NU+ | Peter Faber kende weinig angsten: 'Ik ben niet bang voor de dood'

De op 9 oktober 1943 geboren Peter Faber groeide op in Amsterdam-Noord. Zijn jeugd was niet makkelijk: zijn ouders gaven hem weinig liefde en sloegen hem vaak. Na een zware mishandeling door zijn vader en moeder was de maat vol en besloot hij als tiener te gaan zwerven door Amsterdam.

"Mijn ouders waren altijd onvoorspelbaar; ik heb ook nooit heimwee naar ze gehad", vertelde Faber in een interview met Omroep MAX. "In huis was voor mij onveilig, buiten was juist veilig." Als jonge jongen moest Faber al snel zijn eigen boontjes doppen: om te overleven had hij allerlei verschillende baantjes.

Bij een kapper in Amsterdam-Noord zag hij een advertentie van een openluchttheater van Tuindorp Oostzaan waarin werd gevraagd om spelers. Hij werd aangenomen als amateurspeler en kreeg zijn eerste rol in Midzomernachtsdroom van Shakespeare. Daarna volgde hij een mimeopleiding, werd hij belichter bij Theatergroep Carrousel en rolde hij verder het vak in met het maken van eigen producties.

In 1970 richtte hij theatercollectief Het Werktheater op. Daar leerde hij zijn tweede vrouw kennen, de actrice Shireen Strooker, met wie hij twee van zijn vijf kinderen kreeg. Faber trouwde vijf keer, maar scheidde net zo vaak.

Hoewel Faber al jaren acteerde, brak hij in de jaren zeventig echt door met de hoofdrol in de film Max Havelaar, naar het boek van Multatuli. Verder speelde hij in tal van films, zoals Ciske de Rat, Soldaat van Oranje, A Bridge Too Far en Schatjes!. Ook was hij te zien in televisieseries als Duel in de Diepte, Prettig geregeld en Baantjer.

"Ik weet precies wanneer De Gulle Minnaar op tv is geweest, want dan sta ik te tanken en roept iemand: 'Nou Peter, je was weer lekker bezig hè, ging goed hè?' doelend op al die seksscènes. Ik zou liever zien dat ze Max Havelaar herhalen, maar ja", vertelde hij aan de Volkskrant.

Faber speelde niet alleen in films en series, de acteur was al die tijd ook te vinden op het grote podium voor theatervoorstellingen, zoals Avondrood en Het Koekoeksnest. Hij won voor deze voorstellingen in 1975 en 1991 de Louis d'Or voor de indrukwekkendste mannelijke hoofdrol in het theater. Hij speelde in bijna negentig verschillende stukken.

Fabers onveilige jeugd bleef altijd bij hem. Daarom richtte hij in 2008 de Peter Faber Stichting op. Deze stichting zet zich in om hangjongeren zelfvertrouwen te geven en leert ze dat ze ondanks een slechte jeugd iets van hun leven kunnen maken. Zijn motto luidde dan ook: "Ik kan het, ik wil het, ik doe het nu."

Faber had zijn laatste filmrol in 2023. Hij was toen samen met zijn zoon Jesse te zien in de film Sweet Dreams. De film won zes Gouden Kalveren en werd een jaar later geselecteerd als de Nederlandse inzending voor de Oscars.

In 2018 moest Faber onder het mes voor een openhartoperatie. Daarvoor stopte hij met roken en drinken. "Ik rookte nogal veel en ik dronk dagelijks wel anderhalve fles wijn, vaak twee", vertelde hij in een interview met de Volkskrant. "Op een dag kwam ik thuis en moest ik een telefoontje plegen. Ik hoor mezelf zeggen: 'Amewhaameemezamessijn'."

Begin juli werd Faber weer opgenomen in het ziekenhuis nadat hij benauwd was geworden. Hij bleek hartproblemen te hebben die niet meer verholpen konden worden. "Ik ben niet bang voor de dood, maar laten we daar nog maar mee wachten", vertelde hij aan de Privé. Door zijn ziekenhuisopname werden de opnames van de korte film Zonnecel, waarin hij de hoofdrol zou spelen, uitgesteld.

De acteur overleed donderdag na een kort ziekbed op 82-jarige leeftijd in het bijzijn van zijn dierbaren. Maandag kunnen mensen een laatste groet aan hem brengen in Het Zonnehuis in Amsterdam-Noord.