av.jpg?f=community)
/u/348138/crop5dde89a7c37c4_cropped.png?f=community)
:strip_exif()/u/356962/crop67ec287dab5be_cropped.gif?f=community)
/u/26608/crop6a6600bc5e872_cropped.png?f=community)
:strip_icc():strip_exif()/u/14450/FeikeEye.jpg?f=community)
:strip_icc():strip_exif()/u/65843/chef60x60.jpg?f=community)
:strip_icc():strip_exif()/u/364924/crop651c5ddadde89_cropped.jpg?f=community)
:strip_icc():strip_exif()/u/41502/breezah.jpg?f=community)
/u/85941/crop61dd9b39bb021_cropped.png?f=community)
:strip_exif()/u/38542/Scrat1ani.gif?f=community)
:strip_icc():strip_exif()/u/47583/ollie.jpg?f=community)