In het keurige kostuumdrama ‘Primavera’ leert een Venetiaanse vondeling betoveren met de viool

Muziek in een Venetiaans meisjesweeshuis uit de pruikentijd: de setting van het Italiaanse kostuumdrama Primavera kan vertrouwd voorkomen als u enkele jaren geleden Gloria! zag.

Primavera is de betere film van de twee, alleen al omdat cineast Damiano Michieletto overtuigender flirt met de historische feiten. Barokcomponist Antonio Vivaldi gaf inderdaad decennialang muziekles aan de vondelingen van het Ospedale della Pietà: een van de meisjes ontwikkelde zich onder zijn hoede tot meesterviolist. Anna Maria heette ze in werkelijkheid, Cecilia heet ze in de film; ze leert ze niet alleen te betoveren met de viool, maar vergaart vooral ook haar geestelijke vrijheid.

Primavera volgt dit traject zoals van een degelijke, keurig verzorgde mainstreamfilm te verwachten valt, met verdienstelijke vertolkingen van acteurs Tecla Insolia en Michele Riondino. Ook een opvallende rol voor La primavera, het openingsconcert van Vivaldi’s Le quattro stagioni: het wordt nooit in de film uitgevoerd, maar door filmcomponist Fabio Massimo Capogrosso in passende variaties fraai door de soundtrack gesprenkeld.